முதலாம் பதிப்பு

பதிப்புரிமை © 2012

ஹிமாலயன் அக்கடமி

சத்குரு சிவாய சுப்ரமுனியஸ்வாமிகள் (1927-2001) சிவபதம் எய்திய பதினோராவது ஆண்டு நிறைவைக் கொண்டாடும் வகையில், சுயமும் சமாதியும் முதலாம் பதிப்பு ஹிமாலயன் அக்கடமியால் வெளியிடப்பட்டது. அனைத்து உரிமைகளும் பாதுகாக்கப்பட்டவை. இந்த புத்தகம் ஆன்மீக பாதையில் உள்ள மற்றவர்களுடன் இந்து தர்மத்தைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்ளப் பயன்படுத்தப்படலாம். ஆனால் வெளியீட்டாளரின் எழுத்து மூலமான சம்மதத்துடன் மட்டுமே மீளாக்கம் செய்யப்படலாம். அமெரிக்காவில், 107 கஹோலலே வீதி, கப்பா, ஹவாய் 96746-9304 இல் அமைந்துள்ள சைவ சித்தாந்த யோக மரபைச் சேர்ந்த சுவாமிகள் அன்புடன் தயாரித்து, வடிவமைத்து, தட்டச்சு செய்து தரப்பட்டுள்ளது.

978-1-934145-53-1 (கடின உறை)

978-1-934145-54-8 (மின் நூல்)

முன்னுரை

இந்து வேதாகமங்களின் அதி உன்னத படிப்பினைகளை எதிரொலித்து, குருதேவர், சிவாய சுப்ரமுனியஸ்வாமி, நமக்குள் இருக்கும் தெய்வீகத்தைப் பற்றி முனைப்பாகப் பேசினார். இந்த புத்தகம் அந்த படிப்பினைகளின் ஒரு தொகுப்பாகும். இந்த அறிவைச் சுற்றி நம் எண்ணங்கள், உணர்ச்சிகள் மற்றும் வாழ்க்கை முறையை வடிவமைக்க தூண்டிய அவரது ஒன்பது ஊக்கமளிக்கும் பிரசங்கங்கள். கடவுளுக்கு நிகரான உங்களில் ஒரு பகுதியே உங்களின் மையமாக இருக்கிறது என்று அவர் கூறுகிறார். சுயமே உங்களின் அடிப்படை மையமாகும் என்றும், அதுவே இறைவனின் பரசிவ பரிபூரணத்தை எல்லாவகையிலும் ஒத்தது என்றும் அவர் விளக்குகிறார். “கடவுள் உங்கள் உயிரின் உயிர், உங்களின் சுயம்.” என்பது அவரது ஆழமான படிப்பினைகளில் ஒன்றாகும்.

சுயம் ஆகிய இறைவன் அவரது வாழ்க்கையின் உயிராக இருந்தது. 12 வயதிலிருந்தே, விழிப்புணர்வுக் கலைகளை அயராது பயின்றார். 22 வயதில், இலங்கையில் உள்ள ஜெய்லானி குகைகளில் இருந்து, அவர் - சமாதிகளின் ஆழமானதும், முழுமையான யதார்த்தத்துடன் ஐக்கியம் ஆவதுமான - சுயத்தை உணர்ந்து வெளிப்பட்டார். உண்மையை உள்ளங்கையில் வைத்திருந்தார். எட்ட முடியாது என்று நினைத்ததை அவர் அடைந்து, அடுத்த ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு, விவரிக்க முடியாததை விவரித்து விளக்கினார். தனக்குள்ளேயே ஆழமாகக் கண்டறிந்த நுட்பமான “ஷம்” மொழியைப் பயன்படுத்தி, குருதேவர் ஒவ்வொரு படிநிலையையும், ஒவ்வொரு மனநிலையையும், சுயத்துக்குள் விழிப்புணர்வை ஒன்றிணைக்கும் அனைத்து வழிகளையும் பெயரிட்டு விவரித்தார். “நீங்களும் அதை அடையலாம்” எனும் அவரது வார்த்தைகள் நம்பிக்கையுடனும் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றியும் இருந்தன. நீங்கள் அதை அடைய வேண்டும். இந்தப் பிறவியில் இல்லாவிட்டாலும், மற்றொன்றில், இது ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் நடந்தே தீரவேண்டிய விதி.

இந்த ஞானத்தை இந்தப் பிறப்பில் எப்பொழுதும் அடைய முடியாத அளவுக்கு புத்தியினால் கட்டுண்டவர்கள், சுயத்தை தேட முடியாத அளவுக்கு மனது அலைபாயும் நிலையில் இருப்பவர்கள் உட்பட, தன்னிடம் கேட்க வந்த அனைவரிடமும் இந்த ஞானத்தை பகிர்ந்து கொண்டார். பயம், கோபம், பொறாமை ஆகியவற்றை வெற்றிகொள்ளுதல், மனதைத் தூய்மைப்படுத்தல், மனத்திடத்தை வலுப்படுத்தல், ஆழ்ந்த ஆராய்ச்சியின் கீழான வாழ்க்கை முறையை வளர்த்துக் கொள்ளல் போன்ற தேவையான, உடனடி இலக்குகளைக் கொண்ட ஆயிரக்கணக்கான மக்களுக்கும் அவர் பாதையை காட்டினார். அவர் தன்னைப் பின்பற்றிய குடும்பஸ்த்தர்களிடமும், குறிப்பாக தன் குரு பரம்பரையைச் சேர்ந்த சன்னியாசிகளிடமும் சுயத்தைப் பற்றிப் பேசினார்.

“குருதேவா, ஒவ்வொரு முறையும் சுயத்தை அறியும் போது, மனதில் ஒரு துவாரம் ஏற்பட்டதாக எனக்குத் தோன்றுகிறது.” என்று ஒரு சன்னியாசி ஒருமுறை ஒரு முக்கியமான நுண்ணறிவைப் பகிர்ந்து கொண்டார். “ஆம், அது உண்மை…” என்று அவர் கூறி மேலும் தொடர்ந்தார், “உணர்தல் முழுமையடைய சுயமானது இறுதியில் முழு மனத்தாலும் அறியப்பட வேண்டும். ஒவ்வொரு முறையும் நீங்கள் சுயத்தில் நுழையும் போது, அது மனதின் வெவ்வேறு பகுதிகளில் இடம்பெறுகிறது. அந்தப் பகுதிகளில் அச்சுயபரிசோதனையின் தாக்கம் அப்பகுதிகளைச் சிறிதளவு அழித்துவிடுகிறது. நீங்கள் அதை போதுமான தடவைகள் செய்தால், மனம் சுவிஸ் பாற்கட்டி (Swiss cheese) போல் மாறி முன்பை விட திடமற்றதாக காணப்படுகிறது.”

குருதேவர் மரணப் படுக்கையிலும் சுயத்தைப் பற்றிப் பேசினார். அவர் சிவபதம் எய்துவதற்கு சில நாட்களுக்கு முன்பு, ஒரு சன்னியாசியின் சுயத்தை உணர்ந்துகொள்வது பற்றிய கேள்விக்குப் பதிலளித்தார். “உங்களிடம் ஏற்கனவே அது உள்ளது என்பதை நீங்கள் உணர வேண்டும். இது நீங்கள் பெறப்போகும் ஒன்றல்ல, அல்லது அது எதிர் காலத்தில் காணப்போவதும் அல்ல. உங்களிடம் ஏற்கனவே உள்ளது. எனவே நீங்கள் அதைப் பற்றி சிந்திக்க வேண்டும். சுயம் உங்களுக்குள் இருக்கிறது என்பதை முதலில் நீங்களே ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும். ஒளியின் முடிவு இம்கைஃப் (imkaif), எனப்படும் ஒன்றாய்க் கலக்கும் அறிவின் அறிவு, ஆகும். சுயம் உங்களை விட்டு வேறாக இல்லை என்பதை ஒப்புக் கொள்ளுங்கள். அதுவே அனைத்தையும் ஊடுருவி வியாபித்து, அனைத்தையும் உருவாக்கி, அனைத்தையும் அழிக்கிறது. நீங்களே அந்த சுயமாக இப்போது இருக்கிறீர்கள்.… இது மிகவும் எளிமையானது. உங்களிடம் அவற்றுக்கான சகல கருவிகளும் உள்ளன.”

குருதேவர் மெய்யுணர்தல், தெளிவான வெள்ளை இறையொளி, உயர் “ஈஈஈ” (உட்காதில் கேட்கும் 1000 வீணைகள் வாசித்தால் வருவது போன்ற உயர் சுருதி ஒலி), தெய்வீக மனம், குண்டலினி மற்றும் சக்கரங்கள் பற்றிக் கட்டின்றி தாராளமாகப் பேசினார். ஒவ்வொருவரும் தங்கள் வாழ்க்கையினதும் பரிணாம வளர்ச்சியினதும் நிலைக்கு ஏற்ப பயனடைவார்கள் என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார். குருதேவருக்கு, சுயம் என்பது வெளிப்படையான இரகசியம். அது அவர் அறிந்த உண்மை, ரிஷிகளுக்குத் தெரிந்த உண்மை. ஆனால் அது வெகுஜனங்களுக்கு மறைக்கப்பட்டிருந்தது. ஒரு சில ஆசிரியர்களால் மட்டுமே பேசப்பட்டது. மனிதகுலத்திற்கு அவர் அளித்த மிகப் பெரிய கொடைகளில் ஒன்று, இந்த அறிவை எல்லோருக்கும் கிடைக்கச் செய்வதற்காக, முன்னெப்போதும் இல்லாத தெளிவுடனும் உயர்வுடனும், சுய உணர்தலுக்கான வழியை வரையறுத்ததும், வர்ணித்து விரித்துரைத்ததும் ஆகும்.

சுயத்தைப் பற்றிக் கேட்பது கூட அரிது என்று வேதங்கள் கூறுகின்றன. குருதேவர் அதை மாற்றத் தொடங்கினார். இது “நமது சுவாசத்தை விட நெருக்கமானது, நம் கைகள் அல்லது கால்களை விட நமக்கு அருகிலிருப்பது” என்ற செய்தியைப் பகிர்ந்து கொண்டார். அதுவே உங்களின் கரு. ஆயிரக்கணக்கான பிரசங்கங்களில், அவர் நமது உண்மையான இயற்கை இயல்பையும், நித்தியத்துவம் வாய்ந்த உளதாயிருக்கும் உயிர்ப்பொருளையும் பற்றிப் பேசினார். நாம் யார் என்பதற்கான புதிய பார்வையாக, அந்த ஆட்டத்தை மாற்றும் முன்னுதாரணத்தை ஏற்றுக்கொள்ள ஊக்குவித்தார். இதைவிட அற்புதம் வேறு என்ன இருக்க முடியும்? அறிவுபூர்வமாகவாவது சுயத்தின் யதார்த்தத்தை ஏற்றுக்கொள்வது கூட அதைக் கண்டுபிடிப்பதற்கான ஒரு படியாகும்.

இந்த புராதன உண்மைகளும், அவை பற்றிய குருதேவரின் உரையும், ஆன்மீகப் பயிற்சி மீதான உங்கள் உறுதிப்பாட்டை வலுப்படுத்தவும், சிவனின் பரிபூரணப் பிரபஞ்சத்துடன் இயைந்து வாழவும், இக்கணத்திலும் நீங்கள் சிவத்துடன் ஒன்றிய, மேன்மை பொருந்திய, அழியாத ஆன்மா என்பதை அறிய உங்களை ஊக்குவிக்கவும், கர்மாக்கள் அனுமதிக்கும் அளவுக்கு, காலமற்ற, உருவமற்ற, இட அளவையற்ற சுயத்தை உணர எத்தனிக்கவும், உங்களுக்கு உதவும் என்ற நம்பிக்கையில் இந்தப் புத்தகத்தை வழங்குகிறோம்.

போதிநாத வேலன்ஸ்வாமி

நந்திநாத சம்பிரதாயத்தின் கைலாச பரம்பரையின் 163வது ஜகதாச்சார்யர் குரு மகாசந்நிதானம், கவாய் ஆதீனம், ஹவாய் குருதேவரின் பதினோராவது மகாசமாதி அனுசரிப்புகள், நவம்பர் 11, 2012

அத்தியாயம் 1

சுயத்திற்கான தேடல்

குருதேவர் 1973ல் கவாய் ஆதீனத்தில் ஆற்றிய உரை

நானும் மற்றும் பல ஆன்மீக மெஞ்ஞானிகளும், சுயத்தைத் தேடுவது பற்றிப் பேசுவதை நீங்கள் கேட்டிருக்கிறீர்கள். அதன் அர்த்தம் அதுவே ஆகும். நீங்கள் பெறுமதியுள்ள ஏதோ ஒரு பொருளை இழந்தால், நீங்கள் அதைத் தேடுவீர்கள். நீங்கள் அதை கண்டுபிடிக்க முயற்சி செய்வீர்கள். நீங்கள் அங்கும் இங்கும் எங்கும் தேடுவீர்கள். உங்கள் வீட்டில் எல்லா இடங்களிலும் சுற்றித் தேடுவீர்கள். நீங்கள் உங்கள் அயல் வீட்டில் தேடுவீர்கள். நீங்கள் உங்கள் நண்பர்களை அழைத்துக் கேட்பீர்கள், நீங்கள் அதை எங்கு வைத்தீர்கள் அல்லது எங்கு தொலைத்தீர்கள் என்பதை ஞாபகப்படுத்த வேண்டி, சொந்த நினைவைப் புரட்டுவீர்கள். நீங்கள் அவ்வாறு தேடும் போது மற்ற எல்லாவற்றையும் மறந்துவிடுவீர்கள். உங்களுக்கு எந்த விதமான மனநிலையோ மனக்கிளர்ச்சியோ இருக்காது. உங்களுக்கு நோவோ வலியோ இருக்காது. உங்களுக்கு கசப்பான உணர்வு அல்லது வெறுப்பு இருக்காது. நீங்கள் உணர்ந்திருந்த மனதின் ஆழ்ப்பகுதி அப்போது உங்களிடம் இருக்காது. மதிப்புமிக்க அந்தப் பொருளை நீங்கள் நாடுவீர்கள், தேடுவீர்கள்.

சுய இறைவனான, சிவனைத் தேடுவதும் அவ்வாறே ஆகும். அவன் எங்கே? இறைவன் எங்கே? அது என் தலையில் இருக்கிறதா? என் மூக்கில் உள்ளதா? அது என் சுண்டு விரலில், என் கால் விரலில், என் காலில் இருக்கிறதா? தியானத்தில் இருக்கிறதா? சிந்தனையில் உள்ளதா? அது எங்கே உள்ளது? அந்தத் தேடல் உங்களுக்குத் தேவை. அந்த விடாப்பிடியான தேடல் உங்களுக்குத் தேவை. அதைப் பற்றி கிளர்ச்சியுடன் இருங்கள்! அது, என் கழுத்தின் பின்பகுதியில் உள்ளதா? சிலர் இதயத் தாமரையில் இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். உங்களது இதயத் தாமரையில் தான் அது உள்ளதா? நீங்கள் அதைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்க முயற்சிக்க வேண்டும்! தேடுங்கள், பாருங்கள், வேட்டையாடுங்கள்.

நிச்சயமாக, நீங்கள் இதைச் செய்யும்போது துவைத நிலையில் அதாவது இரண்டான நிலையில் இருக்கிறீர்கள். நீங்கள் இருமையில் இருக்கிறீர்கள். நீங்கள் தேடுபவர், நீங்கள் இறுதியில் கண்டுபிடிக்கப் போவதைத் தேடுகிறீர்கள். இது நிச்சயமாக அத்துவைத நிலை அல்ல. இது இரட்டை நிலை. ஆனால் இது ஒரு நேர்மறைத் தன்மையுள்ள இரட்டை நிலை. ஏனெனில் நீங்கள் தேடாமல், அது உங்களிடம் வரும் வரை வெறுமனே உட்கார்ந்திருந்தால் அல்லது அதைப் பற்றி எதுவும் செய்யாமல் நீங்கள் நீங்களாகவே சுயத்தை உணர்ந்து கொள்வீர்கள் என்று நினைத்திருந்தால், அப்போதும் நீங்கள் இரட்டை நிலையில் தான் இருக்கிறீர்கள். நீங்கள் ஏற்கனவே தேடும் அத்துவைதப் பாதையின் அனைத்து தாக்கங்களையும், நீங்கள் தத்துவ ரீதியாக, முழுமையாக அறிந்திருக்கலாம், ஆனால் நீங்கள் அதை இன்னமும் கண்டுபிடிக்கவில்லை.

எனவே, நீங்கள் எதுவும் செய்யாமல் இரட்டை நிலையில் இருக்கிறீர்கள் என்ற உண்மை, நீங்கள் சுயத்தை கண்டுபிடிக்கவோ உணரவோ போவதில்லை என்பதைக் குறிக்கிறது. ஏனெனில் நீங்கள் அதை உணர எதுவும் செய்யவில்லை. நீங்கள் எதுவும் செய்யாத நிலையை மாற்றி, இரட்டை நிலையில் இருந்து சுயத்தைத் தேடுவது, சுயத்தைப் பார்க்க எத்தனிப்பது, உள்முகமாக - காலமற்ற, காரணமற்ற, உருவமற்ற - சிவனை வேட்டையாடுவது, நீங்கள் அந்த இருமை அனுபவத்துக்கு விரைவில் முற்றுப்புள்ளி வைக்கப் போகிறீர்கள் என்பதைக் குறிப்பதோடு, நீங்கள் உண்மையான அத்துவைதியாக மாறப் போகிறீர்கள் என்பதையும் குறிக்கும்.

உங்களுக்கான பெறுமதிமிக்க ஒன்றை நீங்கள் இழக்கும்போது, நீங்கள் உண்மையிலேயே விரும்பி, அதைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள். திடீரென்று உங்கள் கையில் அது அகப்பட்டதும், தேடல் முடிந்துவிடும்! தொலைந்து போனது, இதுவரை தொலைந்து இருந்தது, தொலைந்து போன ஒன்றாக இனி அது இருக்காது. அந்த இடைவெளி நிரப்பப்பட்டுள்ளது.

நீங்கள் சுயத்தைக் கண்டுபிடிக்கும் போது, தேடலும், நீங்கள் தேடுவதும், பின்னர் தேடலால் கண்டுபிடிக்கப்படுவதும் ஒன்றேதான். தேடுபவரும் தேடலால் கண்டுபிடிக்கப் படுவதும் ஒன்றேதான். தேடல் - தேடுதலில் ஈடுபடுவதின் சக்தி - அதன் மூலத்துடன் மீண்டும் இணைகிறது.

மனதின் இயற்கையான இயல்புணர்வுப் பகுதியில் வாழ்ந்து திருப்தி அடையாதீர்கள். சகல வேளைகளிலும் மனதின் அறிவுசார்ந்த பகுதியில் வாழ்ந்து திருப்தி அடையாதீர்கள். நீங்கள் ஆன்மீகப் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.

நீங்கள் தவம் செய்ய வேண்டும், குறிப்பிட்ட அளவு துறவு வாழ்வை, அதாவது, கண்டிப்பும் கடுமையும் நிறைந்த மிக எளிமையான வாழ்வைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். இதுவே தேவையான எரிபொருளைக் கொடுக்கிறது! இது முழு இயற்கையையும்/இயல்பையும் மென்மையாக்குவதனால், சகலமும் இயங்கத் தொடங்குகிறது. வரிசையாக குருமாரின் தரிசனம் உங்களை ஊடுருவத் தொடங்குகிறது. அது உங்களை இயக்கத் தொடங்குகிறது. நீங்கள் உங்களை கட்டுப்படுத்தி, உங்கள் மனநிலைகளையும் உணர்ச்சிகளையும் கட்டுப்படுத்தி, பிறராலான மனக்கசப்பு இல்லாமல் உங்களைக் கட்டுப்படுத்த அனுமதிக்கும் போதும், “என்னுடைய தவறுகளை என்னிடம் சுட்டிக்காட்டி, பாதையில் எனக்கு உதவியதற்கு நன்றி” என்று அமைதியாக சொல்ல முடியும் போதும், வேதங்கள் உங்களில் உயிர் பெறத் தொடங்குகின்றன. இந்தப் பாரிய, ஆழமான பணிவானது, ஆன்மீகப் பாதையில் நாட்டம் உள்ளவரிடம் இருக்கும்.

எனவே, அகக்கண்களைத் திறவுங்கள். தேடுதலைத் தொடங்குங்கள். உங்களுக்குள் உள்ள சுயமாகிய அந்தச் சிவனைக் கண்டுபிடிக்கும் வரை திருப்தி அடையாதீர்கள். மேலும், சிவனை என்னவென்று நீங்கள் நினைகிறீர்களோ, ஆன்மீக தேடுதல் பாதையில் நீங்கள் அந்நிலையில் இருக்கிறீர்கள் என்பதை நினைவிற் கொள்ளுங்கள்.

உங்கள் தலைக்குள் “ஈஈஈ…” போல் ஒலிக்கும் அந்த உயர்ந்த சுருதி ஒலியை நீங்கள் எப்போதாவது கேட்டிருக்கிறீர்களா? குண்டலினி சக்தியானது ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிற்கு எழுப்பப்பட்ட பிறகு இது தொடங்குகிறது. நீங்கள் அமர்ந்து, அந்த உயர்ந்த சுருதி ஒலியினால் முழுமையாக ஈர்க்கப்படுவீர்கள், இது ஐகைஃப் (iikaif) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த உலகின் மாமனிதர்களின் தரிசனத்திற்கு நீங்கள் இசைவாகத் தொடங்குகிறீர்கள். இந்த உயர்ந்த “ஈஈஈ…” சுருதி ஒலி தொனியை ஊடுறுவவதன் மூலம், உயர் தெய்வங்களாலும், உயர் கடவுளர்களாலும், இந்த உலகத்தின் உயர் தேவர்களாலும், ஒரு அழகான தரிசனத்தைத் தர முடியும். அதற்குள் அமர்ந்து முழுமையாக கலந்து விடுங்கள். உங்களுக்குள் அந்த தொனியை நீங்கள் அவ்வப்போது கேட்கவில்லை என்றால், மனதின் விழிப்புணர்வு - உங்கள் தனிப்பட்ட விழிப்புணர்வு - எவ்வளவு தூரம் மனதின் வெளிப்புறத் திரட்சிகளில் வெளிப்படுகிறது என்பதை இது குறிக்கிறது. அந்த வெளிப்புற நிலையில் இருந்து விடுபட, அந்த வெளிப்புற நிலையில் இருந்து உங்கள் விழிப்புணர்வு உடைத்து விடுபட, அது உள்முகமாக ஓட ஆரம்பிக்கும் வகையில், நீங்கள் ஆன்மீகப் பயிற்சிகள் செய்ய வேண்டும், தவம் செய்ய வேண்டும், துறவு வாழ்க்கையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

சுயம் எங்கு இல்லை என்பது உங்களுக்குத் தெரிகிறது என்ற உண்மை, உங்கள் விழிப்புணர்வின் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதிக்கு அது எங்குள்ளது என்பது தெரியும் என்பதைக் குறிக்கிறது. அது ஓரளவு நம்பிக்கையைத் தருகிறது, இல்லையா? சுயம் எங்கே இல்லை என்று உங்களுக்குத் தெரியும் என்ற உண்மை, அது எங்கே இருக்கிறது என்பதை உள்நோக்கிய உங்கள் சுயத்துக்குத் தெரியும் என்பதைக் குறிக்கிறது.

தெய்வீக நடனக் கலைஞனான சிவன் உங்களிடமிருந்து ஒளித்திருக்கலாம். சிவனை ஒரு உருவமுள்ள ஜீவனாக வழிபடுவதன் மூலமும் கூட உங்கள் சுயத்தை நீங்கள் உணரலாம். பின்னர் நீங்கள் சிவனை பல்வகை விதவிதமான விடயங்களையும் செய்யக்கூடிய ஒரு அறிவாளியாக பார்க்கத் தொடங்குகிறீர்கள், ஏனென்றால் அவனுக்கு பல கைகளும் பல தலைகளும் உள்ளன. இது ஒருவன் ஒரே நேரத்தில் பல விடயங்களைச் செய்யும் திறனைக் குறிக்கிறது. அதன் பின்னர் நீங்கள் சிவனின் தெய்வீக சக்தியை, அவனது உயிர்ச் சக்தியை வணங்கத் தொடங்குகிறீர்கள். அதே உயிர் சக்தி உங்கள் ஊடாகச் செல்வதை நீங்கள் உணர்கிறீர்கள். பின்னர் நீங்கள் உள்நோக்கி திரும்பி உங்களுக்குள் இருக்கும் உயிர்ச் சக்தியை வணங்கத் தொடங்குகிறீர்கள். அவ்வாறு வழிபடுவதற்கு நீங்கள் மிகவும் பணிவு நிறைந்த எளிமையானவராக இருக்க வேண்டும். அதனால் தான் இந்துக்களால் மட்டுமே இந்து வழியில் வழிபட முடிகிறது. பின்னர் நீங்கள் உயிர்ச சக்தியை, தூய துல்லிய நிலையை அல்லது பிரக்ஞையை, சிவனாக, இறைவனாக வழிபடுகிறீர்கள்.

பின்பு, “அது எங்கிருந்து வருகிறது? அது எங்கிருந்து வருகிறது? இந்த தூய துல்லிய நிலை, உயிர்ச் சக்தி, எங்கிருந்து வெளிப்படுகிறது?” என்று நீங்கள் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கிறீர்கள். என்வே நீங்கள் தொடர்ந்து பார்க்கிறீர்கள், தொடர்ந்து தேடிக் கொண்டே இருக்கிறீர்கள். அது இல்லாத இடம் எங்கே என்று உங்களுக்குத் தெரியும், உள்முகமாக அது எங்கே இருக்கிறது என்று உங்களுக்குத் தெரியும். ஆனால் அந்தத் தேடலின் அவசரம் உங்களிடம் இருக்க வேண்டும். நீங்கள் போகும் பாதையில் உள்ள சிறிய விடயங்களைக் கண்டுபிடிப்பதன் மூலம் நீங்கள் திருப்தியடையக் கூடாது.

அத்தியாயம் 2

நீங்களே விழிப்புணர்வு

குருதேவரின் 1970 ஒலி சார் முதுகலைப் பாடத்திலிருந்து

விழிப்புணர்வு பற்றிய ஆய்வு மிகச் சிறப்பானதாகும். “நான் அறிவேன்.” இங்கு, இந்த முழு ஆய்வின் மிக முக்கிய பாகம், ”நான்” என்பது, யார் அல்லது என்ன என்பதைக் கண்டுபிடிப்பதே ஆகும். சித்தம் தெளியும் நிலைக்கான பாதையில் உங்கள் முழு முன்னேற்றத்திற்கான திறவுகோல் இதுவாகும். விழிப்புணர்வு என்றால் என்ன? உங்கள் ஊனக்கண்களைத் திறக்கும்போது, நீங்கள் பார்ப்பதைப் பற்றிய உணர்வை அவதானிப்பது எது? நீங்கள் ஆழமாக, உள்முகமாகப் பார்த்து சக்தியை உணரும்போது, நீங்கள் பெரும்பாலும் அச்சக்தியின் ஆற்றலைக் காணத் தொடங்குவீர்கள். இன்னும் கொஞ்சம் அறிவுணர்ச்சி வருகிறது, உங்கள் ஊனக்கண்களைத் திறந்து மேசைகளையும் நாற்காலிகளையும் பார்ப்பது போல, நீங்கள் உண்மையில் சக்தியின் ஆற்றலைப் பார்ப்பீர்கள்.

ஆனால் எது அதை உணருகிறது? மனித நிலையை மீறிய அதீத உணர்வினூடு விழிப்புணர்வு செல்லும் போது, அது விரிவடைவதாகத் தெரிகிறது. ஏனெனில் அது உள்ளிருந்து மனித நிலையை மீறிய அதீத உணர்வின் எல்லையற்ற தன்மையைப் பார்த்து, அந்தப் பரந்த எல்லையற்ற தன்மையுடன் தன்னை அடையாளப்படுத்துகிறது. விரிவடைந்த விழிப்புணர்வு நிலை என்பதன் பொருள் இதுதான். விழிப்புணர்வு என்றால் என்ன? அதைக் கண்டறியுங்கள். அதற்குள் ஆழமாகச் செல்லுங்கள். அதை ஒரு சிறந்த ஆய்வாக ஆக்குங்கள். சுயம் ஆகிய இறைவனை உணருமுன், விழிப்புணர்வு என்றால் என்ன என்பதைக் கண்டறிய வேண்டும். இல்லையெனில், சுயம் ஆகிய இறைவனை உணர்ந்துகொள்வது உங்களுக்கு ஒரு தத்துவம் மட்டுமே. இது ஒரு நல்ல தத்துவம், எனினும், திருப்திகரமான, நிலையான ஒரு தத்துவம் மட்டுமே. ஆனால் வாழ்க்கையின் தத்துவங்கள், அறிவார்ந்த முறையில் கற்றுக்கொள்ளவோ, வெறுமனே, மனப்பாடம் செய்து, திரும்பத் திரும்பக் கூறவோ முடியாதவை. அவற்றை அனுபவத்தினால் படிப்படியாக அறியவேண்டும். விழிப்புணர்வாகப் உங்களை பார்க்கப் பழக்கப்டுத்திக் கொள்ளுங்கள். “நான் விழிப்புணர்வு. நான் அறிவேன். நான் உடல் அல்ல. நான் உணர்ச்சிகள் அல்ல. நான் சிந்திக்கும் மனமும் அல்ல. நான் தூய்மையான விழிப்புணர்வு” என்று உங்களுக்கு நீங்களே சொல்லிக்கொள்ளுங்கள்.

இது ஒரு படத்தை நமது மனதில் வரைய நமக்கு உதவும். இப்போது விழிப்புணர்வை ஒரு ஒற்றைக் கண்ணைப் போல ஒரு வட்டமான, வெள்ளை ஒளிப் பந்தாகக் காட்சிப்படுத்த முயற்சிப்போம். இந்தப் பந்து, அக மற்றும் புற மனதின் பல பகுதிகளினூடும், செலுத்தப்பட்டு பல்வேறு படங்களைப் பதிவு செய்கிறது. உண்மையில், அதன் நான்கு பக்கங்களிலும் ஒவ்வொரு பக்கத்துக்கு ஒன்றாக நான்கு கண்கள் உள்ளன. அது எதிர்வினையாற்றவில்லை. விழிப்புணர்வுக்கு சூட்சும உடல் மற்றும் பெளதீக உடலைப் பற்றித் தெரியும் போதே எதிர்வினை ஏற்படுகிறது. அந்த உடல்களிலேயே எதிர்வினை நிகழ்கிறது. அந்த உடல்களில் உள்ள எதிர்வினைகளை நாம் அறிவோம், ஏனெனில் பெளதீக உடல் மற்றும் சூட்சும உடல் ஆகியவை மனதின் பரந்த பிரபஞ்சத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.

ஒவ்வொரு தனி விழிப்புணர்வு, அல்லது ஒளிப் பந்து, பல உடல் உறைகளில் பொதிந்துள்ளது. முதலாவதும் மிக அருகில் உள்ளதுமான உறை ஆன்ம உடலாகும். இரண்டாவது உறை சூட்சும உடல், அல்லது அறிவுசார்-உணர்ச்சி உடல். மூன்றாவது உறை பெளதீக உடல். விழிப்புணர்விலிருந்து வரும் கதிர்வீச்சு, அதாவது இந்த ஒளிப் பந்து, அவுரா அல்லது சக்தி ஒளி வட்டம் ஆகும். மைய மூலத்திலிருந்தான பிராணாவின் விஸ்தரிப்பே, ஆற்றலை வெளிவிடும், விழிப்புணர்வாகும்.

விழிப்புணர்வு எங்கு பாய்கிறதோ அங்கு ஆற்றலும் செல்கிறது. விழிப்புணர்வு உறவுகளில் கவனம் செலுத்தும்போது, உறவுகள் மேம்படுகின்றன. விழிப்புணர்வு தத்துவத்தில் கவனம் செலுத்தும் போது, அது தன்னை வெளிப்படுத்துகிறது. இறுதியில், விழிப்புணர்வு தன்னை மையப்படுத்தி கவனம் செலுத்தும்போது, அது தனது சொந்த சாராம்சத்துடன் ஒன்றிணைகிறது. ஆற்றல் பாய்வது விழிப்புணர்வு செல்லும் இடத்திற்கேயாகும். உதாரணமாக, ஒரு காலில் காயம் ஏற்பட்டால், மற்றைய காலில் கவனம் செலுத்தி, ஆரோக்கியமான பிராணனை அந்தக் காலிலிருந்து காயப்பட்ட காலுக்கு மாற்ற வேண்டும் என்று எனக்கு எப்போதும் கற்பிக்கப்பட்டது.

விழிப்புணர்வு ஒரு புதிய இருப்பிடத்தைக் கண்டுபிடிக்கிறது

சுயம் என்பது உங்களது ஆளுமையை அல்லது தனித்தன்மையை உணர்தல் அல்ல என்று சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. சிலர் சுயத்தை உணர்தல் என்பது இதுவே என்று நினைக்கிறார்கள். “நான் சுயத்தை உணர்தல் வேண்டும்,” என்று அவர்கள் கூறும் போது, “நான் ஒரு தனிமனிதன், நான் என் பெற்றோரைச் சார்ந்தவன் அல்ல என்பதை நான் உணர விரும்புகிறேன். நான் சுயத்தை உணர்தல் வேண்டும்.” என்றே அவர்கள் நினைக்கிறார்கள். மற்றும் சிலர் “எனது கலை திறன்களை நான் உணர்ந்து, நான் பலவற்றை உருவாக்க விரும்புகிறேன்” என்று நினைக்கிறார்கள். அதற்கு அந்த அர்த்தமே கிடையாது. இவை அனைத்தும் வெளிப்புற உணர்வுகளின் வடிவம், அதாவது மனதின் அறிவுசார் பகுதி. இது சுயத்தை உணர்தலின் ஒரு மிகக்குறுகிய வடிவம். சுயத்தை உணர்தல் என்பது, மனதிற்கு அப்பாற்பட்டது, மனித நிலையை மீறிய மனதின் உணர்வுக்கும் அப்பாற்பட்டது - காலமற்றது, காரணமற்றது, இட அளவையற்றது.

சுயத்தை உணர்ந்த பிறகு, விழிப்புணர்வு ஒரு புதிய இருப்பிடத்தை எடுக்கிறது. அது பழைய வழியில் இனி வெளிப்புற மனதுடன் தொடர்புடையதாக இருக்காது. இது பரசிவம் என்ற சுயம் ஆகிய இறைவனுடன் தொடர்புடையது. அத்துடன் அவ்விறைவனைத் தொடக்கமாகக் கொண்டு, மனதின் பல்வேறு அடுக்குகளூடு பாய்ந்து, மீண்டும் அத்தொடக்கத்தை அடைகிறது. சுயத்தை உணர்வதற்கு முன்னர், விழிப்புணர்வு வெளிப்புற மனதில் இருந்துகொண்டு, உள்ளே ஊடுருவ முயற்சித்தது. பின்னர் அது வெளிப்புற மனதிற்கு மீண்டும் திரும்பி, தியானத்தின் மூலம் உள்ளே ஊடுருவ முயற்சிக்கும். சுயத்தை உணர்ந்த பின், விழிப்புணர்வு ஓட்டத்தின் முழுச் செயல்முறையும் தலைகீழாக மாறும்.

மனமும், துல்லிய நிலையும் ஒரே உட்பொருளுடையவை. விழிப்புணர்வு என்பது மனிதனின் தனிப்பட்ட ஆன்மீக உயிர்ப்பொருள், மனிதனது ஆன்மீக உடலின் தூய நுண்ணறிவு. அது இந்தப் பரந்த மனம் எனும் பிரபஞ்சத்தினூடு பாய்கிறது. எல்லா வடிவங்களுக்கும், மனது, காலம், உணர்வு, என்பவற்றுக்கும் அப்பாற்பட்ட சுயம் ஆகிய இறைவனைப் பற்றிய நமது உயரிய தலைசிறந்த உணர்தலை நோக்கி நாம் உள்முகமாக மேலும் மேலும் செல்லும்போது, விரும்பியபடி, மனதின் எந்தப் பகுதியிலும் விழிப்புணர்வைச் செலுத்தக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும். இருப்பினும், இது ஒரு உணர்வின்றிய நிலை அல்ல. இது அனைத்து உயிரினங்களினதும் சாராம்சம், அறையை வெளிச்சமூட்டும் ஒளியை, ஒளிரச் செய்ய, மின்கம்பி வழியாகப் பாயும் மின்சாரத்தை உருவாக்கும் சக்தியாகும். விழிப்புணர்வுடன் இருப்பதை அறிந்த உணர்வோடு, வெறுமனே நாம் உட்காரும்போது, உடலின் மின்னோட்டங்கள் ஒத்திசைந்து, சக்தி ஒளி வட்ட ஒளியின் கோடுகளாக மாறி, பகட்டாக வீசி அறையை ஊடுருவும் போது, நாம் நமது முழு நிறைவான சொந்தப் பேரின்பத்தில் அமர்ந்து, எளிமையாகவும் தீவிரமாகவும் அதை உணர்ந்து, விழிப்புணர்வுடன் இருக்கிறோம். விழிப்புணர்வு தன்னைத்தானே அனுபவிக்கும் அளவுக்குத் தன்னை மாற்றிக்கொள்வதால், அதுவே ஒவ்வொருவரும் தேடும் சுயம் ஆகிய இறைவனாக மாறும்.

அதுதான் கூட்டு மொத்தமான பாதை. அதுதான் நீங்கள் செல்லும் அந்தப் பாதை. தொடர்ந்து முயன்று கொண்டே இருந்தால், இந்த வாழ்வில், மரணத் தறுவாயிலாவது, அதுவேதான் கிடைக்கும் அனுபவம். அப்போதுதான், அதே இலக்கை அடைய பலருக்கு உதவ, நீங்கள் இவ்வுலகில் ஒரு சிறந்த ஆசிரியராக மறுபிறவி எடுப்பீர்கள். ஏனெனில், அழியாத உடலான ஆன்மாவாக இருக்கும் உங்களுக்கு, மரணமும் இல்லை, பிறப்பும் இல்லை. அதுவே தொடர்ந்து சென்றுகொண்டேயிருக்கும் தூய உண்மை அறிவு. எனவே உள்முகமாக தொடர்ந்து உள்ளே சென்று இறுதி இலக்கை அடையுங்கள். அதை உங்கள் பயணமாக, உங்கள் தேடலாக ஆக்குங்கள். வாழ்க்கையை விட அதிகமாக அதனை நீங்கள் விரும்ப வேண்டும்.

பொதுவாகவே நமது மிகப்பெரிய பயம், மரணமே. ஏன்? ஏனெனில், எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட வாழ்நாளிலும் நாம் அனுபவித்திராத மிகவும் வியத்தகு அனுபவம் இது. அதனால் நாங்கள் பயப்படுகிறோம். மரணத்தைத் திகைப்புடன் அச்சத்தில் பார்க்கிறோம். இது மிகவும் வியத்தகு முறையில் உள்ளது. அனுபவத்தின் அப்பகுதியின் போது உண்மையில் என்ன நடந்தது என்பது நமக்கு நினைவில் இல்லை. இருப்பினும் எப்போதாவது சிலர் நினைவில் வைக்கவும் செய்கிறார்கள். அது எப்படி இருப்பினும், ஆன்மாவின் உடலுக்குப் பிறப்புப் பற்றித் தெரியாது, இறப்புப் பற்றித் தெரியாது. அது தொடர்ந்து கொண்டே செல்கிறது. மேலும் அதன் விழிப்புணர்வு அதன் இறுதி இலக்கை நோக்கி தொடர்ந்து உள்நோக்கிச் செல்கிறது. விழிப்புணர்வானது தன்னைப் பற்றிய அறிதலினால் அதி ஆழமாக உள்முகமாகச் செல்வதால், உளதாயிருக்கும் உயிர்ப்பொருளின் சாராம்சத்துடன் ஒன்றாகி, அது சிவத்துடன் இணைகிறது. நீங்கள் சுயத்தைப் பற்றி இதற்கு மேலே எதுவும் கூற முடியாது, ஏனெனில் சுயத்தை போதுமான அளவில் விபரிக்க வார்த்தைகளே இல்லை. சுயமானது, காலம், வடிவம், காரணம், மனம் ஆகியவற்றுக்கு அப்பாற்பட்டது. வார்த்தைகள், நேரம், காரணம் மற்றும் மனதின் உணர்வு, அதாவது வடிவம், ஆகியவற்றை மட்டுமே விவரிக்கின்றன. சுயத்தை அறிந்து கொள்ள அதை அனுபவிக்க வேண்டும். அதை அனுபவிப்பதன் மூலம், நீங்கள் சுயத்தை அறிவீர்கள்.

தனிப்பட்ட அனுபவத்தால் அறியும் ஆற்றல் (Cognizantability), பழமொழி 48

பிணைப்பே காரண ஆய்வுக்கான அடித்தளம். எனவே, அகந்தையானது மனதின் உணர்வைத் தாண்டிச் செல்வதற்கு முன், அனைத்துப் பிணைப்புகளும் ஆழ்மனதில், புரிதல் மூலம் கைவிடப்பட வேண்டும். உணர்வு மனதை ஒருமுகப்படுத்துதல் மூலம் அதனைக் கட்டுப்படுத்த முடியும். ஊனுடல் அமைதியான பிறகு, இது தியானத்திற்கு ஒருவரை இட்டுச் செல்லும். இது பின்னர் சிந்தனை நோக்குடன் கூர்ந்து ஆராயும் நிலைக்கு விரிவடைந்து, இறுதியாக சுயம், ஆன்மா, உண்மை அல்லது சமாதி உணரப்படுகிறது.

விளக்கவுரை:

இந்தப் பழமொழியின் அர்த்தம், நாம் எதிர்காலத்தில் நம்பிக்கையுடனும், நம்மீது நம்பிக்கையுடனும், மற்றவர்கள் மீது நம்பிக்கையுடனும் இருக்க வேண்டும் என்பதாகும். உண்மையாகவே பிணைப்பைக் கைவிட, நாம் எப்போதும் கடந்த காலத்தைப் (விஷயங்கள், மனிதர்கள் மற்றும் அதில் உள்ள கருத்துக்கள்) பற்றிக் கொண்டிருக்காத வகையில், நம்முடைய சொந்த படைப்புத் திறனில் நம்பிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும். சிவன் முதல் பௌதிகத் தளம் வரை எம்மால் செயற்படுத்தப்படும் தெய்வீக சக்திகள் எப்படி இருக்க வேண்டுமோ, அப்படியேதான் எதிர்காலம் நினைவுகூறப்படவும் உருவாக்கப்படவும் வேண்டும். ஏனெனில் அவனுடைய அருளால் அன்றி வேறு எவ்விதத்திலும் அது நடக்காது. விநாயகப் பெருமான் இந்த அறிவு மலர்வதற்கு வழியைத் திறந்துவிட்டுள்ளார். பழமொழி கூறுவது போல், சிந்தனை நோக்குடன் கூர்ந்து ஆராயும் நிலைகளுக்கு விரிவடைந்து, இறுதியாக சுயம், ஆன்மா, உண்மை அல்லது சமாதி, அதாவது உண்மையான நித்திய சிவத்தன்மை உணரப்படுவதற்கு, எல்லாக் கடவுள்களுக்கும் மேலான இறைவன் முன்பாக நாம் எல்லாவற்றையும் கைவிட்டு, அஷ்டாங்க நமஸ்கார வடிவில் தடையின்றி வணங்கி நிற்க வேண்டும்.

அத்தியாயம் 3

சுயம் ஆகிய இறைவனுக்குள் ஐக்கியமாதல

1958 அல்லது 1959 இல் சான் பிரான்சிஸ்கோ கோவிலில் கொடுக்கப்பட்ட “புரிந்துகொள்ளும் திறமையின் பிரக்ஞை எனும் துல்லிய நிலை” என்ற தலைப்பிலான ஒரு பிரசங்கத்திலிருந்து

ஒருவர் பூமியையும் சூரியனையும் பார்க்கும்போது, வெகு தொலைவில் இருக்கும் சூரியனை விட பூமியைப் பற்றி பெரிதாக நினைக்கிறார். சூரியனை நோக்கி விண்வெளியில் பயணிக்கும்போது, பூமி ஒரு தொலைதூரப் புள்ளியாக மறைந்துவிடும். அவர் சூரியனை நெருங்கி வரும்போது அது பெரிதாகப் பெரிதாக தெரியும் போது, அதைப் பற்றிச் சிந்திக்கிறார். இங்கே புத்தி சாதுர்யம் ஏதும் இல்லை, ஏனெனில் புத்தியானது உலகாயதத்தின் வெளிப்புற விளைகளில் பூமியுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளதை, நீங்கள் பார்க்கின்றீர்கள். பக்தரின் பாதையானது சூரியனுடன் ஒன்றிணைவதேயாகும். பக்தரின் விழிப்புணர்வு, மனத்திடம் மற்றும் உயிர்ச் சக்தி என்பவை மொத்தமாக, அதாவது அவரது பாதையானது, சுயம், இறைவன், சிவன் ஆகியவற்றில் ஒன்றிணைவதாகும். சிவன் என்பது சுயத்தின், அதாவது இறைவனின் பண்டைய பெயராகும். ஞானார்த்தத்தின், “சி” என்பது முழுமையான நிலை. “வ” என்பது அனைத்திலும் வியாபித்திருக்கும் சுயமானது மனதினூடு பாய்வதாகும். பக்தர், யோக மார்க்கத்தில், தன் சத்குருவின் வழிகாட்டுதலின் கீழ், தன்னுடைய மனதின் சிந்தனைத் தளங்களைக் கடக்கும்போதே, அவர் தத்துவரீதியாகக் கற்றுக்கொண்டதை அனுபவிக்கத் தொடங்குகிறார். பின்னர் சூரியன், அவரது சிவன், சுய இறைவன், அவரது பார்வைக்கு முன் முதன்மையானவனாக மலர்கிறான். மண்ணுலகாயதம், உலகாயதம்/லௌகீகம், மனிதநேயம், இயற்கையான இயல்புணர்வு ஆகியவை அவனது நினைவகத்தின் வடிவங்களுக்குள் ஒரு தூசாக மங்கிப்போகின்றன. தனது மீதி அடையாளங்களுக்கு வரவிருக்கும் அழிவைக் கண்டு பிரமித்து, விண்வெளிப் பயணி சூரியனை நோக்கி விரைவதைப் போல, பக்தர், உள்முகமாக அவரின் ஆழங்களுக்கு ஊடுருவித்துளைக்கும் போது சிவனின் மகத்துவத்தைக் கண்டு வியக்கிறார்.

இது மனத்திடத்தை முடிசூட்டப்பட்ட பயன்பாட்டிற்குக் கொண்டுவருகிறது. பக்தரின் தெய்வீக சித்தத்தின் மாற்றப்பட்ட சக்தி, புத்தி மற்றும் வேட்கையின் கடைசி கூறுகளை கட்டாயமாக வழிநடத்தி, முழு சரணாகதியில் இருக்கையில், கேள்வி எழும் போது, “எனக்குத் தெரியாது, சிவனின் சித்தம் நிறைவேறும்” என்று அவர் பதிலளிப்பார். சிவனின் சித்தம் — “சி” மற்றும் “வ” வில் காணப்படும் செயற்படும் விசையினதும், இயங்காத விசையினதும், விசையின்மையினதும் சக்திகளின் மொத்தம் — தர்மத்தையும் கர்மாவையும் மீறத் தொடங்கி, மெய்மையின் வாசலில் பக்தர் உளதாயிருக்கும் உயிர்ப்பொருளினூடு பாய்ந்து செல்லும். எனவே, இரட்டை நிலையில், சில தனிப்பட்ட அடையாளங்களை எடுத்துக் கொள்ளும் போது, அவர் “சிவனின் சித்தம் நிறைவேறும்” என்று கூறுவார். கடைசி தனிப்பட்ட உலகாயதத்தை விட்டுவிடும் மிகவும் சுத்தமான ஆன்மீகப் பயிற்சியில் ஈடுபடுகையில், அச்சரியான நேரத்தில் அவருக்குள் இருக்கும், செயற்படும் விசையினதும், விசையின்மையினதும் கூட்டுத்திரளே இவ்வாறு கூறுவதற்கான காரணம் ஆகும். வெளியுலகில் காண்பவற்றிற்கும் கேட்பவற்றிற்கும் தனக்குத் தானே மந்திரமாக இதைச் சொல்கிறார். ஆனால் கண்களும் காதுகளும் மூடப்படும் போது, அவரது சித்தத்தின் மாற்றப்பட்ட சக்தியின் மூலம் அவர் “வ” உடன் “சி” யும் “சி” யுடன் “வ” வுமான சமாதியில் இணைந்து, மெய்மையைத் தானாகவும், தன்னை மெய்மையாகவும் அனுபவிக்கிறார்.

சிவனின் ஆழ்ந்த, உள்ளார்ந்த திடமான சித்தத்தினை நீண்ட காலத்திற்கு அனுபவிப்பது எப்படி இருக்கும் என்ற அறிவார்ந்த கருத்தைப் பெறுவது முக்கியம். ஏனெனில் பொதுவாகவே, நாம் எப்பொழுதும் எதையாவது அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறோம் என்பது உண்மைதான். நமது உந்துதல்களை ஏற்படுத்தும் தூண்டுதல்கள் எங்கிருந்து வருகின்றன என்பதை மூன்று முறைகளில் ஒன்றில் வகைப்படுத்துவது எளிது. முதலாவது: நம்மிடமிருந்தும் மற்றவர்களிடமிருந்தும் வரும் இயற்கையான இயல்புணர்வுத் தூண்டுதல்கள், முக்கியமாக நம் உடல் மற்றும் அடிப்படை உணர்ச்சிகளைப் பற்றியது. இந்த தூண்டுதல்கள் அன்றாட நடவடிக்கைகளில் பெரும்பாலானவற்றை வழங்குவதால், இவைகளை வேறுபடுத்துவது எளிது. இரண்டாவது: ஒருவரின் சொந்த முயற்சியால் அல்லது மற்றொருவரின் முயற்சியால், தொடங்கப்படும் பேசுவதற்கும் சிந்திப்பதற்குமான தூண்டுதல்கள். இவை பொதுவாக கடந்த காலத்தில் திரட்டப்பட்ட தொடர்ச்சியான அறிவை அடிப்படையாகக் கொண்டு, தற்போதைய அவதானிப்புகளிலிருந்தும், எதிர்கால யூகங்களிலிருந்தும் சேகரிக்கப்படுகின்றன. இவற்றையும் வேறுபடுத்துவது எளிது, ஏனெனில் இவை, பொதுவாக ஒரு நாளில் இயற்கையான இயல்புணர்வுத் தூண்டுதல்களின் இடைவெளிகளை நிரப்பும். எனவே, ஏதேனும் இடைவெளிகள் ஏற்படாத வரையில், மூன்றாவதான, சிவனின் சித்தம் நடைபெறுவதற்கு இடமில்லை என்பதை நாம் இப்போது எளிதாகக் காணலாம்.

உள்ளுணர்வு மற்றும் புத்தியின் தொடர்ச்சியான வடிவங்களை உடைத்து, அவை இரண்டிலுமிருந்தான தூண்டுதல்களையும் பிரித்து, வழக்கமான முறைப்படுத்தப்பட்ட ஆன்மீகப் பயிற்சி மற்றும் தியானத்தின் மூலம், தெய்வீக சித்தம், ஆன்மீக ஆற்றல் மற்றும் எல்லையற்ற விழிப்புணர்வு ஆகியவை உள்ளூறி புதிய அறிவை உருவாக்குவதே செயல்முறையாகும். ஆன்மீகப் பயிற்சியை ஆரம்பிப்பதும், தொடர்ந்து பயிற்சி செய்வதும், முனைப்பான விருப்பம் கொண்டவரது வாழ்க்கையில், சிவனின் சித்தம் செயற்ப்படுகிறது என்பதற்கான முதல் அறிகுறியாகும். அடிப்படையிலிருந்து தெய்வீகத்திற்கு மாறுவதால் அவருக்குள் புதிய ஆற்றல் தங்கத்தொடங்கும். அவர் புதிய அறிவைக் கட்டியெழுப்பும்போது, குவிந்து கிடக்கும் உள் அனுபவங்களை, ஒரு கணம் முன்புதான் நிகழ்ந்தது போல், நினைவு கூர்வதன் மூலம், அவருக்குள் இருந்து அப்புதிய அறிவு வெளிப்படுகிறது.

மேற்கூறிய முதலாவதிலிருந்து இரண்டாவதைப் பிரித்து, சிவனின் சித்தமான, மூன்றாவதின் ஆதிக்கத்தை அனுபவிக்க விரும்பினால், ஒவ்வொரு நாளும், நாள் முழுவதும், நிகழ்ச்சிகள் நடக்கும் போது, “சிவனின் சித்தம் நிறைவேறும்” என்று உங்களுக்குள் சொல்லிக்கொள்ளுங்கள். பூமியை விட சூரியனைப் பற்றி அதிகம் அறிவதன் மூலம் நீங்கள் பூமியை மறந்து சூரியனில் மேலும் தேர்ச்சி பெறத் தொடங்குவது போல, ஒவ்வொரு உந்துதலையும் வகைப்படுத்துவதில் கவனமாக இருங்கள், ஏனெனில் உங்கள் புத்திக்கு எந்த வகையினை கவனிக்கிறீர்கள் என்பது தெளிவாயிருக்க வேண்டும். எப்போதுமே சிவனின் சித்தம் நிறைவேறும். மற்றவர்களின் வெளிப்புற கட்டமைப்புகள், அவர்களின் எண்ணங்கள் மற்றும் உணர்வுகளை விட, மன உறுதியின் உள் செயல்முறைகள் மற்றும் தூண்டுதல்களைப் பற்றி அதிகம் தெளிவடைவதன் மூலம், நீங்கள் விரைவில் உலகில் திருப்தியுடன் வாழ்வீர்கள். மேலும் அனைத்து வடிவம், நேரம் மற்றும் காரணங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட “சி” உடன் எங்கும் வியாபித்திருக்கும் சுயம் “வ”, ஆனது, மூலாதாரத்திலிருந்து வரும் தூய்மையான வேதியியல் விளைவுதரும் ஒளிக்கதிர்களை ஒட்டிய கலப்படமற்ற உயிர்ச் சக்தியாக (ஆக்டினிக் - actinic) எல்லா வடிவத்திலும் ஊடுருவி இருப்பதை அறிவீர்கள். இதனால், உங்கள் புதிய அறிவின் வாசலில் இந்த புதிய அறிவினில் நீங்கள் ஆனந்தமாக ஓய்வெடுப்பீர்கள். “சிவனின் சித்தம் நிறைவேறும்” என்பதே உங்கள் பாதையில் முதலாவது ஆன்மீகப் பயிற்சி. மற்றையவை எல்லாம் முழுநிறைவான பின்னர், “சிவனின் சித்தம் நிறைவேறும்” என்பதே உங்கள் பாதையில் கடைசி ஆன்மீகப் பயிற்சியும் ஆகும்.

அத்தியாயம் 4

சுயம் ஆகிய இறைவன

1959ம் ஆண்டு ஒக்டோபர் 3, அன்று
கொடுக்கப்பட்ட உணர்ச்சியூட்டும் பிரசங்கம்

சுயம்: உங்களால் விபரிக்க முடியாதது. அதன் மெய்மை நிலையை உங்களது தூய்மைப்படுத்தப்பட்ட புலன்களினால் உணரமுடியும், ஆனால் அதனை விபரிக்க முடியாது. அதனை அறிவதற்கு, நீங்கள் அதனை அனுபவிக்க வேண்டும். அதனைப் பற்றி உங்களால் கூறக்கூடிய மிகச்சிறந்த விவரணமாவது, அது அதி ஆழத்தில் உளதாயிருக்கும் உயிர்ப்பொருள் அல்லது உங்களது உட்கரு, என்பதே ஆகும். அது நீங்களே.

உங்களின் மேலே, கீழே, வலப்புறத்தில், இடப்புறத்தில், முன்னால், பின்னால், வெறுமையை உருவகித்துக் கொண்டு, அவ்வெறுமையில் கலப்பீர்களானால், அதுவே சுயத்தை உணர்வதை வர்ணிப்பதற்கான உன்னத வழியாகும். இவ்வெறுமையானது, காலியாக உள்ள ஒரு பெட்டியின் வெறுமை போன்ற, அதாவது வெற்றிடமான, எதுவும் இல்லாத வெறுமை அல்ல. இது எல்லாவற்றினதும் முழுமையான ஒரு வெறுமை: யாதுமாகத் தோன்றும் மெய்மை நிலையின் ஆற்றற் திறன், நீடித்திருக்கும் வலுவாதாரமான சக்தி வல்லமை.

இந்தச் சுயத்தை உணர்ந்தபின், நீங்கள் மனதின் உண்மைத்தன்மையை காணுவீர்கள் - மனதானது தன்னால்-உருவாக்கப்பட்ட ஒரு கட்டுப்பாட்டுக் கொள்கையே ஆகும். அதாவது, தொடர்ந்து தன்னையே உருவாக்கிக் கொள்ளுவது மனம். வடிவங்களைக் கொடுத்து, அவ்வடிவங்களைப் பாதுகாத்து, புதிய வடிவங்களைக கொடுத்து, பழைய வடிவங்களை அழிப்பதே, மனதின் பண்பாகும். மாயத்தோற்றம், பாரிய உண்மையற்ற தன்மை, நீங்கள் உண்மை என்று நினைக்க வைக்கும் சிந்தனையான உங்களது பகுதி, அதுவே மனமாகும். மனதிற்கு வலு/சக்தியைக் கொடுப்பது யாது? மனம் உண்மையற்றதெனில், அதற்கு வலு/சக்தி உள்ளதா? மனதிற்கு வலு உள்ளதா, இல்லையா என்பதோ அல்லது சுயம் மெய்யாவது சுயத்தினால் தான் என்ற எனது வார்த்தையோ, என்ன வித்தியாசத்தை உண்டுபண்ணும்? நீங்கள் கனவில் வாழ்ந்து அதன் மூலமே அமைதியை இழக்கக் கூடும். உள்ளார்ந்த அறிவு வளர்ச்சியால் வாழ்வின் மெய்மை நிலையை தேடியும், அதி ஆவலுடன் ஆசைப்பட்டும், பேரின்ப நிலையில் நீங்கள் இருக்கக் கூடும். மனிதரின் விதி அவர்களை மீண்டும் அவர்களிடமே வழிகாட்டும். மனிதரின் விதி அவர்களை, அறிவு வளர்ச்சியால் உளதாயிருக்கும் உயிர்ப்பொருளை நோக்கி இழுத்துச்செல்லும். ஒருவரை அவரது உண்மையான உளதாயிருக்கும் உயிர்ப்பொருளை உணர, அவரை மேலும் வழிநடத்திச் செல்லும். சுயத்தை அறிவதற்கு நீங்கள் ஆன்மீக பாதையில் காலடி எடுத்து வைக்க வேண்டும் என்று கூறுவார்கள். நீங்கள் ஆன்மீக பாதையில் காலடி எடுத்து வைக்க, நீங்கள் மட்டுமே தயாராக இருக்கவேண்டும். அதாவது உண்மை என்று தோற்றமளிப்பது, அதன் தோற்றத்தை இழக்கும் போதே, அப்போது மட்டுமே, உங்களால் அப்புதிய நிரந்தர உண்மையை தேட, உங்களை தேவையான அளவு பற்றற்ற நிலைக்குக் கொண்டுவர முடியும்.

நீங்கள் ஒன்றை நிரந்தரம் என்று நினைப்பதைக் கவனித்திருக்கின்றீர்களா? உங்களது பாதுகாப்பின் மூலமாக, உங்களால் - உங்களால் மட்டும், அதற்கு நிரந்தரத்தன்மை கொடுக்கப்படுகிறது.

உங்களுக்குள் இருக்கும் ஆன்மா மட்டுமே நிரந்தரமானது என்று, தெளிவான அறிவுசார்ந்த கருத்து மூலமாக, நீங்கள் எப்போதாவாவது ஆற அமர சிந்தித்ததுண்டா? மற்றவை எல்லாம் நிரந்தரமற்றவை. அவை இன்ப துன்பத்துடன் நேரடித் தொடர்பைக் கொண்டிருக்கின்றன அல்லவா? அதுவே அந்த மனமாகும்.

உங்களது சுயம், பிரகாசம் மிக்க உளதாயிருக்கும் உயிர்ப்பொருள், உயிர்த்தெழும் போது, இன்பமும் துன்பமும், உங்களுக்கு ஒரு ஆய்வாக மாறிவிடும். ஒவ்வொன்றும் அவ்வவற்றின் இடத்தில் உண்மையற்றவை என்பதை, நீங்கள் நினைத்து உங்களுக்குச் சொல்லவேண்டியதில்லை. உளதாயிருக்கும் உயிர்ப்பொருளின் அடி ஆழத்திலிருந்து நோக்கும் போது, உருவம் என்பதே உண்மையற்றது என்பது தெளிவாகும்.

பிரகாசம் மிக்க உளதாயிருக்கும் உயிர்ப்பொருளுக்குள் செல்லுகையில் ஏற்படும் ஆனந்த அனுபவத்தின் நுட்ப நுணுக்கங்களை விபரிப்பது முடியாத காரியம். உங்களுக்கு அதன் ஊகத்தை மட்டுமே காட்ட முடியும். நீங்கள் பதப்பட்டிருக்கும் அளவுக்கேற்ப அதன் நுட்ப நுணுக்க அதிர்வுகளை உங்களால் எடுத்துக் கொள்ள முடியும். தேவையான அளவு ஒருமைப்பாடுடன் இருப்பீர்களேயானால், உங்களால் அம்மிகையான மகிழ்ச்சியை உணர முடியும். நீங்கள் உங்களுடைய சுயத்தை நோக்கி நெருங்க நெருங்க, அவ்வானந்தத்தின் நுணுக்கத்தை நீங்கள் உணருவீர்கள்.

மனதின் மூலமாக உங்கள் சுயத்தை அறிய முனைவீர்களானால், அம்முயற்சி வீண் பிரயத்தனமாகும். ஏனெனில், உங்கள் மனதினால் அவ்வுண்மையை தர முடியாது. ஒரு பொய்யினால் உண்மையை உங்களுக்குத் தர முடியாது. பொய்யானது, ஏமாற்று வலையிலேயே உங்களைச் சிக்கச் செய்யும். ஆனால் உங்களை நீங்கள் உணர்ந்துகொண்டு, உங்களின் உண்மையான, நன்றான, அழகான குணாதிசயங்களை எழுப்புவீர்களானால், நீங்கள் ஒரு பாதையாவீர்கள். நீங்கள் பிரகாசம் மிக்க உளதாயிருக்கும் உயிர்ப்பொருள் மிளிரத்தொடங்கும் ஒரு கிண்ணமாவீர்கள். முதலில் உங்களுக்குள் ஒரு ஒளி இருப்பதாக நினைப்பீர்கள். அவ்வொளியை நீங்கள் தேடுவீர்கள். உங்களுக்கு அதி விருப்பமான ஒரு இரத்தினத்தை பிடித்து வைப்பதைப் போல், நீங்கள் அதனைப் பிடித்து வைக்க முற்படுவீர்கள். பின்னர் அவ்வொளியை உங்களது ஒவ்வொரு மயிர்த்துளையிலும் உயிரணுவிலும் காண்பீர்கள். அதன்பின் அவ்வொளியானது, இப்பிரபஞ்சத்தின் ஒவ்வொரு அணுவையும் ஊடுருவியிருப்பதைக் காண்பீர்கள். இறுதியில் நீங்களே அவ்வொளி என்பதையும், அது ஊடுருவி நிற்பது உங்கள் மனதினால் உருவாக்கப்பட்ட உண்மையற்ற மாயை என்பதையும் அறிவீர்கள்.

இவ்வுண்மையை அறிவதற்கு நீங்கள் எவ்வளவு ஆற்றல் உடையவராக இருக்க வேண்டும்? நீங்கள் மிக மிக ஆற்றல் மிக்கவராக ஆக வேண்டும். எப்படி நீங்கள் ஆற்றலுள்ளவர் ஆவது? பயிற்சி மூலமாகவேயாகும். உங்கள் ஒவ்வொரு தசையினதும், தசை நாரினதும் இயல்புகளை, நீங்கள் சட்டத்திற்கு ஏற்றதான வழிக்குக் கீழ்ப்படிந்து, அதாவது, ஆன்மீகச் சட்டங்களின் வழிக்குக் கீழ்ப்படிந்து, பயிற்சிக்கு உட்படுத்த வேண்டும். இது மிகவும் கடினமானதாக இருக்கும். பலவீனமான தசையை வலுவாக்குவது மிகவும் கடினம், ஆனால் நீங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்குப் பயிற்சி செய்தன் மூலம், நீங்கள் செய்ய வேண்டியதைச் செய்தால், அது பலனளிக்கும். உங்கள் இயல்பும் அதற்குப் பதிலளிக்கும். ஆனால் நீங்கள் முழு சிரத்தையுடன் முயல வேண்டும். நீங்கள் முயற்சி செய்ய வேண்டும். நீங்கள் மிகவும் முயற்சி செய்ய வேண்டும். நீங்கள் மிகவும் விடாமுயற்சியுடனும் மிகவும் கடினமாகவும் முயற்சி செய்ய வேண்டும். எத்தனை முறை? ஒரு நாளைக்கு பத்து நிமிடங்கள்? இல்லை. ஒரு நாளைக்கு இரண்டு மணி நேரம்? இல்லை. இருபத்து நான்கு மணி நேரமும்! ஒவ்வொரு நாளும்! நீங்கள் மிகவும் கடினமாக முயற்சி செய்ய வேண்டும்.

சுயத்தை உணருவதற்கு எத்தனிப்பது, ஒரு வயலினை சுருதி கூட்டுவது போலாகும். ஒவ்வொரு சரத்தையும் மற்றைய சரங்களோடு ஒருமைப்பாடு அடையும் விதமாக இறுக்க வேண்டும். உங்களுக்கு தொனியின் உணர்திறன் அதிகமாக இருப்பின், வயலினை அவ்வளவு நன்றாக சுருதி சேர்க்க முடியும். வயலின் உன்னதமாக சுருதி சேர்ந்திருக்குமாயின் அவ்வளவுக்கு நல்ல இசையை நல்கும். உங்களது இயல்பில் நீங்கள் எவ்வளவுக்கு ஆழ்ந்தவராக உள்ளீர்களோ, அவ்வளவுக்கு உங்களது இயல்பினை வெளிக்கொண்டுவர முடிந்தவராக இருப்பீர்கள். அவ்வளவுக்கு உங்களது உயிர்ப்பொருளின் பேரின்பத்தை அனுபவித்து இரசிக்க முடியும். அதற்கான முயற்சி மிகவும் பெறுமதி மிக்கது. அதற்கான ஏக்கம் மிகவும் பெறுமதி மிக்கது. உங்களது இயல்பை மாற்றுவதற்காக பற்பல விடயங்களை மறுப்பது மிகவும் பெறுமதி மிக்கது. உங்களது விருப்பாற்றலின் ஆதிக்கத்தின் கீழ் உங்களது மனதைக் கொண்டுவருவதற்கு, அதனுடன் போராடுவது மிகவும் பெறுமதி மிக்கது.

உங்களில் எவரெவர் சிந்தனை நோக்குடன் கூர்ந்து ஆராய்தல் செய்து அனுபவத்திருக்கிறீர்களோ, அவர்களுக்கு நான் கூறுவதின் ஆழம் புரிந்திருக்கும். நீங்கள் உங்களது உண்மைச் சுயத்தின் தித்திப்பை உணர்ந்திருக்கிறீர்கள். அத்தித்திப்பின் சுவை நீங்கள் இதற்கு முன்னர் கண்ட எதைப்போலவும் இருந்திருக்காது. அறுபது வினாடிகளுக்குக் குறைவாக நீங்கள் அந்த சிந்தனை நோக்குடன் கூர்ந்து ஆராயும் நிலையில் இருந்து அனுபவித்திருப்பினும், அத்தித்திப்பு உங்களை நிரப்பி, சிலிர்ப்படைய வைத்து, உங்களது முழு உயிர்ப்பொருளினூடும் ஊடுருவி இருக்கும். அதன் மூலமாக நீங்கள் அதி உன்னதமான அறிவைப் பெற்றிருப்பீர்கள். மீண்டும் புரட்டிப் பார்க்கக் கூடிய அறிவு. அதனுடன் தொடர்பு கொள்வதன் மூலம் இனிவரும் வாழ்க்கை நிகழ்வுகளுக்கு நல்லதொரு விவேகமான விளைவை உருவாக்க உறுதுணை நிற்கும் அறிவு. எந்தவொரு பல்கலைக்கழகத்திலோ, உயர் கல்வி நிறுவனத்திலோ பெறக்கூடியதை விட மேன்மையான அறிவு. உங்களினூடு ஊடுருவியும், சிந்தனை நோக்குடன் கூர்ந்து ஆராய்ந்த நிலைகளை ஊடுருவியும், இருக்கும் இச்சுயத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கு தெளிவான அறிவுசார் கருத்தொன்றை உங்களால் முயற்சி செய்யமுடியுமா? இதுவே உங்ளுக்கான அடுத்த படியாகும்.

மனதை ஒருமுகப்படுத்த முயற்சித்தல். தியானம் செய்ய முயற்சித்தல். அமைதியாக இருக்க முயற்சித்தல். இளைப்பாற முயற்சித்தல். இவ்வாறான தங்களது பல முயற்சிகளில், உங்களில் எவரெவர் தங்களது மனங்களோடு மல்யுத்தம் புரிந்து கொண்டிருக்கிறீர்களோ, தொடர்ந்து முயற்சி செய்யுங்கள். உங்களது ஒவ்வொரு ஆக்கபூர்வமான முயற்சியும் வீண்போகாது. நீங்கள் வைக்கும் ஒவ்வொரு செங்கல்லும் அக்கோயிலின் கட்டுமானப் பணியை முடிப்பதற்கு உதவும். ஆதலால் முயன்றுகொண்டே இருங்கள். ஒரு நாள், திடீரென்று, மனதின் அடிப்பாகங்களைத் துளைத்தெறிந்து சிந்தனை நோக்குடன் கூர்ந்து ஆராயும் நிலையை அடைவீர்கள். அந்நிலையில், “ஆம், எனக்குத் தெரியும், நான் பார்த்திருக்கிறேன், இப்போது நான் செல்லும் பாதையை நான் முழுமையாக அறிவேன்,” என்று கூறுவீர்கள். தொடர்ந்து முயற்சி செய்யுங்கள். எங்கோ ஓரிடத்தில் ஆரம்பிக்க வேண்டுமல்லவா?

உங்களால் விபரிக்க முடியாத அந்த சுயத்தை, நீங்கள் அக்கறை காட்டினால், ஒரு வழியில் மட்டும் சிந்திக்க முயற்சிக்க முடியும். உங்கள் மனம், உடல் மற்றும் உணர்ச்சிகளை உணருங்கள். எல்லா வடிவிலுமான மனதினூடு ஊடுருவி, நீங்கள் குடிகொள்ளும் உடம்பினூடு ஊடுருவி, நீங்கள் கட்டுப்படுத்தி வைத்திருக்கும் அல்லது உங்களைக் கட்டுப்படுத்தும் உணர்ச்சிகளை ஊடுருவி நிற்பது உங்கள் ஆன்மாவாகும் என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். அதைப் பற்றி யோசித்துப் பாருங்கள், அதைப் பற்றி ஆழ்ந்து சிந்தித்துப் பாருங்கள், உங்கள் கண்களுக்குள் நீங்கள் வெளிச்சமாக இருப்பதைக் காண்பீர்கள். உங்கள் விரலிடையுள்ள உணர்வே நீங்கள். “நீங்கள் அந்தச் சூரியனைவிடவும் அதிக ஒளிச்சுடர் உள்ளவர், அப்பனித்துளியை விடத் தூய்மையானவர், ஆகாயத்தை விட நுட்பமானவர்.” தொடர்ந்து முயலுங்கள். நீங்கள் ஒவ்வொரு முறை முயலும் போதும், உங்களுடைய அந்த பிரகாசமிகு உளதாயிருக்கும் உயிர்ப்பொருளுக்கு ஒரு அடி நெருங்குவீர்கள்.

அத்தியாயம் 5

பரிணாம வளர்ச்சியும் உணர்தலும்

சிவனோடு ஆடுதலிலிருந்தும் சிவனுடன் ஐக்கியமாதலிலிருந்தும்

நாம் நமது உடலோ, மனமோ அல்லது உணர்ச்சிகளோ அல்ல என்று ரிஷிகள் வலியுறுத்திப் பறைசாற்றுகிறார்கள். நாம் ஒரு அற்புதமான பயணத்தில் செல்லும் தெய்வீக ஆன்மாக்கள். நாம் இறைவனிடமிருந்து வந்தோம், நாம் இறைவனில் வாழ்கிறோம், இறைவனோடு ஒன்றாவதற்காக நாம் விஸ்தாரமாகி பரிணமிக்கிறோம். நாமே உண்மையில், நாம் தேடும் உண்மை. நாம் இப்பூவுலக அனுபவம் எனும் பெரிய பாடசாலையில், பல பிறவிகளாக வாழ்ந்து வளர்ந்து வரும் அழிவில்லாத ஆன்மாக்கள். வேத ரிஷிகள், “இறைவன் தான் நம் வாழ்வின் உயிர்” என்ற எளிமையான உண்மையைச் சொல்லி நம்மைத் தைரியப்படுத்தி இருக்கிறார்கள். ஒரு மாபெரும் முனிவர், அதனையும் தாண்டி, இறைவனால் செய்ய முடியாத ஒரு காரியம் இருப்பதாகக் கூறினார். அதுவே, இறைவனால் தன்னை எம்மிலிருந்து பிரிக்க முடியாது என்பதாகும். இதற்குக் காரணம் கடவுள் நம் உயிர். கடவுள் பறவைகளின் உயிர். கடவுள் மீன்களின் உயிர். கடவுள் விலங்குகளின் உயிர். உயிரினங்கள் அனைத்திலும் இருக்கும் இந்த உயிர் ஆற்றலைப் பற்றி அறிந்து கொள்வது, நமக்குள் இருக்கும் இறைவனின் அன்பான பிரசன்னத்தை/இருப்பை அறிந்து கொள்வதாகும்.

எல்லாவற்றிலும் பாயும் அழியாத விழிப்புணர்வும் ஆற்றலும் நாமே. நாம் எம்முள் இக்கணத்தில் கூட பரிபூரணமாகவே இருக்கிறோம். இந்தப் பரிபூரண முழுமையைக் கண்டுணர்ந்து நாம் வாழ வேண்டும். எப்போதும் வெறுமையிலிருந்து வெளிவருகின்ற, நமது ஆற்றலும் கடவுளின் ஆற்றலும் ஒன்றே. நாம் அனைவரும் கடவுளின் அழகான குழந்தைகள். ஒவ்வொரு நாளும் மரங்கள், பறவைகள், விலங்குகள் மற்றும் மனிதர்களில் உயிர் ஆற்றலைக் காண நாம் முயற்சிக்க வேண்டும். அவ்வாறு முயற்சிக்கும் போது சிவனின் செயற்பாட்டை அங்கு அவற்றில் நாம் காணலாம். “எவர் இறைவனை உயிரின் உயிராக, கண்ணின் கண்ணாக, செவியின் செவியாக, மனதின் மனமாக அறிகிறாரோ, அவர் உண்மையில் எல்லாக் காரணங்களுக்குமான காரணத்தை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்கிறார்” என்று வேதங்கள் உறுதிப்படுத்துகின்றன.

சுயம் எனும் இறைவனை உணர்தலே, அதாவது அரிதான சாதனையாகிய நிர்விகல்ப சமாதியை எய்துவதே, இப்பூமியில் எமது வாழ்வின் உன்னதமான இலக்காகும். ஒவ்வொரு ஆன்மாவும் அதன் சிவத்தன்மையை, முழுமையான யதார்த்தத்தை, பரசிவத்தை - காலமற்ற, உருவமற்ற, இட அளவையற்ற - சுயத்தை கண்டறிகிறது.

சுயமாகிய பரசிவத்தை உணர்ந்துகொள்வது ஒவ்வொரு ஆன்மாவினதும் பிறப்பின் நோக்கமாகும். பற்றுக்களைத் துறத்தல், விடா உறுதியுடனான தியானம் மற்றும் கர்மாக்களின் விதைகளை முளைக்க முன்னரே எரித்தல் என்பவை மூலம் இதை அடையலாம். இதுவே மோட்சத்திற்கான நுழைவாயில், மறுபிறப்பிலிருந்தான விடுதலை. சுயமானது சிந்திக்கும் மனதைத் தாண்டியது, உணர்வின் தன்மைக்கு அப்பாற்பட்டது, ஏன் உயர்ந்த விழிப்புணர்வு நிலையின் எந்த செயற்பாட்டுக்கோ இயக்கத்திற்கோ அப்பாற்பட்டது ஆகும். சுயமாகிய இறைவன் ஒரு நியூட்ரான் (காந்த) நட்சத்திரத்தை விட திடமானவன், வெற்று இடத்தை விட வெறுமையானவன், சிந்தனையையும் உணர்வையும் விட நெருக்கமானவன். இதுவே இறுதி உண்மை, தேடுபவர்கள் அனைவரும் தேடும் உள்ளார்ந்த உண்மை. இதற்காகப் பாடுபடுவது நல்லது. மனதை துணிவாற்றற் சித்தத்தின் ஆதிக்கத்தின் கீழ் கொண்டு வர போராடுவது நல்லது. சுயத்தை உணர்ந்த பிறகு, மனதையும் அதன் நிதர்சனமான உண்மையற்ற தன்மையையும் நாம் காணலாம். சுயத்தை உணர்தல் ஒரு பௌதிக உடலில் மட்டுமே அனுபவிக்கப்பட முடியும் என்பதால், ஆன்மா சிவனுடன் நடனமாடவும், சிவனுடன் வாழவும், இறுதியில் சிவனுடன் வேறுபடுத்தப்படாத ஒருமையில் ஐக்கிமாவதற்காகவும், மீண்டும் மீண்டும் அந்த பௌதீகச் சதை உடலை நாடிச் சுழல்கிறது. ஆம், ஜீவன் உண்மையில் சிவனே. “தண்ணீரில் ஊற்றப்பட்ட நீர், பாலில் ஊற்றப்பட்ட பால், நெய்யில் ஊற்றப்பட்ட நெய் வேறுபாடு இல்லாமல் ஒன்றாக சேருவது போல, தனிப்பட்ட ஆன்மாவும் பரமாத்மாவும் ஒன்றாகின்றன” என்று வேதங்கள் விளக்குகின்றன.

சுயமானது ஒரு நியூட்ரான் (காந்த) நட்சத்திரம் போன்றது. அது வைரத்தை விட ஒரு மில்லியன் மடங்கு திடமானது, ஒளி இல்லாதது, இருள் இல்லாதது, உள்ளடங்கியது, உள்ளடங்காதது, எல்லாமாகவுள்ளது அத்துடன் எதுவும் இல்லாதது. நீங்கள் அதன் வாசனையை நுகர முடியாதிருப்பினும், நீங்கள் அதன் வாசனையை உணர்வீர்கள். நீங்கள் அதைக் கேட்க முடியாது, ஆனால் நீங்கள் அதன் சத்தத்தை உணர்வீர்கள். நீங்கள் அதைப் பார்க்க முடியாது, ஆனால் அதன் ஒளியின் நினைவினால் நீங்கள் குருடாக்கப்படுவீர்கள். நீங்கள் அதை அறிய முடியாது, எனினும் நீங்கள் அதை அறிவீர்கள். அதை அறிவது தவிர்க்கமுடியாதது. இந்த இறுகிய நியூட்ரான் நட்சத்திரத்தினது, கனத்தின் கனத்தை விடப் பாரமானது. காற்றில் பறக்கும் பலூனை அதாவது ஊதற்பையை விடப் பாரமற்றது, வெளியானது, வெளியற்றது, சடப்பொருளானது, சடப்பொருளல்லாதது, காற்றுள்ளது, காற்றற்றது, ஒளிமயமானது, ஒளியற்றதும் ஆகும். நியூட்ரான் நட்சத்திரத்தை, அதை விட ஆயிரம் கோடி மடங்கு பெரிய, எல்லையற்ற சுயத்துடன் எப்படி ஒப்பிடுவது? எந்த விதத்திலும் ஒப்பிட முடியாது. அவற்றின் மகத்துவத்தின் ஒப்புவமையை மட்டுமே பார்க்கிறோம். அதாவது உங்கள் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் எப்போதும் இருக்கும் ஸ்திரத்தன்மையை-கடினத்தன்மையைப் பார்க்கிறோம். வெளி மனதின் அலைச்சலை கட்டுக்குள் கொண்டுவாருங்கள். சுவாசத்தின் மூலம், சீராக்கிய சுவாசத்தின் மூலம் அதை உள்ளே கொண்டு வாருங்கள். ஆழ் மனதின் அலைகளை சரியான நம்பிக்கைக்கு, சரியான வார்த்தைகளுக்கு, சரியான செயலகளுக்கு - அதாவது தர்மத்திற்கு - கொண்டு வருவதன் மூலம் அதை அடக்குங்கள். இதனால், அனைத்து தவறான செயல்களையும், தவறான வார்த்தைகளையும், தவறான நம்பிக்கைளையும், பரிகாரங்களினாலும், விடாமுயற்சியாலும், இறுதி முடிவுக் கலைப்பு மூலமாகவும் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். அதன் மூலம், வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு அனுபவத்துக்குள்ளும், சரியான சிந்தனை, சரியான பேச்சு, சரியான செயல், அதாவது தர்மத்தைத் தவிர வேறு எதுவும் இருக்காது. தர்மமே நிலைத்திருக்கும்.

நியூட்ரான் (காந்த) நட்சத்திரத்தினை விட ஆயிரம் கோடி மடங்கு திடமானது சுயம், அது இந்த நிமிடத்திலும் நீங்களே தான். உங்கள் வலிமையை உணருங்கள், பாதுகாப்பை உணருங்கள், தாக்கப்பட முடியாதவர் என்பதை உணருங்கள், தீண்டப்பட முடியாதவர் என்பதை உணருங்கள், எனினும் ஸ்பரிசிக்க முடியுமானவர் என்பதையும் உணருங்கள். உங்கள் பாரம்பரியச் சொத்தினை உரிமை கோருங்கள். உங்கள் உள்ளார்ந்த இயல்பான அடையாளத்தை ஏற்றுக்கொள்வதற்காக, உங்களுடன் உங்களுக்குள்ளே பணியாற்றக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். உங்களது முன்னைய சமய சம்பந்தங்களையும், இன சம்பந்தங்களையும் தேடிச் செல்வதில் நேரத்தை வீணாக்காதீர்கள். அவைகளைக் கண்டுபிடிப்பது, உங்களுக்கு தற்காலிகமான நிறைவையே தரும். மறுக்கமுடியாத உண்மையாகிய அந்த மூலகாரணமான ஆதாரத்தின் வலிமையினை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். அவ்வெண்ணத்தை அங்கீகரிப்பதோடு அவ்வெண்ணத்தை எவ்வாறு சமாளிப்பது என்பதைக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். நீங்களே எப்பொழுதும் உங்களின் ஆதாரம். படைத்துப் பாதுகாத்து, கலைத்துப் பின் மீண்டும் அந்த நியூட்ரான் (காந்த) நட்சத்திரத்தின் விருப்பங்களையும் கற்பனைகளையும் பாதுகாப்பதற்காக மீண்டும் படைத்துச் செய்யும் வெளிப்பாடுகளின், எப்போதும் நிகழும் வெளிப்பாடுகளின் அந்த தொடக்கம்/ஆதாரம் நீங்களே. இந்த சுயத்தின், பரசிவமாகிய உங்களின், ஒரு நிலையான மாயையாகிய, அதி சிக்கலான படைத்து, பாதுகாத்து, கலைத்து நிகழும் தொடர் நிகழ்ச்சியை, மீண்டும் நிகழ்த்துவதற்கான வெளிப்பாடானது, அந்நட்சத்திரத்தின் வெளிப்பாடுகளை விட, பல்லாயிரக் கோடி மடங்கு செறிவாக இருக்கும். நாம் அனைவரும் சிவனுடன் நடனமாடி, நமக்குள்ளேயே சிவத் துல்லிய நிலையை வெளிப்படுத்துவோம். சிவத்தன்மை எனப்படும் பரிபூரண பிரபஞ்சத்தில் நடக்கும் அனைத்து நிகழ்வுகளும் எது நடந்தாலும் சரியாகவே நடக்கும்.

சுயமானது காலமற்றது, காரணமற்றது அத்துடன் உருவமற்றது. எனவே, அது, காலம், இடம் மற்றும் வடிவம் ஆகியவற்றுடன் எந்த தொடர்பையும் வைப்பதில்லை. வடிவம் என்பது ஒரு வெளியில், படைப்பு, பாதுகாப்பு, கலைப்பு ஆகியவற்றின் மாறாத நிலையில் உள்ளது. இது நேரம் என்று அழைக்கப்படும் மனத்தின் விழிப்பு நிலையை உருவாக்குகிறது. அத்துடன் காலமற்ற தன்மை, காரணமற்ற தன்மை மற்றும் உருவமற்ற தன்மை ஆகியவற்றுடன் எந்தத் தொடர்பையும் கொண்டிராது. தனிப்பட்ட ஆன்மா, முதிர்ச்சியடையும் போது, இடம்-காலம்-காரணம் கொண்ட உணர்விலிருந்து காலமற்ற, காரணமற்ற, உருவமற்ற அருவமாம் சுயமாக மாற முடியும். இந்த உலகத்தில் ஆன்மாவின் இறுதி முதிர்ச்சி இதுவே.

படைத்தல், பாதுகாத்தல், அழித்தல் என்ற தனது சுழற்சியில் வடிவமானது எப்பொழுதும் ஒரு பகிரங்கமான/வெளிப்படையான ஒன்றாகவோ அல்லது திடத்தன்மை இல்லாத அருவ வடிவங்களில் ஒன்றாகவோ இருக்கும். ஆனால் அது சுயத்தை உணர்ந்த ஒருவருக்கு மட்டுமே தெரியும். சிவன் தனது வெளிப்பாட்டு நிலையில் முழுவதும் வடிவமாகவும், அனைத்து வடிவங்களாகவும், அனைத்து வடிவங்களினூடும் ஊடுருவியும் இருக்கிறான். எனவே வடிவத்தைப் படைத்தல், பாதுகாத்தல் மற்றும் கலைத்தல், என அனைத்தையும் செய்வது சிவனே. இதுவே அந்த நடனம், வடிவத்தின் அசைவு. எந்த வடிவமும் நிரந்தரம் இல்லை. சிவம் தனது வெளிப்படாத அருவ வடிவில் காலமற்றது, காரணமற்றது, இட அளவைற்றது - எனவே சுயம் எனும் இறைவன் என்று அழைக்கப்படுகிறது. எனவே, சிவன் எப்பொழுதும் இருந்துள்ளான், அவன் உருவாக்கப்படவில்லை, ஏனெனில் அவனது வெளிப்பட்ட மற்றும் வெளிப்படாத நிலைகள் எப்போதும் இருந்துள்ளன. இதுவே அந்த தெய்வீக நடனம். அது சுயத்தை உணர்ந்தவர்களுக்கு மட்டுமே வெளிப்படுத்தப்பட்ட மர்மம்.

ஆன்மாவானது, சிவனது காலமற்ற, காரணமற்ற, வெளியற்ற, வெளிப்படாத அருவ நிலையிலிருந்தும், சிவனது வெளிப்பட்ட படைக்கும், பாதுகாக்கும், கலைக்கும் அனைத்து வடிவங்களிலிருந்தும், சுயம் என உருவாகிறது. இந்த இரண்டு நிலைகளுக்கிடையேயான இணைப்பின் மையமானது, அல்லது உச்சமானது, ஒரு உயிரணுவை உடைத்து இன்னுமொரு உயிரணுவை விடுவிக்கிறது. இதனால் ஆன்மாக்கள் உருவாகின்றன. ஒவ்வொரு முறையும் சிவன் தனது வெளிப்பட்ட நிலையிலிருந்து தனது வெளிப்படாத நிலைக்குச் செல்லும் போது, ஒரு ஆன்மா உருவாகிறது.

சக்தி வெளிப்படாத நிலையுடனும், சிவம் வெளிப்பட்ட நிலையுடனும் இணையும் இடமே, இந்த இயற்கையான செயல்முறையாகிய, படைப்பு வருமிடத்தின் கருவாகும். இதுவே மனிதனின் சஹஸ்ராரத்திலும் கூடத் தொடரும் செயல்முறை ஆகும்.

ஒவ்வொரு கடவுளுக்கும் ஒரு வாகனம் உள்ளது, அதன் மூலம் அவர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப் படுகிறார் - பிள்ளையாருக்கு எலி, முருகனுக்கு மயில். சிவன் மனிதரில் சவாரி செய்கிறான். பிறப்பற்ற, இறப்பற்ற இறைவனான சிவனிடமிருந்து உருவானதே இந்த மனிதரின் தோற்றம் ஆதலால், இது தூய்மையான, களங்கமற்ற ஆன்மாவாகும். இவ்வாறு உருவாகிய பிறகு, ஆன்மா முதிர்ச்சியடையும் செயல்முறைக்கு உட்படுத்தப்படுகிறது. இந்த மெதுவான முதிர்ச்சி மூன்று அடிப்படை வகைகளில் நிகழ்கிறது: கர்மப் பயிற்சிகள், ஆணவ மேகங்கள், மாயையின் சிதைவுகள். ஆணவம், கர்மம், மாயை என்பவற்றின் கட்டுக்களிலிருந்து விடுபடுமளவுக்கு அறிவுத்திறனை முதிர்ச்சியடையச் செய்து, தனது சொந்த தெய்வீகத்தை உணர்ந்து, சிவத்துடன் ஒன்றாகி ஒரு மாசற்ற, தூய்மையான ஆன்மாவாக தன்னை உணர வைக்க, அனுபவங்களின் இந்த வகுப்பறையானது உதவுகிறது. எனவே, இதனை அடைந்த பிறகு, இதுவே, இறுதி விடுதலைக்கான, சுயத்தை உணர்வதற்கான அடித்தளமாக அமையும்.

ஆன்மா உருவாவது, சக்தியின் அல்லது ஆற்றலின் ஒரு வெளிப்பாடாகும். இந்த சக்தி அல்லது ஆற்றல், வெளியிடப்பட்டதும், அது சிவமாக இருக்கும் வெளிப்பாடாகிய உலகத்திலிருந்து, தன்னைச் சுற்றியுள்ள சக்திகளைத் திரட்டுகிறது. இப்படைப்பின் தாக்கம் மிகவும் வலுவானது. அதனால் இறுதியாக இந்த சிறிய உயிரணுவைச் சுற்றி ஒரு உடல் உருவாக்கப்படுகிறது. இது ஆன்மாவை தோற்றுவித்த இறைவனின் அடிப்படை ஆன்ம உடலைப் போன்றது. ஆன்மா என்ற சொல், கரு என்று பொருள்படும். அது இந்த உயிரணுவைக் குறிக்கிறது.

ஆன்மாவின் உடல், மூலாதாரத்திலிருந்து வரும் தூய்மையான உயிர் சக்தியினாலான காரண உடல், அடர்த்தியானதாக மாறும்போது, வெளிப்பட்ட மற்றொரு தளத்திற்குச் சென்று, படைப்பு, பாதுகாப்பு, கலைப்பு என்பவற்றை தானாகவே தொடங்குகிறது. ஏனெனில் அது இப்போது வடிவம் பெற்றுள்ளது. வெளிப்படையான வடிவில் சிவனின் இயல்பு அதுவே என்பதால், தானும் அதே தன்மையைப் பெறுகிறது. இப்போது இந்த ஆன்மாவிற்கும் சிவத்திற்கும் உள்ள ஒரே வித்தியாசம் என்னவென்றால், சிவம் வெளிப்படாத நிலையில் இருக்க முடியும், ஆனால் ஆன்மா வெளிப்பட்ட நிலையில், செயற்பாட்டில் கட்டுண்டுள்ளது என்று கூறக்கூடிய நிலையில் சிக்கியுள்ளது. இது இன்னும் தனது சுழற்சியை முடிக்கவில்லை. இந்த ஆன்மா வெளிப்பட்ட நிலையின் சுழற்சியை முடித்தவுடன், அது இயற்கையாகவே மீண்டும் தன்னுள் தன்னுடன் ஒன்றிணைந்து, வெளிப்படாத நிலையை உணர்கிறது அல்லது வெளிப்படாத நிலையை அடைகிறது.

சுயத்தை உணர்ந்த பிறகு, மறுபிறப்பிலிருந்து உண்மையான விடுதலையைப் பெறுவதற்கு, மரணத்தின் கட்டத்தில் உணர்ந்தவரின் மனவுறுதியான திடசங்கட்ப செயற்பாடுகள் மூலம், அப்பாதைக்கு அவர் வழிவகுக்க வேண்டும்.

இந்தப் பூவுலகில் தான் இன்னும் சேவை செய்ய வேண்டும் என்று உணர்ந்தால் அல்லது அறிந்திருந்தால், உடல் பிரிந்தவுடன், அவர் ஒரு உள் தளத்திற்குச் சென்று, அதிலிருந்து அவர் சரியான இடத்தில், சரியான நேரத்தில், அவரது ஆசையை நிறைவேற்ற, மீண்டும் இப்பூவுலகுக்குத் திரும்புவதற்கு தயாராகலாம். மாறாக, அவர் தனது உடலிலிருந்து வெளியேறும் போது, அவரது பார்வைக்கு முன்னால், தற்போதய உட்பட பல பிறவிகளில் தான் செய்த சேவைகள் திரைப்படமாக ஓடும் போது, அவற்றில் திருப்தி அடைந்திருந்தால், இப்போது இந்த உண்மையான விடுதலையான நிலைக்குச் செல்லத் தயாராக இருக்கிறார். அப்போது அவர் மீண்டும் சதையாலாகிய ஒரு உடம்பினுள் நுழைவது சாத்தியமில்லாத ஒரு உள்ளார்ந்த தளத்தில் தான் இருப்பதைக் காண்பார். இவ்வாறாக, மோட்சம், கைவல்யம், பூமியிலான பிறப்பிலிருந்து விடுதலை, அடைந்து, வேறு நுட்பமான தளங்களில் மேலும் பரிணாம வளர்ச்சிக்கு வழி திறக்கப்பட்டுள்ளது.

உடலுருக்கொண்ட ஆன்மாக்கள் தெய்வீகத்தை நோக்கி இயற்கையான இயல்புணர்வைக் கடந்து செல்லும்போது தங்களைத் தொடர்ந்து செம்மைப்படுத்திக் கொள்ளும் பண்புகளைக் கொண்டுள்ளன. இந்தக் குணாதிசையங்கள் மேலும் மேலும் சிவனின் குணாதிசையங்கள் போல மாறி வரும். அவனது ஆளுமை, பண்புகள் மற்றும் குணங்கள் அவனுக்கு வழங்கப்பட்ட 1,008 பெயர்களால் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. ஏனெனில் அவனது பண்புகளை சித்தரிக்க எந்த ஒரு பெயரும் போதுமானதல்ல. அதேபோல், ஒருவரை ஒரு வார்த்தையால் போதுமான அளவு விபரிக்க முடியாது. சிவனுக்கும் அவனது பிள்ளைகளுக்கும் உள்ள ஒற்றுமையை இப்போது நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள்.

அத்தியாயம் 6

நீங்கள் ஏன் இங்கே பிறந்திருக்கிறீர்கள்

90களின் பிற்பகுதியில் குருதேவர் ஆற்றிய உரை.

நீங்கள் ஏன் பூமியில் பிறந்திருக்கிறீர்கள் என்பதை நினைவில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள்: சுயத்தைக் கண்டுபிடிப்பதற்காக. அது நடக்கும் வரை நீங்கள் திரும்பத்திரும்ப இங்கு வருவீர்கள். எனவே நீங்கள் இப்போதே அதைச் செய்து முடித்துவிடலாம் அல்லவா? நீங்கள் சுயத்தை இரண்டு வழிகளில் காணலாம். நீங்கள் உள்ளே உள்ளே உள்ளே உள்ளே உள்ளே உள்ளே மேலும் உள்ளே செல்லலாம்... அங்கே அது இருக்கிறது!

அல்லது, நீங்கள் அதை முள்ளியினக் கூனைப்பூ (artichoke) வழியில் செய்யலாம். நீங்கள் கூறலாம்: சுயம் என்பது உணர்ச்சிகள் அல்ல, அது உடல் அல்ல. அது இந்த எண்ணமும் அல்ல, அந்த எண்ணமும் அல்ல. இது இந்த எண்ணம் அல்ல, நான் விரும்பும் இந்த விஷயமும் அல்ல, இதுவும் அல்ல, அதுவும் அல்ல. அதுவும் அல்ல, இதுவும் கூட அல்ல. ஏன், அது விழிப்புணர்வும் கூட அல்ல. அடடா! அது அங்கே இருக்கிறது.

கூனைப்பூ வழி உங்களுக்கு பிடிக்குமா? நீங்கள் முன்னைய வழியில் முயற்சி செய்து அது சரிவரவில்லை என்றால், இந்த வழியில் முயற்சிக்கலாம். நீங்கள் அனைவரும் உங்கள் உணர்ச்சிகளைக் கண்டுபிடித்துவிட்டீர்கள், இல்லையா? நீங்கள் அனைவரும் உங்கள் பௌதீக உடலைக் கண்டுபிடித்துவிட்டீர்கள். நீங்கள் அனைவரும் உங்கள் சிந்தனை செய்யும் மனதைக் கண்டுபிடித்துவிட்டீர்கள். உங்கள் அனைவருக்கும் உள்ளுணர்வு மின்னல் ஒளிகள் உள்ளன - “ஓ, ஆம், நான் பார்க்கிறேன்!” உங்கள் மனித நிலையை மீறிய உள் மனதை நீங்கள் கண்டுபிடித்துவிட்டீர்கள்.

நீங்கள் அனைவரும் உங்கள் மனித நிலையை மீறிய உள் மனதைக் கண்டுபிடித்துவிட்டீர்கள். நீங்கள் உங்களுடன் சேர்த்து இழுத்துச் செல்லும் பகுதி அது. அதுவே கடந்த காலம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. அந்த கடந்த காலத்தைப் பின்னால் விட்டு வாருங்கள். அதன் பின் கடந்த காலம் உங்களைத் தள்ளும். அது அற்றுப்போகவில்லை, இன்னும் அங்கே இருக்கிறது. பின்னர் அது இந்தப் பக்கம் செல்கிறது. “அந்த கடந்த காலத்தை எம் பின்னால் விட்டு வருவோம். எம் வாழ்க்கையை நாம் தொடருவோம்.” கடந்த காலத்திலிருந்து விடுபடுவதை நீங்கள் அனைவரும் கண்டுபிடித்திருக்கிறீர்கள். உங்கள் பிரச்சனைகளைத் தெய்வத்தின் பாதத்தில் வைப்பதன் மூலம், உங்கள் பிரச்சனைகளைக ஹோம நெருப்பில் போடுவதன் மூலம், உங்கள் பிரச்சனைகளை ஒரு புனித நதியில் எறிவதன் மூலம் அதைக் கண்டுபிடித்திருக்கிறீர்கள். அவை உங்களை விட்டுப் போய்விடும்.

உங்கள் எல்லையற்ற ஆற்றலை நீங்கள் அனைவரும் கண்டுபிடித்துவிட்டீர்கள். உங்கள் உடலிலுள்ள ஆற்றல், இது என் உடலிலும், ஒவ்வொரு உடலிலும், ஒவ்வொரு விலங்கிலும், இந்த முழுப் பிரபஞ்சத்திலுமுள்ள ஒவ்வொரு கோளிலுமுள்ள ஒவ்வொரு உயிரினத்திலுமுள்ள அதே ஆற்றல். அவை யாவும் ஒன்றே. அதைக் கண்டுபிடித்துக்கொண்டே இருங்கள், அது உங்களை மெய்மை நிலையின் மையத்திற்கு சரியாக இட்டுச் செல்லும். இது அவ்வளவு எளிமையானது.

உங்களால் மட்டுமே அது முடியும். அதை உங்களுக்காக யாரும் செய்ய முடியாது, யாரும் உங்களுக்கு கொடுக்கவும் முடியாது. மற்றவர்கள் ஏன் உங்களுக்குச் சுயத்தை கொடுக்க முடியாது? ஏனென்றால் அது ஏற்கனவே உங்களுள் உள்ளது. உங்களிடம் ஏற்கனவே உள்ளது. அதை ஒருவரிடம் இருந்து எடுத்து இன்னொருவருக்கு கொடுக்க முடியாது. குரு தன்னிடமிருந்து சுயத்தை எடுத்து உங்களுக்குக் கொடுக்க முடியாது. அது ஏற்கனவே உங்களிடம் உள்ளது. அது எப்பொழுதும் உங்களுக்குள்ளேயே இருந்திருக்கிறது. அனைத்து வெளிப்புற விஷயங்களும், நம் கவனத்தை அதிகம் ஆக்கிரமித்து வைத்திருப்பதால், நாம் உள்ளிருப்பதை மறந்து, வெளிப்புறத்தில் பாதுகாப்பற்றவர்களாக மாறுகிறோம். நியூட்ரான் (காந்த) நட்சத்திரத்தினை விட வலிமை கூடிய சக்தி வாய்ந்த சுயத்தின் திடமான பாதுகாப்பை நாம் மறந்து விடுகிறோம். அது ஒருபோதும் மாறவில்லை, இனிமேலும் மாறாது, என்றும் மாறாதது. நீங்களே தான் அந்த அது.

எனவே, அனைத்தினூடும் பரந்திருக்கும் சக்தியில் கவனம் செலுத்துங்கள். உங்கள் மனம் வேறொன்றில் அலையும் ஒவ்வொரு முறையும், “ஆனால்… இது அது இல்லையே!” என்று சொல்லுங்கள். அந்தப் பாரிய கூனைப்பூவிலிருந்து அந்த அற்பமான சிறிய விஷயத்தை எடுங்கள். சிறிது முட்டை-பாலேடு-புளிக்காடி முதலியன கலந்து பக்குவப்படுத்தப்பட்ட சுவைச்சத்தை (மயோனைசை, mayonnaise) சேருங்கள். ம்ம்ம்ம் நல்ல சுவை!

இறுதியாக, நீங்கள் சரியாக அந்த சுயத்தை அடைவீர்கள். முதலில் நீங்கள் “அது” இருப்பதை உணருங்கள். நீங்கள் எப்போதும் அதுவாகத்தான் இருந்தீர்கள் என்பதை இறுதியாக நீங்கள் புரிந்துகொள்வீர்கள்.

ஒரு முறை முயற்சி செய்யுங்கள். வாக்குறுதி தருவீர்களா? ஒரே ஒரு முறை முயற்சி செய்வதாக வாக்குறுதி தருவீர்களா?

கர்ம யோகமானது கண்டிப்பும் கடுமையும் நிறைந்த மிக எளிமையான வாழ்வு, வேதாகமப் படிப்பு, மந்திரத்தொடர் பாராயணம் மற்றும் ஈஶ்வர பக்தி ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது. இந்த யோகம் சமாதியை அடைவதையும், துன்பத்திற்கான காரணங்களைக் குறைப்பதையும் நோக்கமாகக் கொண்டது.

பதஞ்சலி முனிவர், யோக சூத்திரம், 2.2.1-2

அத்தியாயம் 7

கடவுளை எவ்வாறு உணர்வது

1984 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி முதலாம் திகதி அன்று கவாய் ஆதீனத்தில் கொடுக்கப்பட்ட ஊக்கமளிக்கும் உரை.

“வாழ்க்கையின் உண்மையான குறிக்கோள் என்ன? வாழ்க்கையின் இறுதி நோக்கம் என்ன?” என்று இப்போது வியந்து கொண்டிருக்கும் அளவு மனிதர்கள் பூமியில் இதற்குமுன் இருந்ததில்லை. இருப்பினும், மனிதர்கள் தமது அறியாமையாலும், உலகத்தின் புறச்சூழலின் மீது தாம் சார்ந்திருப்பதாலும் அறிவு மழுங்கியிருக்கிறார்கள். அவர்கள் கர்மாவால் பீடிக்கப்பட்டு, கவர்ந்திழுக்கப்பட்டு, அதனால் கட்டுண்டு இருக்கிறார்கள். தாம் பெறக்கூடிய இறுதி உணர்தல்கள் அவர்களது புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்டவையாக இருப்பதோடு அறிவுபூர்வமாகக் கூட அவர்களுக்குத் தெளிவற்றதாகவே இருக்கின்றது. மனிதரின் இறுதித் தேடலானது, அல்லது இறுதிப் பரிணாம எல்லையானது, அவர்களினுள்ளேயே உள்ளது. மனிதருக்குள் இருக்கும் இந்த சுயமானது, வேத ரிஷிகளால் பேசப்பட்ட உண்மையாகும். மனதைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலமும் தூய்மைப்படுத்துவதன் மூலமும் இது அடையப்படக்கூடியது.

கர்மாவே வாழ்க்கையின் இறுதிக் குறிக்கோளை அறிந்து கொள்வதிலிருந்தும் அதை அடைவதிலிருந்தும் நம்மைத் தடுக்கிறது. ஆனால் அதை ஒரு குறிக்கோள் என்று அழைப்பது கூடத் தவறு. அறிந்தவர்களால் எப்பொழுதும் உளதாகவே இருப்பது என்று அறியப்பட்டதாகும். இது சுயமாக மாறுவது அல்ல, மாறாக நீங்கள் எப்போதும் சுயமாகவே இருந்தீர்கள் என்பதை உணர்ந்து கொள்வதேயாகும். அது என்ன அந்த சுயம் எனப்படுவது? அதுவே பரமசிவன். அதுவே இறைவன். அது மனித மனதிற்கும், எண்ணத்திற்கும், உணர்வு மற்றும் உணர்ச்சிகளுக்கும் அப்பாற்பட்டது. அது காலம், உருவம், இட அளவை ஆகியவற்றிற்கும் அப்பாற்பட்டது. அதைத்தான் எல்லா மனிதர்களும் நாடுகிறார்கள், தேடுகிறார்கள், அதற்காக ஏங்குகிறார்கள். யோகம் மற்றும் நன்கு கடைப்பிடிக்கப்பட்ட தர்மத்தின் மூலம் கர்மாவைக் கட்டுப்படுத்தி, நமது ஆற்றல்கள் அவற்றின் இறுதி நிலைக்கு மாற்றப்படும்போது, ரிஷிகளால் நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே கண்டுபிடிக்கப்பட்ட வாழ்க்கையின் வேத உண்மை தெளிவாகிறது.

அந்தக் குறிக்கோள், இறைவன் சிவனை, அவனது முழுமையான அல்லது ஆழ்நிலை நிலைமையில் உணர்ந்துகொள்வதாகும். இது உணரப்படும்போது, நீங்கள் உங்கள் சொந்த இறுதி நிலையை, அதாவது உங்களது காலமற்ற, உருவமற்ற, இட அளவையற்ற, உண்மையை உணர்ந்துகொள்வீர்கள். அந்த உண்மையானது, சிந்திக்கும் மனதைத் தாண்டி, உணர்வின் தன்மைக்கு அப்பாற்பட்டு, செயல்களுக்கும் விருத்திகள் எனப்படும் நடத்தைகளின் எந்த சலனத்திற்கும் அப்பாற்பட்டு, மனதின் அலைகளுக்கும் அப்பாற்பட்டு உள்ள ஒன்றாகும். அதுவாக இருப்பதும், அதைப் பார்ப்பதும், இந்த உண்மையின் சரியான கண்ணோட்டத்தை அளிக்கிறது. அதாவது வெளிப்புற மெய்மைகளை முன்னோக்குக்குக் கொண்டுவருகிறது. பின்னர் அவை உண்மையிலே மாயமானவையாகக் காணப்படுகின்றன. ஆனால் அவை அவ்வாறு நிராகரிக்கப்படவில்லை.

இந்த உள்ளார்ந்த நெருக்கமான அனுபவத்தை பெளதீக உடலில் இருக்கும் போது அனுபவிக்க வேண்டும். பரமசிவனை உணரவே ஒருவர் மீண்டும் மீண்டும் சதையாலாகிய ஒரு உடம்பினுள் வருகிறார். வேறெதுவும் இல்லை. ஆனாலும், சுயத்தை அல்லது பரமசிவனை அனுபவித்த பின்பே அதை ஒரு உள்ளனுபவமாக மாற்றலாம். ஆனாலும், இது ஒரு அனுபவம் அல்ல, ஆனால் அனுபவமில்லாமல், மனிதனின் மனதில் பதிவாகும் ஒரே ஒரு சாத்தியமான விஷயம். அது உணரப்படுவதற்கு முன், அது ஒரு இலக்கு. உணர்ந்த பிறகு, அதனால் ஒரு விஷயம் இழக்கப்படுகிறது, சுயத்திற்கான ஆசை.

ஒரு குழந்தையின் சுய-கண்டுபிடிப்புப் போல

முதன்முறையாக கண்ணாடியின் முன் நின்று, தனது மூக்கு, காதுகள், கண்கள் மற்றும் வாயைத் தொட்டுணர்ந்து, கண்ணாடியில் தன் விம்பத்தைப் பார்க்கும் ஒரு குழந்தையைப் பாருங்கள். எப்போதும் இருந்ததை உணர்ந்து பார்ப்பது தனது அனுபவத்தில் ஒரு கண்டுபிடிப்பு. பரமசிவனும் அப்படித்தான். பூமியில் உள்ள ஒவ்வொரு மனிதருள்ளும் அவன் எப்போதும் இருக்கிறான். ஆனால் பௌதிக வாழ்வின் வெளிப்புறத்தினோடு ஈடுபாடு இருப்பதால் அவர்கள் உள்நோக்கித் திரும்புவது தடைபடுகிறது. மனதின் கண்ணாடியின் மேகமூட்டம் - அந்த விழிப்புணர்வின் பிரதிபலிப்புக் குளம் அமைதியாக இருக்கும்போது தெளிவாகப் பார்க்கிறது - அல்லது மனதின் மேற்பரப்பில் உள்ள குழப்பத்தின் அலைகள் பார்வையை சிதைத்து, புரிதலைக் குழப்புகின்றன. அமைதியாக இருக்கும்போது தெளிவாகத் தென்படும் ஏரி போல, விழிப்புணர்வின் பிரதிபலிப்பாகிய மனத்தின் விம்பத்தை மறைக்கும் முகில்களினால் அல்லது அம்மனதின் மேற்பரப்பில் ஏற்படும் சலனத்தின் அலைகளினால் காண்பது சிதைக்கப்படுவதோடு, உணர்திறனும் குழப்பப்படுகின்றது. ஒரு தெளிவான கண்ணாடி இல்லாமல், குழந்தைக்கு எப்போதும் தன்னிடம் இருந்ததைப் பார்க்க முடியாது - அதாவது தனது சொந்த முகத்தைப் பார்க்க முடியாது. பரமசிவன் என்பது தொட்டு உணர்வதையும் கண்ணால் தனது சொந்த முகத்தை முதன்முறையாகப் பார்ப்பதற்கும் ஒப்பிடக்கூடிய ஒரு அனுபவமாகும். ஆனால் அது ஒருவரின் முகத்தை அவர் காண்பது போல் ஒன்று மற்றொன்றைக் கண்டறியும் அனுபவம் அல்ல. அது சுயம் தன்னையே தான் கண்டு அனுபவிப்பதாகும். அனுபவமும், அனுபவிக்கிப்படுவதும், அனுபவிப்பவரும் ஒன்றுதான். அதனால்தான் இது முன்னிகழ்ந்த நினைவுகள் பற்றிய நினைவுக்காட்சிகளாக வெளிப்புற மனதில் மட்டுமே பதிவு செய்யப்பட்டுகின்றன.

பெரும்பாலானவர்கள் இறைவனை மற்றவர்களின் மூலம் அனுபவிக்க முயற்சி செய்கிறார்கள். சீடர்கள் குருவைக் இறைவனாகப் பார்க்கிறார்கள். மனைவிகள் கணவனை இறைவனாகப் பார்க்கிறார்கள். கோயிலில் உள்ள தெய்வங்களின் சிலைகளை பக்தர்கள் இறைவனாகப் பார்க்கின்றனர். ஆனால் இந்த எல்லாத் தருணங்களிலும், அவர்கள் பார்க்கும் கண்களுக்குப் பின்னால், இறைவன் இருக்கிறான். பக்தர் உலகப் பற்றுகளிலிருந்து விலகி, தீட்சை மூலமாகவும், புனித சங்கற்பங்கள் மூலமாகவும், வாழ்க்கையை முறையாக வழியமைத்து, உள்முகமான குகைக்குள் நுழையும் போது தான், பரமசிவனின் சுயரூபத்தை உணர முடியும். ஒருமுகப்படுத்துதல், தியானம், சிந்தனை நோக்குடன் கூர்ந்து ஆராய்தல் ஆகியவற்றின் மூலம் முழுமையாக உள்முகமாகச் சென்று, அதன் விளைவாக வரும் சச்சிதானந்தத்தின் சமாதி நிலையை, துல்லிய தூய நிலை உணர்வைத் தக்கவைத்து, கண்டுபிடிக்கும் விடாமுயற்சியுடனும் நம்பிக்கையுடனும், விவரிக்க முடியாத, ரிஷிகளால் சொல்லப்பட்ட, அமைதியான மனதைத் தாண்டிய, காலத்தை நிறுத்திய, நில அளவு எல்லையைக் கடந்த, சகல வடிவங்களையும் கலைத்த, பரமசிவனைக் கண்டுபிடிக்கும் போதுதான், நமக்குள் இருக்கும் ஆன்மாவை நாம் அறியலாம்.

பயண இலக்கை வரையறுத்தல்

சுயத்தை அறிய நாம் தயாராக இருக்கிறோம் என்பதை எப்படி அறிந்து கொள்வது? ஆன்மா ஆன்மீக ரீதியில் முதிர்ச்சியடைந்துள்ளமை நமக்கு எப்படித தெரியும்? நமது பயணத்தின் இலக்கை தெளிவாக வரையறுத்து, நாம் ஒரு பயணத்தைத் தொடங்கும் போது, நாம் அப்போது இருக்கும் இடத்திலிருந்து தொடங்க வேண்டும், வேறு இடத்திலிருந்து அல்ல. நமது பயணத்தின் இலக்கை தெளிவாக வரையறுப்பதற்கு நாம் எங்கே இருக்கிறோம் என்பதை அறிந்து கொள்ள வேண்டும். அத்துடன், இந்த நேரத்தில் நாம் அங்கு செல்ல வேண்டுமா இல்லையா என்பதையும் தீர்மானிக்க வேண்டும். அங்கு செல்வதற்கான வழி, மன உறுதி, நம்மிடம் இருக்கிறதா என்று முதலில் கேட்க வேண்டும். நாம் உலகாயதத்தை விட்டு வெளியேறத் தயாரா, அல்லது உலகிலும், உலகுக்கும் மேலும் கடமைகளை நிறைவேற்ற வேண்டுமா? நமது கடன்களை எல்லாம் அடைத்து விட்டோமா? இன்னும் தீர்க்கப்படாத கர்மாக்களுடன் நாம் உலகத்தை விட்டு வெளியேற முடியாது. பாசம், ஆக்கத்திறன், செல்வம், தொழில் சாதனைகள், பெயர் மற்றும் புகழ் போன்ற சில உலகாயத ஆசைகளை நிறைவேற்ற நாம் விரும்பலாம். வேறு விதமாகக் கூறுவதானால், நமக்கு இன்னும் உலக ஈடுபாடுகளும் இணைப்புகளும் உள்ளதா? வாழ்க்கையின் இறுதிப் பயணத்திற்கு நாம் தயாரா? ஆன்மீகப் பயிற்சிகளின் கஷ்டங்களைச் சகித்துக்கொள்ள, உங்கள் அகந்தையின் மரணத்தை அனுபவிக்க நாம் தயாரா? அல்லது “நான்” மற்றும் “என்னுடைய” எனும் உலகின் வேறும் இன்பங்களை விரும்புகிறோமா? இது பரிணாம வளர்ச்சியுடன் தொடர்புள்ள விஷயம். இந்தப் பிறவியில் நாம் எந்த வாழ்க்கை நிலைக்கு வந்துள்ளோம் - இது சரியையா, கிரியையா, யோகமா அல்லது ஞானமா? ஆன்மா ஆன்மீக ரீதியில் முதிர்ச்சியடையும் போது, எப்போது நாம் சுயத்தை அறிய தயாராக இருக்கிறோம் என்பதை அறிவோம்.

ஒருவர் தனது கடந்தகால கர்மாக்களால் கட்டுண்டு, மகிழ்ச்சியற்றவராகக், குழப்பமடைந்து, உற்சாகத்துடன் தனது தர்மத்தைச் செய்யாமல் இருக்கும் போது - அந்தக் கர்மாக்கனுடன் பிறந்திருந்தாலும் சரி, அவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்திருந்தாலும் சரி - அதன் விளைவாகப் புதிய கர்மாக்கள் உருவாவதுடன், அவரது சோம்பல், விரக்தியில் அல்லது ஆர்வக்கேட்டில் முடிகிறது. ஒட்டகம் அதிக சுமையுடன் மெதுவாக நடக்கும். பாரம் அதிகமாக இருந்தால் நின்றுவிடும். சுமையுடன் இருப்பவர்களுக்கு அவசர உணர்வோ, மகிழ்ச்சியின் வெளிப்பாடோ இருக்காது. அவர்கள் ஸ்தம்பித்து விட்டார்கள். அவர்கள் தங்கள் கஷ்டங்களைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு, விடவிருப்பமின்றி, விடமுடியாமல் பாதையில் நிற்கிறார்கள்.

விநாயகப் பெருமானின் வழிபாடு தர்மத்தின் பாதையை அமைக்கிறது. அவருடைய பாதங்களைப் பற்றுங்கள். உங்களுக்கு இந்த அதிசயத்தை அவரால் மட்டுமே செய்ய முடியும். ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்கு மனரீதியான மற்றும் உணர்வுரீதியான தடைகளை அவர் நீக்குவார். உலகாயதச் சுமைகளை நீக்குவார். க்ருஹஸ்த தர்மத்தின் வாழ்க்கையை, குடும்ப வாழ்க்கையை பரிபூரணமாக நிறைவாக வாழ்வது, சச்சிதானந்தத்தின் அனைத்தையும் அறியும் பேரின்பத்தை அளிக்கிறது. நம்மை உருவமற்ற பரமசிவனாக மட்டுமல்லாது, பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து வடிவங்களிலும் தங்கி வியாபித்திருக்கும் தூய பிரக்ஞையாக உணர்கிறோம். ஆம், சித்தம் தெளிந்த நிலைக்கான பாதைக்குச் செல்லும் அவசர உணர்வு, நாம் கர்மாவின் சுமையின்றி இருக்கும்போது மட்டுமே, நாம் தர்மத்தின் பாதையில் நடக்கும்போது மட்டுமே உருவாகும். அப்போதுதான் உண்மையான யோகத்தைப் பயிற்சி செய்து முழுமைப்படுத்த முடியும்.

விதிவிலக்கின்றி அனைத்து இந்துக்களும் மறுபிறப்பில் நம்பிக்கை கொண்டுள்ளனர். ஒரு இறுதி இலக்கை நோக்கி, நாம் ஒவ்வொரு பிறவியிலும் பல காரியங்களை நிறைவேற்ற வேண்டும். அத்தகைய பல பிறவிகளை நன்கு வாழ்ந்த பிறகு, இந்த வாழ்நாளில் பாடுபடுவதற்கு தகுதியான ஒரே இலக்காக நம் முன் நிற்கும் அந்த ஒரு இறுதி இலக்கை நோக்கிச் செல்கிறோம். அந்நிலையில் சச்சிதானந்தத்தை அதாவது பரமசிவனை உணர்தலுக்கான சிந்தனையின் பிரகாசத்தின் கீழ், மற்ற அனைத்து ஆசைகளும், மற்ற அனைத்து நோக்கங்களும் மற்றும் லட்சியங்களும் ஒளிமழுங்கிக் காணப்படும்.

பெற்றோர்கள், உறவுகள் மற்றும் சமூகத்திற்கு நாம் செய்ய வேண்டிய கடமைகளை நிறைவேற்றுவதன் மூலம், ஒரு நல்ல இல்லத்தவராக, ஒரு நல்ல குடிமகனாக, உடல், உணர்ச்சி மற்றும் அறிவுசார் வாழ்க்கையைப் பயனளிக்கும் விதமாக வாழ்வதே பலருடைய இயல்பான இலக்குகள். இது ஒரு பிறவியில் நிறைவேற்றப்பட்ட பின்னர், எதிர்வரும் பிறவிகளில் அதனை மறக்காமற்பேணி, மேலும் செப்பஞ் செய்யப்பட்ட கடினமான குறிக்கோள்களை நோக்கி விரிவுபடுத்துவது எளிதாகிறது. அதாவது ஆகமங்கள், வேதங்கள் மற்றும் குறிப்பாக உபநிஷதங்களின் உண்மைகளைப் பற்றிய தெளிவான அறிவார்ந்த உண்மையைப் பெறுவது, மற்றும் சிவனின் பெருமைவாய்ந்த கோவில்களில் வழிபடுவதன் மூலம் அவனது தனிப்பட்ட தொடர்பை ஏற்படுத்துவது, என்பனவாகும்.

ஆற்றல்களைப் பயன்படுத்துதல்

வேறும் பல இலக்குகளை அடைய வேண்டும்: பிராணாயாமம் மூலமாக ஆற்றல்களையும், பிராணாக்களையும் அல்லது மூச்சுகளையும் கட்டுப்படுத்துதல், மனதையும் உணர்ச்சியையும் சுத்தப்படுத்துதல் அல்லது செம்மைப்படுத்துதல், அமைதியற்ற வெளிப்புற மனத்தினதும் அதனுடன் சம்பந்தமுள்ள, நினைவுகள் சேமிக்கப்படும் உடனடி ஆழ் மனத்தினதும் தொடர்ச்சியான இயக்கத்தைத் தணித்தல் போன்றவை. இவ்வாறு பாதுகாக்கப்படும் நினைவுகளே பயம், கோபம், வெறுப்பு மற்றும் பொறாமை ஆகிய உணர்ச்சிகளை எழுப்புகின்றன. நமது கடந்த காலமே, எதிர்காலத்தைப் பதப்படுத்துகிறது அல்லது நிறம் கொடுக்கிறது எனலாம். உண்மையில் எதிர்காலத்தை உருவாக்குகின்றது எனலாம். கடந்த காலத்தை நிகழ்காலத்தில் சுத்தப்படுத்துவதால், எதிர்காலத்தை நிகழ்காலத்தில் வடிவமைக்கிறோம்.

இந்த உணர்ச்சிகள் அனைத்தும், நான்காம், ஐந்தாம், ஆறாம் மற்றும் ஏழாம் ஆன்மிகச் சக்கரங்களின் பூட்டுக்களை உடைக்கும் சக்திவாய்ந்த காரணிகளாகும். இவ்வுணர்ச்சிகளின் ஆற்றல்களைக் கட்டுக்குள் கொண்டுவந்த பின்னர், அவற்றை உள்நோக்கி மாற்றி, அதாவது நிலைமாற்றி, அவற்றை ஆன்மீக செயல்முறையை முன்னோக்கிச் செலுத்தப் பயன்படுத்தலாம். உயர்ந்த இயல்பை எழுப்ப முயற்சிக்கும் அதே நேரத்தில், அதே முடிவை நோக்கியதாய் அமையும், எஞ்சியுள்ள தாழ்ந்த இயல்புகளுடன் நேர்மறையாகவும், உணர்வுபூர்வமாகவும் செயற்பட வைக்கும் பாதை நம்முடையது. பேராசைக்குப் பதிலாக தருமம் செய்வது போல, பொறாமை, வெறுப்பு மற்றும் கோபம் ஆகியவற்றை அடக்குவதற்குப் பதிலாக, நேர்மறையாக அவற்றை மாற்றுவது நமது பாதையாகும்.

தங்களுக்கு ஒரு மனம் இருக்கிறது என்பதையும், தங்களுக்கு உடலும் உணர்ச்சிகளும் இருக்கின்றன என்பதையும், அதைவிட நிரந்தரமான மற்றும் ஆழமான அளவிடற்கரிய ஒன்று உள்ளது என்பதையும் பெரும்பாலான மக்கள் புரிந்துகொள்வதில்லை. அவர்கள் தாங்கள் தான் மனம் என்று நினைக்கிறார்கள். அவர்கள் தாங்கள் தான் உடல் என்று கருதுகிறார்கள். அத்துடன் அவர்கள் தாங்களே ஒரு குறிப்பிட்ட நேர்மறை மற்றும் எதிர்மறை உணர்ச்சிகளின் தொகுப்பு என்றும் உணர்கிறார்கள். ஆன்மீகப் பாதையில் முன்னேற, தாங்கள் இவையல்ல என்பதை அவர்கள் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். உண்மையில் தாம், ஒருபோதும் அழியாத, கர்மாவை முடித்த, மனதைக் கட்டுப்படுத்தி, தர்ம மார்க்கத்தில் செயற்படுவதற்கு உணர்ச்சிகளை வழிநடத்தும் ஒரு ஒளிமயமான, விழிப்புணர்வு மிக்க ஆன்மா என்பதை அறிய வேண்டும். பயங்கள், கவலைகள் மற்றும் சந்தேகங்கள் ஆகியவற்றின் இயல்பாகக் கொண்ட கிளர்ச்சியான நிலையில் வாழும் போது, ஆழமான உண்மைகளைப் காண்பது சாத்தியமற்றது. அத்தகைய நிலையில் இருக்கும் ஒருவருக்கு, அதில் எந்த சந்தேகமும் இருக்காது. “நான் பயப்படுகிறேன். நான் கவலைப்படுகிறேன். நான் குழப்பத்தில் இருக்கிறேன். எனக்கு சுகமில்லை.” என்று தன்னை பற்றி மிகவும் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட விதத்தில் நினைத்துக் கொண்டு தினமும் பேசுவார்.

நாம் யார் என்ற இந்த தவறான அடையாளத்தை நாம் மறக்கப் படிக்க வேண்டும். நாம் உண்மையில் தீவிரமான ஆன்மீகப் பயிற்சியைத் தொடங்குவதற்கு முன், நாம் நம்மை நன்றாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். மனதின் மூன்று நிலைகளைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்: உள்ளுணர்வு, அறிவாற்றல் மற்றும் மனித நிலையை மீறிய நிலை. இதற்கு நீண்ட நேரம், தியானம் மற்றும் ஆழ்நிலை படிப்பாராய்வு தேவை - இது உள்ளுணர்வு மனம், அறிவாற்றல் மனம் மற்றும் மனித நிலையை மீறிய நிலை மனம் ஆகியவற்றின் உண்மையான அனுபவத்தில் முடிவடைய வேண்டும். மனதை முழுவதுமாகப் பார்ப்பது, ஆன்மீகத் தேடலுள்ளவரை, தான் வேறு என்று நம்ப வைக்கிறது, அவர் மனதைக் கவனிக்கும் சாட்சியாளராதலால், மனமாக இருக்க முடியாது அல்லவா. அதனால் மனித நிலையை மீறிய நிலையில் உள்ள மனம் தூய்மையானது என்பதை அப்போது உணர்கிறோம். சரியான அறிவைப் பெறுவதன் மூலமும், உள்ளுணர்வு அல்லது மிருகக் குணங்களை மாற்றுவதன் மூலமும், மனதினது சொந்தத் தூய்மையை வாழ்க்கையில், புத்தியில் செயல்படுத்த வேண்டுமே தவிர, நாம் அதைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டியதில்லை. இது உள்ளிருந்து வெளிப்புறமாக நிறைவேற்றப்படுகிறது. இது தோன்றும் அளவுக்கு கடினமானது அல்ல.

உண்மையான யோகத்திற்கான ஏற்பாடுகள்

அறிவொளிக்கான பாதையைப் பின்பற்ற நாம் இன்று/இப்போது வாழ வேண்டும். மனதின் தாழ்நிலைகளில், நேரமும் இட அளவும் மிகவும் உண்மையானதாகத் தோன்றும். நாம் கடந்த காலத்தைப் பற்றி கவலைப்படுகிறோம் அல்லது எதிர்காலத்தைப் பற்றி எண்ணி அமைதியற்றிருக்கிறோம். இவை இரண்டும் ஒன்றிணைந்து பிரக்ஞை விழிப்புணர்வைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. கடந்த காலத்தில் அல்லது எதிர்காலத்தில் வாழ்வது பின்வரும் வழியில் நமக்கு முட்டுக்கட்டையாக/தடங்கலாக இருக்கின்றது. கடந்த காலத்தில் வாழ்வது, பழைய அனுபவங்கள் மீண்டும் நினைவுபடுத்தப்படுவதன் மூலம் கடந்த கால நினைவுகள் - முக்கியமாக தெளிவாக நினைவில் வைக்கப்படுகின்ற எதிர்மறையானவை - எதிர்காலத்தைப் பற்றிய நமது பார்வையை மறைக்கும் மேகங்களாகின்றன. எதிர்காலத்தில் வாழ்வது, அறிவு, உணர்ச்சி மற்றும் ஆசைகளை மிகைப்படுத்துகிறது. எதிர்காலம் என்பது மனக் கற்பனையின் மற்றொரு வடிவம். கடந்த காலமும் எதிர்காலமும் சமமாக உண்மையற்றவை. அவை ஆன்மீக வெளிப்பாட்டிற்கு தடையாக உள்ளன. இன்று நடப்பதையொட்டி செயல்படும் ஒருவர் தனது சொந்த மனதைக் கட்டுப்படுத்துகிறார். அவர் இயல்பாகவே மகிழ்ச்சியானவர், நிறைவானவர். அவர் ஒவ்வொரு பணியையும் தனது முழுக் கவனத்துடன் செய்கிறார், அதனால் வெகுமதிகள் அவரது பணியின் தரத்திலும் அவரது முகத்தின் பொலிவிலும் சமமாக காணப்படும். எவ்வளவு எளிமையானதாக இருந்தாலும் சரி, சாதாரணமானதாக இருந்தாலும் சரி, அவர் எதைச் செய்தாலும் சலிப்படைய மாட்டார். அவருக்கு எல்லாமே சுவாரஸ்யமானதாகவும், சவாலானதாகவும், நிறைவைத் தருவதாகவும் இருக்கும். இன்று நடப்பதையொட்டி முழுமையாக வாழும் ஒருவர் ஒரு திருப்தி தரும் நிறைவமைதியுடையவராக இருப்பார்.

யோகா செய்ய அனுமதி கிடைக்க வேண்டுமானால் விநாயகப் பெருமானின் அருளும் முருகப் பெருமானின் அருளும் இருக்க வேண்டும். முருகன் குண்டலினியின் இறைவன், மேம்பட்ட யோகப் பயிற்சிகளின் இறைவன். நமது நுட்பமான சூட்சும உடல்களுக்குள் இருக்கும் குண்டலினியிலும், சக்கரங்களுக்குள்ளும், அனைத்து விதமான படிப்படியான வளர்ச்சியும் வெளிப்பாடும் விரிவடைதலும் நிகழ்கிறது. முருகப்பெருமானுடன் ஒரு ஆழமான உறவை வளர்த்துக் கொண்டால், குருவின் அனுமதி மற்றும் வழிகாட்டுதலுடன், உண்மையான யோகம் தொடங்கும். இல்லையெனில், ஒருவர் எவ்வளவு நேரம் தியானத்தில் அமர்ந்தாலும், எவ்வளவு கடினமாக முயற்சி செய்தாலும், அது வெறுமனே உட்கார்வதும், முயற்சி செய்தும் தானே ஒழிய வேறெதுவும் நடைபெறாது. அங்கே அக்னி இல்லை, சக்தி இல்லை, வேலைத்திறன் இல்லை, மாற்றமும் இல்லை. அக்னியைக் சீர்ப்படுத்துவதும், இந்தக் கட்டத்தில் பக்தருக்குப் பெரிதும் உதவுவதும், யாவருக்கும் மேலான இறைவனான சிவனிடம் அவரை மேலும் மேலும் நெருங்கச் செய்வதும் கடவுளர்கள்தான். சச்சிதானந்தம் என்று அழைக்கப்படும் சிவனின் மனதுடன் கலக்கத் தொடங்கும் முன், யோகி தனது ஆழ்ந்த உள்ளார்ந்த நிலையில் அடிக்கடி சிவனின் பாதத்தை அல்லது வடிவத்தை காட்சியாகக் காணத் தொடங்குவார்.

அறிந்தவரின் பார்வைக் கோணம்

சிவனைத் தேடும் முன்னரே தாங்கள் சிவனாக இருந்ததைப் பெரும்பாலானோர் உணரவில்லை. அவர்கள் தங்களுடைய தனிப்பட்ட ஆணவத்திலும், அவர்களின் தனிப்பட்ட அகந்தையிலும், அறியாமையிலும், மட்டுப்படுத்தப்பட்டு உள்ளனர். சிவனிடம் இருந்து நாம் வந்தோம் என்பதை உணரும் போது, சிவனை நோக்கித் திரும்பும் வழி தெளிவாக வரையறுக்கப்படுகிறது. சிவனிடம் இருந்து வந்தோம், சிவனிடத்தில் வாழ்ந்து சிவனிடம் திரும்புகிறோம், என்பதை உணர்ந்து கொள்வதே பாதிப் போர். இவ்வளவை மட்டும் தெரிந்துகொள்வதே பாதையைத் தெளிவாக்குவதோடு, சிவனிடம், நமது ஆதாரத்திற்கு, நம் சுயத்திற்குத் திரும்ப நம்மைத் தூண்டுகிறது.

நம் பார்வை மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருப்பதால், நாம் முழுமையாக அனுபவிக்காத நிலையில், எதிர்நிலைகளை மட்டுமே பார்க்கிறோம். எல்லா முரண்பாடுகளையும் தீர்ப்பதும், அனைத்து கேள்விகளுக்கும் பதிலளிப்பதுமான ஒரு பார்வைக் கோணம் உள்ளது. அதை இன்னமும் அனுபவிக்கவும் புரிந்து கொள்ளவும் இல்லை. ஒருமுறை அனுபவித்துப் புரிந்து கொண்டால், உன்னத அமைதி வரும்.

அத்தியாயம் 8

மனத்திடம்

குருதேவரின் 12 மணி நேர ஒலிப்பேழைப் பதிவில் இருந்து வரையப்பட்டதுமுதுகலைப் பாடம் (1970) மற்றும் முந்தைய மூலப் பிரதிகளின் உரை.

உங்கள் விழிப்புணர்வு மனித இயல்பை மீறிய நிலையில் இருக்கும்போது, மனிதர்களின் ஊடாகவும், மரங்களின் ஊடாகவும், எல்லாவற்றின் ஊடாகவும் பாயும் தூய உயிர்ச் சக்தியாக உங்களை நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள். நான் ஒரு குறிப்பிட்ட சமாதி நிலையில், ஒரு காட்டில், மரங்களின் ஊடாக, தாவரங்களின் ஊடாக, நீரின் ஊடாக, காற்றின் ஊடாக தூய உயிர்ச் சக்தியாகப் பாய்வதைக் கண்டேன். இதுவே மனித இயல்பை மீறிய நிலை. இது மிகவும் நிரந்தரமானது. இது மிகவும் உண்மையானது. எதுவும் அதைத் தொட முடியாது. எதுவும் அதைக் காயப்படுத்த முடியாது. இந்த நிலையில் நாம் வெளி உலகத்தை ஒரு கனவாகப் பார்க்கிறோம். அத்துடன் விஷயங்கள் நமக்கு ஊடறுத்துத் தோன்றத் தொடங்குகின்றன. மனிதர்கள் ஒளிபுகத்தக்க வெளிப்படையாகத் தோன்றத் தொடங்குகிறார்கள். இதுவே மனித நிலையை மீறிய அதீத உணர்வு. நாம் ஒரு பெளதீக இயற்பியல் பொருளைப் பார்க்கையில், அது ஒளியில் பிரகாசித்து பின்னர் அது ஒளிபுகத்தக்க வெளிப்படையானதாக மாறத் தொடங்குவதைக் காண்கிறோம். இதுவே மனித நிலையை மீறிய அதீத உணர்வு. இது மிகவும் இயற்கையான அழகான நிலை.

எப்போதாவது, ஆழ்ந்த தியானத்தில் இருக்கும் போது, தலைக்குள் ஒரு தீவிர ஒளி நிறைந்திருப்பதைக் காண்கிறோம். அதுவே மனிதனின் இயற்கையான நிலை என்பதை நாம் அறிவோம். நாம் மற்றொருவரைப் பார்க்கும் போது, அவர் என்ன நினைக்கிறார், அவர் எப்படி உணர்கிறார், அவரது ஆழ் மனது எவ்வாறு செயற்படுகின்றது என்பதை அறியும்போது, அதுவே மனித நிலையை மீறிய அதீத உணர்வு நிலையாகும். நாம் அவரைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போது, திடீரென்று அவர் கடந்தகால வாழ்க்கையில், அல்லது எதிர்காலத்தில் அல்லது நிலைபேறுடைய நித்தியத்தில் காணப்படுவார். அப்போது நீங்கள் இயல்பாக, அதிகம் பாடுபடாமல், மனதின் மனித நிலையை மீறிய அதீத உணர்வுப் பகுதியில் இருக்கிறீர்கள். நீங்கள் சிவனுடன் ஐக்கியமாதலை நோக்கிச் செல்லும் பாதையில் நீங்கள் படிப்படியாக வளர்ச்சியடைதலில் கிடைக்கும் இந்த அனுபவங்களை எந்த நுட்பமும் உங்களுக்கு தர முடியாது. நீங்கள் அவற்றுக்குள் தானாக வருகிறீர்கள், அப்போது நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்கள் என்பதுதான் அனுபவம். எப்போதாவது, நீங்கள் தியானத்தில் கண்களை மூடும்போது, உங்கள் குருவின் முகத்தை அல்லது ஒரு காலத்தில் பூமியில் வாழ்ந்த ஒரு தெய்வீக ஜீவனை நீங்கள் காணலாம். இப்போது அவரது நுட்பமான சூட்சும உடலின் வெளிப்பாடு மட்டுமே ஆகாயத்தில் அல்லது வெளியில் அதிர்கிறது. மனதின் மனித நிலையை மீறிய அதீத உணர்வுப் பகுதியில் இருக்கும் போது நீங்கள் மனித நிலையை மீறிய அதீத உயிரினங்களைப் பார்க்கிறீர்கள். பீத்தோவன் தான் பதிவுசெய்த தனது அற்புதமான இசையமைப்புக்களைக் கேட்டது போலவே, அவ்வப்போது நீங்கள், ஒரு புலன்கடந்தவற்றைக் கேட்கும் ஆற்றலுடையவர் போல, பாடல்களையும் இசையையும் தெளிவாகக் கேட்கிறீர்கள். இதுவே, மிக அருகிலுள்ள, மிக உண்மையான, மிகத துடிப்புள்ள, மனித நிலையை மீறிய அதீத உணர்வுடைய மனமாகும்.

நீங்கள் சிந்தனை நோக்குடன் கூர்ந்து ஆராயும் போது, உங்களுக்குள் உள்ள ஆற்றல்களில் முழுக் கவனத்தையும் உங்கள் பால் ஈர்த்துக் கொள்கையில் - பெளதீக உடலுக்குள்ளும் அதற்குள் உள்ள ஆற்றலும், அதற்குள் இருப்பதும் - அனைத்து ஆற்றலின் மையத்தில், அதற்கு ஆதாரமான அமைதியில் நீங்கள் முழுவதுமாக மூழ்கிவிடுகிறீர்கள். அதுவும் மனித நிலையை மீறிய அதீத உணர்வாகும். உடல் மற்றும் மனம் என்ற உணர்வை இழந்து, நீங்கள் ஆன்ம ஞானம் பெறுதலுக்கு மிக அருகில் இருப்பதால், ஒரு பரந்த, நீல நிறச் சாயலுள்ள வெள்ளை ஒளியை மட்டுமே பார்க்கிறீர்கள். தெளிவான வெள்ளை ஒளியினூடு சென்று அதன் மறுபக்கத்தில் வெளியேறுவதன் மூலம் நீங்கள் இந்நிலைக்குள் நுழைகிறீர்கள். அதன் பிறகு நீங்கள் பிரக்ஞை எனும் துல்லிய நிலைக்கு வருகிறீர்கள். இது ஒரு பரந்த, தூய, வெளிர் நீலம் கலந்த வெள்ளை ஒளி. இது முடிவற்றது. முடிவற்ற உள்வெளியான ஒளி. இது பூரணத்தின் விளிம்பில் உள்ளது, சுய உணர்தல் எனப்படும் துல்லிய நிலையின் முழுமையின் விளிம்பில் உள்ளது. நீங்கள் இந்த அழகான, ஆனந்தமயமான அந்தத் தூய துல்லிய நிலையில் இருக்கும்போது, நீங்கள் அங்கே இருப்பதை சாதுவாகவே உணர்வீர்கள். ஏனெனில் நீங்கள் தூய துல்லிய நிலையில், உணர்வுடன் இருக்க, நீங்கள் வேறொரு விஷயத்தை உணரக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும்.

இந்தப் பிறவியில் வீணையை அல்லது புல்லாங்குழலை அழகாக வாசிக்கும் திறன் உங்கள் கைகளில் இருப்பதைப் போலவே, இந்தப் பிறவியில், நீங்கள் செல்லும் பாதையில் உள்ள, உங்களால் உடனடியாக அடையக்கூடிய சில அற்புதமான வழிகாட்டிப் பலகைகள் இவை. இதற்குப் பயிற்சி தேவை, விதிகளைப் பின்பற்றுவதும், மேலும் மேலும் பயிற்சியும் தேவை.

உளதாயிருக்கும் உயிர்ப்பொருளின் முதிர்ச்சி

இப்போது மனித நிலையை மீறிய மனதினூடு விழிப்புணர்வு பாய்வதனால், நாம் அதன் எல்லையற்ற பரந்த தன்மையையும், அதன் எளிமையையும் காணத் தொடங்குகிறோம். விழிப்புணர்வுக்குப் பற்றிக்கொள்வதற்கு எதுவும் இல்லை. தன்னைத் தவிர வேறொன்றைப் பற்றி அறிந்தால், விழிப்புணர்வு அதன் இயல்பான மனித நிலையை மீறிய உள்நோக்கிய நிலையில் இருக்கும். எப்போதாவது மனித நிலையை மீறிய உள்நோக்கிய நிலையில், நாம் உள் உடலை உணருவதோடு அதனை உண்மையில் காணவும் முடியும். அத்துடன் இந்த ஆன்ம உடலை நமது பெளதீக உடலுக்குள் உணரவும் முடியும். இதுவே ஒளியின் உடல். இந்த உடல் என்றென்றும் இருந்ததையும், இனிமேலும் என்றென்றும் இருக்கும் என்பதையும் உணர்வதன் மூலமும், பார்ப்பதன் மூலமும் அறிந்து, இந்த உள் உடலின் ஆற்றல்களுக்குள் நாம் செல்கிறோம். அவற்றை உணருவதால், நாம் மிகவும் அமைதியாகி, நம்மை ஒருமுகப்படுவதால், அந்த விழிப்புணர்வு தன்னைப் பற்றித் தானே மிகவும் ஊக்கத்துடன் உணரத்தொடங்குகிறது. நாம் கரைவதற்கு ஆயத்தமாக, ஒன்றிணைவதற்கு ஆயத்தமாக, அந்த முழுமையின் விளிம்பில் இருக்கிறோம். அம்முழுமையை உணர்ந்து கொள்வதே இப்பூமியில் மனிதரின் பாரம்பரியச் சொத்து, அவரது ஆன்மாவின் முதிர்ச்சி, அதாவது சுயமாகிய அந்த இறைவன்.

நாம் உடல் ரீதியாக வளர்கிறோம். நாம் உணர்வு ரீதியாக வளர்கிறோம். நாம் நிறைய அறிவைப் பெறுகிறோம். நாம் சிறந்த அறிவைப் பெற வேண்டும், எல்லா அறிவுகளிலும் உன்னதமான அறிவைப் பெற வேண்டும். இதுவே சித்தம் தெளிந்த நிலைக்கான மார்க்கத்தின் அறிவு. அதிலிருந்து, விழிப்புணர்வு உள்ளுக்குள்ளே பெருகும்போது, ஒருவரின் இயல்பான நிலையான, அமனுஷ்ய (மனித நிலையை மீறிய) மனதின் பகுதிகளை நாம் அனுபவிக்கத் தொடங்குகிறோம். அதன்பின், விழிப்புணர்வு, அமனுஷ்ய உணர்வுக்கு அப்பால் உள்ள தன்னுள்ளே கரைவதே, எமது இறுதி அனுபவமாக இருக்கும்.

ஆன்ம ஞானம் பெற்ற பின்னர், நீங்கள் திரைப்படம் பார்ப்பீர்கள். நீங்கள் உட்பட வேறும் பல நடிக-நடிகைகளின் திரைப்படம். முன்பு உண்மை எனத் தோன்றியவை. இந்த விழிப்புணர்வு நிலைக்கு முன் உண்மையாகத் தோன்றியவற்றைச் சித்தரிக்கும் திரைப்படங்களின் படங்கள் அல்லாமல், அப்படங்களுக்குப் பின்னால், அமனுஷ்ய விழிப்புணர்வால் ஒளியூட்டப்பட்ட அதிக ஆழ்மன உணர்வுடன் நீங்கள் அத்திரைப்படத்தைப் பார்ப்பீர்கள்.

மனத்திடம் என்பது எரிபொருள்

உள்ளே இருக்கும் ஆன்மாவை உணரும் உங்கள் தேடலை உண்மையாக்க, உங்களுக்கு மிகப்பெரிய, அசைக்க முடியாத, விடாப்பிடியான விருப்பம் தேவை. அதன்பின், படிப்படியான வளர்ச்சிக்கு, வெளிப்பாட்டிற்கு அதிக நேரம் எடுக்காது. அதற்கு நிறையவே மன உறுதி தேவை. ஒருவர் தனியே சென்று முழுக் கவனத்தில் அமர்ந்து, பல வருடங்களுக்கு, தியானம் செய்தாலும், குறைந்த அளவு மன உறுதியுடன் இருப்பின், தொடர்ச்சியான கவனச் சிதறலையும், தொடர்ச்சியான முறையிடுதலையும், தொடர்ச்சியான தோல்வியையும் சந்திப்பார். மற்றொருவர் அதே அணுகுமுறையைக் கொண்டிருப்பதோடு மனத்திடத்தையும் கொண்டிருந்தால், மிகவும் குறுகிய காலத்தில் அதீத வெற்றியைப் பெறலாம். அவரது முந்தைய வாழ்க்கை முறையை, அவரது முந்தைய செயல்களை, அந்த மனஉறுதியுடன் வேறு விதத்தில் கையாண்டு, அல்லது அவரது மன உறுதியின் விழிப்புணர்வு வெளிப்பாடாக, உள்முகமாக மனஉறுதியுடன் உயர்ந்து செல்கிறார்.

துணிவாற்றல் அல்லது சித்தம் என்பது மனதின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் விழிப்புணர்வைக் கொண்டு செல்லுவதற்கான எரிபொருள். அந்த எழுச்சி, அந்த ஆன்மீகக் குணம், அனைத்து உள் இலக்குகளையும் உண்மையாக்குகிறது. படிப்படியான வளர்ச்சிக்கு, வெளிப்பாட்டிற்கு அதிக நேரம் எடுக்காது. அதற்கு ஒரு மகத்தான துணிவாற்றல் தேவை. தோட்டத்தை வளர்த்தெடுப்பது போல் அந்தத் துணிவாற்றலை, சித்தத்தை வளர்க்க வேண்டும். அது வளர்த்தெடுக்கப்பட வேண்டும். அந்த ஆற்றல்கள் அனைத்தும், ஒரே வகையில், ஒரே பாதையில் பாய வேண்டும். அதனால் நீங்கள் செய்யும் அனைத்தும் திருப்திகரமாகவும், முழுமையானதாகவும், அழகாகவும் இருக்கும்.

துணிவாற்றலை அல்லது சித்தத்தைக் கண்டறியுங்கள். முதுகெலும்புக்குள் அதைப் பாச்சுங்கள். முதுகெலும்பில் உள்ள ஆற்றலை உணருங்கள். அதில் குறைவு இல்லை, அல்லவா? நீங்கள் எவ்வளவு அதிகமாக அதனைப் பயன்படுத்துகிறீர்களோ, அவ்வளவு இன்னும் அதிகமாகப் பயன்படுத்த வேண்டி இருக்கும். இது மூல மையத்தில் சரியாக செலுத்தப்பட்டுள்ளது. உங்கள் முதுகெலும்பிலும், உங்கள் தலையிலும் உள்ள ஆற்றலைப் பற்றி நீங்கள் அறிந்த பின், அந்த அறிதலிருந்து விழிப்புணர்வைப் பிரித்துவிடுவீர்கள். அதுவே விழிப்புணர்வு, அதுவே துணிவாற்றல் அல்லது சித்தம். நாங்கள் கொஞ்சம் வார்த்தைகளோடு விளையாடுகிறோம். சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, இந்த வகையான பேச்சுக்களுக்கான புதிய சொற்களஞ்சியத்தைப் பெறுகிறோம். ஆனால் இப்போது நாம் பழைய வார்த்தைகளைப் பாவிப்பதைப் பார்க்கிறோம், ஏனென்றால் நம் ஆழ் மனதில் இந்த வார்த்தைகள் நன்கு பதிந்திருக்கின்றன. ஆற்றல், விழிப்புணர்வு மற்றும் மனத்திடம் என்பன யாவும் ஒன்றேதான். நாம் ஒரு மனித நிலையை மீறிய உணர்வு என்பதை ஆழ்மனதில் உணர்ந்து, ஆழ் மனதானது, ஆற்றல், விழிப்புணர்வு மற்றும் மனத்திடம் என்பன யாவும் ஒன்றேதான் என்ற புதிய நிரலாக்கத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, சுத்திகரிக்கப்படாததிலிருந்து, சுத்திகரிக்கப்பட்டது வரையிலான, வெளிப்பாட்டின் அனைத்து நிலைகளையும், மனமானது நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே முடித்துவிட்டது என்ற உண்மையை ஆழ் மனம் ஏற்றுக்கொண்டு இயங்கும் நிலையில், மனித நிலையை மீறிய நிலைக்கு அவ் ஆழ்மனமானது ஒரு தூய பாயும் மார்க்கமாக செயல்படத் தொடங்குகிறது, எனக்கூறலாம். அதன் பின், விழிப்புணர்வின் அறிநிலையானது மிகவும் நேர்மறையான விதத்தில், மிகவும் நேரடியான வழியில் பாயும்.

உங்களது விழிப்புணர்வு புதுப்பிக்கப்பட வேண்டும். முதற்படியாக, சுயத்தை அணுக முயற்சிக்காதீர்கள். நீங்கள் அதை இன்னும் கண்டுணரவில்லை. எனவே முதற்படியாக, முதுகெலும்பை அணுகுங்கள். முதுகெலும்பை உணருங்கள். நீங்கள் சுயத்தை உணர்ந்த பிறகு, நீங்கள் முதுகெலும்பை விட ஆழமாகச் சென்று, உங்கள் சுயத்திற்குள் சென்று திரும்புவீர்கள். நீங்கள் சுயத்தை உணர்ந்து அந்த சமாதியைப் (கவனம், ஒருமுகப்படுத்தல்) பெறுவதற்கு முன், முதுகெலும்புக்குள் உள்ள ஆற்றலில் கவனத்தைச் செலுத்துங்கள். உள்ளே செல்லுங்கள். ஆற்றல், விழிப்புணர்வு மற்றும் மனத்திடம் அனைத்தும் ஒன்றுதான். மீண்டும் மெதுவாக வெளியே வாருங்கள், அதன்பின், நீங்கள் தொடங்கும் எந்த வேலையையும் முடிக்கவும், முடிவுகளை எடுக்கவும், விஷயங்களைச் செய்து உங்கள் நாளாந்த வாழ்க்கையை மிகவும் நேர்மறையான வழியில் வழிநடத்த உங்களுக்குத் தேவையான அனைத்து மனத்திடமும் உங்களிடம் இருக்கும். அது ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு உறுதியானதாகி, விழிப்புணர்வைக் கட்டுப்படுத்தாமல், உங்கள் சித்தம் தெளிந்த நிலைக்கான பாதையில் குறுக்கிடாது.

உணர்ந்தறிதலுக்கு மனத்திடம் அல்லது சித்தம் தேவை

ஆற்றல், விழிப்புணர்வு மற்றும் மனத்திடம் என்பனவற்றை முதலில் மூன்று தனித்தனியானவை என்ற வகையில், அவற்றைக் கையாளுங்கள். விழிப்புணர்வை உணர்ந்து அது என்ன என்பதைக் கண்டறியுங்கள். மனத்திடத்தைப் பயன்படுத்தி உணர்ந்து அது என்ன என்பதைக் கண்டறியுங்கள். ஆற்றலை உணர்ந்து அதனை ஆராய்ந்து அது என்ன என்பதைக் கண்டறியுங்கள். பின்னர் உங்கள் அறிவுசார் மனத்தாலும், அனுபவப் படிவத்தாலும் அவை மூன்றையும் பிரியுங்கள். நீங்கள் அதைச் செய்து முடித்த பிறகு, மூன்றும் ஒன்றுதான் என்பதை நீங்களே உங்களுக்குள் காணத் தொடங்குவீர்கள். அது உண்மையில் அழியாத ஆன்ம உடலின் அழகான, தூய்மையான உண்மை அறிவு. அது உங்களது ஒளிமயமான உடல். இந்த உலகத்தில் அதன் முதிர்ச்சியின் கடைசிக் கட்டத்தில் உள்நோக்கி செல்லும் பாதையில் இருப்பது. இந்த சூட்சும உடல் பற்பல பிறவிகளின் மூலம் முதிர்ச்சியடைந்து வருகிறது.

இது எப்படி வந்தது என்பதை நீங்கள் அறிய விரும்பினால், உதாரணமாக, இவ்வுலகத்தில் நீங்கள் தொண்ணூறு பிறவிகள் எடுத்திருந்தால், ஒவ்வொரு பிறவியிலும் சூட்சும உடல் ஒரு வருடம் முதிர்ச்சியடைந்தது. எனவே மேலோட்டமாகப் பார்த்தால், உங்கள் சூட்சும உடலுக்கு தொண்ணூறு வயதாக இருக்கும். நீங்கள் அதை இம்முறையில் பார்க்கலாம். அது உண்மையில் அப்படி அல்ல, ஆனால் அதை அப்படிப் பார்ப்பது இந்த சூட்சும உடலின் முதிர்ச்சியைப் பற்றிய ஒரு சரியான எண்ணத்தை உங்களுக்குத் தரும். அதன் தூய நுண்ணறிவு உங்கள் விழிப்புணர்வே - அதுவே ஆற்றல், அதுவே மனத்திடம் - அது பிறவிக்குப் பின் பிறவி வலிமையானதாக ஆவதோடு, மேலும் உறுதியானதாகவும் ஆகிறது. இறுதியாக, பூமியில் உங்களின் கடைசிப் பிறவியில், முழுமைக்கு அப்பாற்பட்ட, அசையாத துல்லிய நிலையின் பகுதியில், இறுதி அனுபவத்தில், அந்த மாபெரும் சமாதியான சுயத்தில் நீங்கள் இணைகிறீர்கள். நீங்கள் எதற்குள் காலடியெடுத்து வைக்கிறீர்கள் என்பது தெரிந்தே உள்ளே செல்கிறீர்கள், எனவே நீங்கள் ஞான நிலையை அடைந்து வெளியே வருவீர்கள். முழுமை யாதென்ற உங்கள் கண்ணோட்டம் மாறிவிடும். அத்துடன் சித்தம் தெளிந்த நிலைக்கான பாதையில் உள்ளவர்களிடம் மட்டுமே நீங்கள் அதைப் பற்றி பேசுவீர்கள், ஏனெனில் அவர்கள் மட்டுமே ஒரு ஸ்திரமான நிலையில் இருப்பதுடன், இந்த உணர்தலின் ஆழத்தைப் புரிந்துகொள்ளக் கூடிய நிலையிலும் உள்ளவர்கள்.

தேவையானவற்றின் நிரல் இதோ: கவனம், ஒருமுகப்படுத்தல், தியானம், சிந்தனை நோக்குடன் கூர்ந்து ஆராய்தல், சமாதி. மனத்திடம் தான் எரிபொருள். இது நேரம் சம்பந்தப்பட்டது அல்ல. ஒருவர் என்னிடம், “பத்து ஆண்டுகளில் நான் என்னை உணர்ந்து இந்த சமாதியை அடைய முடியும் என்று நினைக்கிறீர்களா?” என்று கேட்டார். “நான் நிச்சயமாக உங்களால் முடியாது. நூறு ஆண்டுகள் சென்றாலும் அதை உணர உங்களுக்கு போதுமான மனத்திடம் இருப்பதாக நான் நினைக்கவில்லை. ஏனெனில் அது நேரம் சம்பந்தப்பட்டது அல்ல. அதற்கு மனத்திடம் அல்லது சித்தம் தேவை. உங்களுக்கு அதில் விருப்பம் இருந்தால், நீங்கள் அதற்குப் பத்து வருடங்களைக் கூட்ட மாட்டீர்கள். ‘நான் இந்த உணர்தலைப் பெறப் போகிறேன்’ என்று மட்டும் நீங்கள் என்னிடம் சொல்லியிருப்பீர்கள்” என்று நான் பதிலளித்தேன். அத்துடன் நான் உங்களை நம்புவேன், ஏனெனில் உங்கள் உடலின் ஒவ்வொரு அணுவிலிருந்தும் உங்கள் விருப்பம் வெளியேறுவதை நான் உணர்கிறேன். ஆனால் நீங்கள் ஒரு அறிவார்ந்த அணுகுமுறையைப் பின்பற்றினால், நான் இல்லை என்றே சொல்ல வேண்டும், ஏனெனில் நான் எதை நினைத்தாலும் எந்த வழியிலும், எந்த மாற்றத்தையும் அது ஏற்படுத்தாது. நீங்கள் அதைப் போன்ற அணுகுமுறையுடன் அதைப் பெறப் போவதில்லை, ஏனெனில் இது நீங்கள் வெளியே சென்று வாங்கும் ஒரு பொருள் அல்ல. “என்னிடம் மோட்டார் வண்டி உள்ளது. என்னிடம் ஆடைகள் உள்ளன. என்னிடம் கொஞ்சம் பணம் இருக்கிறது. இப்போது, எனது தொலைக்காட்சிக்கான தவணைப் பணம் கொடுத்து முடித்த பிறகு, நான் சுயத்தைப் பெறலாம் என்று நினைக்கிறேன், ஏனெனில் அதுதான் அடுத்ததாகப் பெறுவதற்கு உகந்தது. இது மிகவும் நன்மை தருவதாக இருக்கிறது. நான் அதைப் பற்றி கேள்விப்பட்டேன். ஒரு பேச்சாளர் அதைப் பற்றி பேசுவதை நான் கேட்டேன். நான் அதைப் பற்றி வாசித்திருக்கிறேன். இந்த சுயத்தைப் பெறுவதற்காக நான் முழுவதுமாக ஆயத்தமாக இருக்கிறேன், அதுவே நான் பெறுவதற்கான வரிசையில் அடுத்ததாக உள்ளது, எனவே நான் அதைப் பெறப் போகிறேன்!” இவ்வகையில் இது மற்றொரு சாதாரணமான பெறுதலுக்கான பொருள் அல்ல.

அது அவ்வாறு நடைபெறும் விடயம் அல்ல. உங்களிடம் உள்ளதை நீங்கள் வேறெங்குமிருந்து பெறுவதில்லை. உங்களிடம் இருப்பதை நீங்கள் வேறெங்குமிருந்து பெற முடியாது. அது உங்களிடமே இருக்கிறது. தொலைக்காட்சியின் மேலான உணர்வு, பணத்தின் மேலான உணர்வு, உடைகளின் மேலான உணர்வு, உங்களுக்குத் தெரிந்தவர்களின் மேலான உணர்வு, நீங்கள் யார் என்று நீங்கள் நினைத்த ஆளுமை உணர்வு, உடல் மேலான உணர்வு போன்றவற்றை நீங்கள் கைவிட வேண்டும். நீங்கள் பௌதிக உடலின் அடிப்படை கூறுகளுக்குள்ளும், அதன் கூறுகளுக்குள்ளும், அதன் ஆற்றலுக்குள்ளும், அதனுள் காணும் பரந்த உள் வெளிக்குள்ளும், அதன் மையப்பகுதிக்குள்ளும், அந்த மையத்தின் மையப்பகுதிக்குள்ளும் சென்று, இறுதியாக நீங்கள் சுயத்தை உணர்ந்து கொண்டீர்கள் என்பதை ஊகித்துக்கொள்ள வேண்டும். அப்போது நீங்கள் எதையோ இழப்பீர்கள். உங்கள் சுய உணர்தலுக்கான நோக்கத்தையும் குறிக்கோளையும் நீங்கள் இழப்பீர்கள். அத்துடன் நீங்கள் எல்லாவற்றினதும் முழுமைக்குத் திரும்பி வருவீர்கள், நீங்கள் இனி தேட மாட்டீர்கள், நீங்கள் இனி வினவ மாட்டீர்கள், நீங்கள் இனி எதையும் வேண்டுமென்று இருக்க மாட்டீர்கள். நீங்கள் தான் அங்கு சும்மா இருக்கிறீர்கள். பாய்ந்து கொண்டிருக்கும் மனதின் வெளிப்புறப் பகுதியால் சோர்வடையும் போது, நீங்கள் மீண்டும் உள்ளே செல்கிறீர்கள்.

அத்தியாயம் 9

ஆன்ம உடல், உங்களது
உண்மையான நிலை

முதன்முதலில் 1960 இல் வெளியிடப்பட்ட”மனிதன், அவனுடைய ஏழு அம்சங்கள்” என்பதிலிருந்து

மனிதனின் ஏழு அம்சங்களுக்குள்ளும் இருப்பதே ஆன்ம உடல். மூலாதாரத்திலிருந்து வரும் தூய்மையான வேதியியல் விளைவுதரும் ஒளிக்கதிர்களை ஒட்டிய கலப்படமற்ற உயிர்ச் சக்தியின் காரண உடல், ஆனந்தமய கோசம், உண்மையான நீங்கள். சூட்சும உடலுக்கு ஒரு வடிவம் இருப்பதைப் போலவே ஆன்ம உடலுக்கும் ஒரு வடிவம் உள்ளது. ஆனால் அது மிகவும் செப்பஞ் செய்யப்பட்டதும் நிரந்தர இயல்புடையதும் ஆகும். பிறவிக்குப் பின் பிறவியாக இந்த உடல்தான் மறுபிறவி எடுக்கிறது. தன்னைச் சுற்றி புதிய உடல் மற்றும் சூட்சும உடல்களை உருவாக்குகிறது. இந்தச் செயல்முறை முதிர்ச்சியடைந்து ஆன்ம உடலை வளர்க்கிறது. முதிர்ந்த ஆன்மாக்களும் இளம் ஆன்மாக்களும் நம்மிடையே உள்ளன. அதாவது ஆன்ம உடலின் முதிர்ச்சியும், படிப்படியான வளர்ச்சியும், வெளிப்பாடும், அதன் பிறவிகளின் எண்ணிக்கையில் அல்லது ஒருவர் கடந்து வந்த முதிர்ச்சியடைவதற்கான அனுபவங்களின் தீவிரம் ஆகியவற்றைப் பொறுத்ததாகும். ஆன்ம உடல் தூய ஒளியினால், பல இலட்சக்கணக்கான சக்திக் கூறுகளால் ஆனது. அது அழியாதது. அதை எந்த வகையிலும் காயப்படுத்தவோ அல்லது சேதப்படுத்தவோ முடியாது. இது ஒரு தூய்மையான உயிர்ப்பொருள். சிவனால் உருவாக்கப்பட்டு, அவனுக்கான வழியில் முதிர்ச்சியடைகிறது. இறுதியில் அவனோடு இணைகிறது. ஆன்ம உடலானது நிலையான பிரகாசத்தைக் கொண்டது. அதன் மனமானது, மனித நிலையை மீறியது, அனைத்து நுண்ணறிவுகளையும் உள்ளடக்கியது, தொடர்ந்து விழிப்புடன் இருப்பது, உறங்காதது, ஆன்ம உடலானது முதிர்ச்சியடையும் போது விழிப்புணர்வை விரிவுபடுத்துவது. ஆன்மாவை-உணர்ந்த ஒருவருக்கு, அவரது விழிப்புணர்வானது, ஒரு பயணி ஒரு நகரத்துக்கு நகரம், அல்லது நாட்டிற்கு நாடு பயணம் செய்வது போல, எந்த ஒரு பகுதியிலும் தேவைக்கு மேல் நிற்காமல், ஒவ்வொரு நொடியிலும் விழிப்புணர்வை எப்போதும் உணர்வுபூர்வமாக உணர்ந்துகொண்டு பயணிக்கிறது. ஒரே நேரத்தில் கடந்த காலத்தையும் எதிர்காலத்தையும் ஒரே சுழற்சியாக உணருகின்ற, ஆன்ம உடலானது கணத்தின் நித்தியத்தில் வாழ்கிறது. உண்மையான இயல்பு என்பது, எப்போதும் பாதுகாப்பான தனிப்பட்ட அடையாளம் என்பது, ஆன்ம உடலாக தன்னை உணர்ந்து கொள்வதேயாகும். இது உண்மையிலேயே நமது ஆணி வேரை, நமது ஆதாரத்தை, நமது அழிவில்லாத, எப்போதும் முதிர்ச்சியடைந்து கொண்டேயிருக்கும் ஆன்மாவைக் கண்டுபிடிப்பதேயாகும்.

முழுமையான அறிவொளியை அல்லது சுயத்தை உணர்ந்த பின் வரும் ஆண்டுகளில், ஒரு நிலையான நிர்விகல்ப சமாதியைப் பெறுவதற்கு, தூய்மையான, மூலாதாரத்திலிருந்து வரும் வேதியியல் விளைவுதரும் ஒளிக்கதிர்களை ஒட்டிய கலப்படமற்ற உயிராற்றல் கொண்ட, உன்னத சக்தி கொண்ட ஒரு உடல், ஸ்வர்ண ஷரீரம், உருவாகத் தொடங்குகிறது. 1955-ல் இந்த அனுபவத்தை நான் அறிந்தேன். அந்த நேரத்தில், பருப்பொருள் சார்ந்த செயல்பாட்டிற்கான, பௌதிக உடலை ஒருசீராக வைத்திருக்கப் போதுமான உயிரியல் மின்காந்த புலங்களின் சக்தி மட்டுமே இருந்தது. இந்த புதிய மூலாதாரத்திலிருந்து வரும் தூய்மையான வேதியியல் விளைவுதரும் ஒளிக்கதிர்களை ஒட்டிய கலப்படமற்ற உடல், தினசரி அடிப்படையில் நிர்விகல்ப சமாதியின் தொடர்ச்சியான, சித்த யோகாவின் மிக உயர்ந்த துறைகளில் ஒன்றான பயிற்சியின் மூலம் எழுப்பப்பட்டது.

இருப்பினும், ஆர்வமுள்ளவர்கள் ஏறுவதற்குப் பாடுபட வேண்டிய முதல் பெரிய படியானது, உள்ளிருக்கும் அறிவொளியை அனுபவிப்பதே ஆகும். இது குடும்பத்தவர்களுக்கும் துறவிகளுக்கும் ஒரேவிதமாகக் கற்பிக்கப்படுகிறது. அவர்களது சிரசிலோ அல்லது உடலிலோ உள்ள உண்மை அறிவொளி மேல், ஆதிக்கமும் கட்டுப்பாடும் கொண்டவர்கள் அவர்களே, என்ற படிப்பினையை கற்பிப்பதாகும். மணிபூரகச் சக்கரத்தின் செயல்பாட்டுக் கட்டுப்பாட்டையும், அனாஹதச் சக்கரத்தின் அறிவாற்றல் பற்றிய விழிப்புணர்வையும், அன்பின் சக்கரமான விஷுத்திச் சக்கரத்திற்கான, மூலாதாரத்திலிருந்து வரும் தூய்மையான வேதியியல் விளைவுதரும் ஒளிக்கதிர்களை ஒட்டிய கலப்படமற்ற உயிர் சக்தியின் திடீர் தாக்கத்தையும் அனுமதிக்கிறது என்பதை இது குறிப்பாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

ஆர்வமுள்ளவர்களுக்கான அடுத்த படி “சுயமான தன்னைத் தொடுதல்” என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது நிகழும்போது, ஆன்ம உடல் விடுவிக்கப்பட்டு, முற்றிலும் சார்பிலாத தன்மையைப் பெற்றதாக ஆக்கப்படுகிறது. இதனால் அவர்கள் அதன் உணர்வுபூர்வமான பயன்பாட்டிலும் கட்டுப்பாட்டிலும் பயிற்சிக்கப் பட முடியும். இந்த உடல் கொண்டே ஒருவர் உயர்நிலைத் தளங்களிலுள்ள பாடசாலைகளுக்குச் சென்று ஆன்ம உடலில் உள்ள மற்றவர்களுடன் அதிர்வு மூலம் தொடர்பு கொள்கிறார். அப்போதிருந்து, அவர் ஆன்ம உடலைப் பயன்படுத்தவும் கட்டுப்படுத்தவும் கற்றுக்கொள்வதற்கு தனிப்பட்ட முறையில் குருவிடம் பயிற்சி பெற வேண்டும். இந்தக் கட்டுப்பாட்டுடனும் மாற்றப்பட்ட உணர்வுப் பயன்பாட்டுடனும், அவர் கடைசியில், இந்தப் பிறப்பில் அல்லது எதிர்வரும் ஒரு பிறப்பில் சுயத்தை, அதாவது நிர்விகல்ப சமாதி நிலையின் தொடர்ச்சியான நிலையான உணர்தலைப் பெறுகிறார். ஏனென்றால் சிவனுடன் இணைவதற்கான பாதையில் அடுத்த கட்டமானது, நாத சன்னியாசி ஆவதன் மூலம், துறவு வாழ்க்கையின் உண்மையான அர்த்தத்தத்தை நிலைநிறுத்துவதும் தயாராவதும் ஆகும். பலர் தங்கள் தங்கள் திறன்களுக்குட்பட்டிருக்கும் உணர்தல்களை நிறைவேற்றாமல், அதற்கு அப்பாற்பட்ட உணர்தல்களைத் தேடுவதன் மூலம் தங்களைத் தாங்களே விரக்தியடையச் செய்கிறார்கள், என்றே சொல்ல வேண்டும். தூய்மையான புத்திக்கூர்மை மற்றும் துணிவாற்றல் என்பவற்றால் நிலைத்திருக்கும், சவிகல்ப சமாதி என்பது அனாஹத மற்றும் விசுத்த சக்கரங்களுடன் தொடர்புடையது என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். அதேசமயம், நிர்விகல்ப சமாதி என்பது ஆஞ்னா, சஹஸ்ராரா சக்கரங்களுடனும் அதற்கு மேலே உள்ளதுடனும் தொடர்புடையது. துறந்தவர்களை, உலகமே துறக்கும் அளவுக்கு, உலகத்தை முழுமையாகத் துறப்பதன் மூலம், நிர்விகல்ப சமாதி அந்நிலையில் நிலைத்திருக்க வைக்கும். இவர்களே மதிப்புக்குரிய சந்நியாசிகள்.

மனக்கட்டுப்பாடு அறிவுசார்ந்த உள்ளுணர்வுத் தன்மையை உருவாக்குகிறது. சிந்தனையின் ஓட்டத்தை ஒழுங்கு செய்வதன் மூலம், செயல்களுக்கு இடையே அறிவு உணர்வுடன் பாகுபாட்டை ஏற்படுத்தி, எதிர்வினைகளில் கலந்துகொள்வதை அறிவதன் மூலம், யோக மாணவர் தனது மூலாதாரத்திலிருந்து வரும் தூய்மையான வேதியியல் விளைவுதரும் ஒளிக்கதிர்களை ஒட்டிய கலப்படமற்ற உயிர் சக்தியின் பயன்பாட்டை விரைவில் கற்றுக்கொள்கிறார். ஒரு பரந்த பிரக்ஞையைத தக்கவைக்க, இந்த சக்தி பயன்பாட்டுக்குக் கொண்டுவரப்பட வேண்டும். அது புத்தியினூடாகப் பாயும் போது, அறிவுசார்ந்த உள்ளுணர்வுத் தன்மையை உருவாக்கத் தொடங்குவதோடு, அது தானாகவே புத்தியின் வேதியியலை மாற்றுகிறது.

உங்களைப் பற்றிய உங்களது எண்ணத்தை மாற்றுங்கள். நீங்கள் காலமற்ற, காரணமற்ற, இடமற்ற நிலையிலிருந்து வந்திருப்பதை உணருங்கள். ஒளியின் தூய கதிரியக்க உடலை, ஆன்மாவின் சுயத்தை, “நான் சுயம்”, மற்றும் “அவதானிப்பவர்” ஆகியவற்றை உருவகியுங்கள். அதைச் சுற்றி அறிவுசார்ந்த உள்ளுணர்வு மனமும், அதைச் சுற்றி புத்தியும் உருவாக்கப் படுகின்றன. பின்னர், மிக உயர்ந்த நிலை முதல் மிகத் தாழ்ந்த நிலை வரையான மனங்கள், மற்றும் இட, பிங்கல, சுஷும்ன நாடிகளை ஆளுகின்ற சக்கரங்கள் பார்வைக்கு வருகின்றன. இதைச் சுற்றி இயற்கையான இயல்புணர்வு உருவாகிறது. பின்னர் மனித சக்தி ஒளி வட்டமும், அதன் மூலம் சிந்தனை வடிவங்களும் உருவாக்கப்படுகின்றன. பின்னர் முக்கியமான சுகாதார ஆரோக்கிய உடல், பின்னர் பெளதீக உடல் என்பன உருவாகின்றன.

அத்தியாயம் 10

எமது ஆன்மாவின் இரண்டு பூரணத்துவங்கள்

“எங்கள் ஆன்மாவின் இரண்டு பூரணத்துவங்கள்” (1981); “முழுமையின் விளிம்பில்” (1960) மற்றும் “எல்லாம் உங்களுக்குள் உள்ளது” (1959) என்ற மூன்று பிரசங்கங்களிலிருந்து திரட்டப்பட்டது.

பரமசிவம், சச்சிதானந்தம் மற்றும் மகேஸ்வரன் ஆகிய நமது ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாத இறைவன் சிவனின் மூன்று பரிபூரணத்துவங்களைப் பற்றி இப்போது ஆய்வு செய்வோம். இறைவனின் மூன்று பரிபூரணத்துவங்களில், இரண்டு மனிதனின் ஆன்மாவில் இயல்பாகவே உள்ளன என்பதை அறிவது அற்புதமானதல்லவா? அந்த மூன்று பரிபூரணத்துவங்கள் எவை? சிவன் உருவம் உடையவன், அதே நேரம் உருவமற்றவன். அவன் உள்ளார்ந்த துல்லிய தூய பிரக்ஞை அல்லது அதிதூய வடிவம்; எண்ணற்ற வடிவங்களாகத் தன்னை வெளிப்படுத்தும் தனிப்பெரும் இறைவன்; அத்துடன் அவன் அனைத்து உருவங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட குறிப்பிட்டுக் காட்ட முடியாத, ஆழ்நிலை முழுமையானவன். சிவனை அவனது மூன்று பரிபூரணத்துவங்களில் நாம் அறிவோம். அவற்றில் இரண்டு உருவங்கொண்டவை, ஒன்று உருவமற்றது. முதலாவதாக, சமஸ்கிருதத்தில் சச்சிதானந்தம் என்று அழைக்கப்படும் அவனது வெளிப்படையான வடிவத்தை, தூய அன்பு மற்றும் துல்லிய தூய பிரக்ஞை உணர்வு என்று வணங்குகிறோம். இரண்டாவதாக, நாம் அவனை நமது தனிப்பட்ட இறைவனாக வணங்குகிறோம். அதாவது மகேஸ்வரனாக, தனது பக்தர்களை அன்புடன் நேசிக்கும், அவர்கள் மேல் அக்கறை கொள்ளும் முதன்மையான ஆன்மாவாக, அவனது பிரகாச ஒளிமயமான உடலில், அறிவு கடந்த மெய்யுணர்வு தரிசனமாகக் காணலாம். நமது அன்றாட வாழ்வில் இந்த வெளிப்படையான பரிபூரணத்துவங்களில் நாம் இறைவனை நேசித்தும், மதித்தும், வணங்கி அவனுக்குச் சேவை செய்கிறோம். இறுதியில், யோகிகளாலும் ஞானிகளாலும் மட்டுமே தேடப்பட்டு அறியப்பட்ட, மிகவும் எளிமையான, ஆனால் அற்புதமான நிர்விகல்ப சமாதியில், உருவமற்ற பரமசிவமாக அவனை உணர்கிறோம். குணங்கள் மற்றும் விவரணங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட அவனது முழுமையான யதார்த்தத்தைப் பற்றி நாம் பேச முடியாவிட்டாலும், ஒரு சத்குருவின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் யோக மார்க்கத்தைக் கடைப்பிடிப்பதன் மூலம், இறைவனைத் தேடும் முழுமையாக முதிர்ச்சியடைந்த ஆன்மாவுக்கு அவன் தென்படுவான்.

ஆன்மாவின் மர்மங்களைப் புரிந்துகொள்வதற்காக, ஆன்ம உடலையும் அதன் சாராம்சத்தையும் வேறுபடுத்திப் பார்க்கிறோம். ஒரு ஆன்ம உடலாக, நாம் மற்றவர்களிடமிருந்து வேறுபட்ட, தனிப்பட்டவர்கள் மற்றும் தனித்துவமானவர்கள். நமது ஆன்மா ஒரு சுய-ஜோதிமயமான ஒளியுடலாகும். இது ஒரு பரிணாம செயல்முறையின் மூலம் உருவாகி முதிர்ச்சியடைகிறது. இந்த ஆன்ம உடல் சிவனின் இயல்பை உடையது. ஆனால் அவனிடமிருந்து வேறுபட்டதும் கூட. ஏனெனில் அது முதன்மையான ஆன்மாவான அவனை விட குறைவாக ஒளிரும் அதே நேரத்தில், பரிணாம பூரணமாக இருக்கின்ற அவனைப் போலல்லாது இன்னமும் முதிர்ச்சியடைந்து கொண்டு இருக்கிறது. நாம் ஆன்ம உடலை ஒரு ஏகோர்ன் எனப்படும் கருவாலிக்கொட்டையுடன் ஒப்பிடலாம். அதில் வலிமையான கருவாலி (ஓக்) மரம் உள்ளது, ஆனால் இன்னும் வளராத நிலையில் ஒரு சிறிய விதையாக உள்ளது. இறைவனை உணரும் நிலையை அடைந்தாலும், ஒரு துளி நீர் அதனது மூலமான கடலுடன் இணைவது போல, ஆதி ஆன்மாவுடன் இணையும் வரை ஆன்ம சரீரம் இந்த உலகத்திலும் பிற உலகங்களிலும் தொடர்ந்து பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்து கொண்டே இருக்கும். விதிவிலக்கின்றி அனைத்து ஆன்மாக்களின் விதி இதுவேயாகும்.

நுட்பமான ஆன்ம உடலின் மையத்தில் சச்சிதானந்தம் அதாவது உள்ளார்ந்த அன்பு உள்ளது. அதன் மையத்தில் பரமசிவம் அதாவது ஆழ்நிலை யதார்த்தம் உள்ளது. நம்முடைய இந்த ஆழ் நிலை உயிர்ப்பொருளுக்கு தனி அடையாளமோ அல்லது வேறுபாடோ எதுவும் இல்லை - அனைத்தும் ஒன்றுதான். ஆகவே, நம் ஆன்மாவின் அடிமட்டத்தில் இந்த நிமிடத்திலும் கூட, நாம் இறைவனை ஒத்த விதத்தில் இருக்கிறோம், ஏனெனில் நமக்குள் அருவமாக பரமசிவமும் உருவமாக சச்சிதானந்தமும் இருக்கின்றன. இவை வளர்ந்து பக்குவமடையும் ஆன்மாவின் அம்சங்கள் அல்ல, அவை ஆன்மாவின் கரு, இது உருவாகாதது, மாறாதது. அவை எப்போதும் பரிபூரணமானவை, சிவனுடன் ஒன்று கலந்தவை. ஒரு முழுமையான கண்ணோட்டத்தில், நமது ஆன்மா ஏற்கனவே சச்சிதானந்தம் மற்றும் பரமசிவம் எனும் இரண்டு பரிபூரணங்களில் இறைவனுடன் இடைவிடாத ஐக்கியத்தில் உள்ளது. ஆனால் அது உணர்ந்து அறியப்பட வேண்டியது. சச்சிதானந்தம் என்பது ஆன்மாவின் மனித நிலையை மீறிய மனது, அதாவது சிவனின் மனது. பரமசிவம் என்பது ஆன்மாவின் உட்கரு. நாம் அதுவாக மாறுவதில்லை, அதுவே நாங்கள். தூய வடிவமும் விழிப்புணர்வும் கொண்ட சச்சிதானந்தத்திற்கும், உருவமற்ற பரமசிவத்துக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. “நீ சிவன். நான் சிவன். அனைவரும் சிவன். சிவன் அழியாதவன் போலவே நாமும் அழிவதில்லை.” என்று பரமகுரு சிவ யோகஸ்வாமி நமக்கு உபதேசித்தார்.

உருவமும் அருவமும்

புற மனதை இறைவனாக நினைக்கலாகாது என்று நாம் ஒவ்வொருவரையும் எச்சரிக்க வேண்டும். அது தன்னைத்தானே ஏமாற்றிக்கொள்ளுவதாகும். மனிதனின் ஆளுமை அல்லது தனித்துவம் இறைவன் அல்ல - அகந்தை, புத்தி அல்லது உணர்ச்சியும் கூட இறைவன் அல்ல. சித்தம் தெளிவடையாதவர்கள் சில சமயங்களில் இந்தத் தவறைச் செய்தாலும், நீங்கள் உடனடியாக வித்தியாசத்தை காண்பீர்கள் என்று நான் நம்புகிறேன். பரமசிவன், சுயம் ஆகிய இறைவன், துல்லிய நிலையின் வெளிப்புறத்திலுள்ள நிலைகளுக்கு எட்டாத தூரத்தில், மனிதனின் ஆன்மாவின் மையத்தில் இருப்பவன். மனதிற்கு அப்பாற்பட்ட காலமற்ற, காரணமற்ற, வெளியற்ற, இறைவன் சிவன் இருப்பதால் தான், இன்னும் மற்றவைகள் உள்ளன.

மனிதனின் ஆன்மாவில் உள்ள மற்ற பூரணத்துவம் சச்சிதானந்தம், அதாவது “சத்” எனும் இருப்பு, “சித்” எனும் விழிப்புணர்வு மற்றும் “ஆனந்தம்” எனும் பேரின்பம். மனதின் சக்தி, எண்ணத்தின் சக்தி மற்றும் விருத்திகள் அல்லது மன அலைகள் அமைதியாக இருக்கும்போது, வெளி மனம் ஒடுங்கி, ஆன்மாவின் மனம் பிரகாசிக்கிறது. நம் இருப்பின் இந்த அமனுஷ்ய ஆழத்தில், சிவனின் மனதை நாம் பகிர்ந்து கொள்கிறோம். இந்த அமைதிக்குள் நுழையும்போது, ஒருவர் முதலில் உடலுக்குள் ஒரு தெளிவான வெள்ளை ஒளியைப் பார்க்கிறார். ஆனால் யோகாவின் ஒழுக்கமான மற்றும் நீடித்த பயிற்சிகள் மூலம் மனதில் போதுமான தேர்ச்சி பெற்ற பின்னரே இது நிகழும்.

வினை, மிருதங்கம், தம்புரா மற்றும் அனைத்து அமனுஷ்ய ஒலிகளைக் கேட்பது, உள் உடலின் ஆன்மீக விழிப்புணர்வாகும். இவ்விழிப்புணர்வு, ஆன்மீகப் பயிற்சிகளைத் தொடர்வதால், வளர்ந்து இறுதியாக நிலைபெற்று, மனதைச் சச்சிதானந்தத்தின் நிரந்தரமான நிலைக்குக் கொண்டுவரும். அந்நிலையில், சிவனது புனிதமான உள் மனமும், நமது ஆன்மாவும் ஒன்றாகும். பிரகாசமும், விழிப்புணர்வும் எப்போதும் ஊடுருவி இருக்கும் வடிவம், எல்லாவற்றிலும் எல்லா இடங்களிலும் உள்ள இறைவனின் வடிவம், உறுதியான துல்லியமான வடிவம், அந்த சச்சிதானந்தம், அதை நான் பிடித்துக் கொண்டுள்ளேன். சச்சிதானந்தம் என்பது தூய வடிவம், தூய துல்லிய நிலை, தூய திருவருட்பேற்று நிலை அல்லது பேரின்பம், நமது ஆன்மாவின் முழுநிறைவான பூரணத்துவ வடிவம். பரமசிவம் என்பது உருவமற்ற, காலமற்ற, காரணமற்ற, இட அளவையற்ற, வடிவத்திற்கு அப்பாற்பட்ட நமது ஆன்மாவின் பரிபூரணமான நிலை.

இது துல்லிய விழிப்புணர்வு என்றாலும், சச்சிதானந்தம் என்பது இறுதி உணர்தல் அல்ல, அது உணர்வுக்கோ அல்லது மனதிற்கோ அப்பாற்பட்டது. இது இன்றைய வேதாந்தத் தத்துவத்தின் பிரபலமான விளக்கங்களிலிருந்து வேறுபடுகிறது. இன்றைய வேதாந்தம் இந்த இரண்டு பரிபூரணங்களையும் கிட்டத்தட்ட ஒத்ததாக ஆக்குகிறது. நவீன வேதாந்த அறிஞர்கள் அவ்வப்போது சச்சிதானந்தத்தைக் கிட்டத்தட்ட அறிவாற்றலின் ஒரு நிலை என்று விவரிக்கிறார்கள். அதாவது, முழுமையான புத்தியின் மூலம், அறிவின் மூலம், அத்தகைய ஆழங்களை அடைய முடியும் என்றும் இந்த ஆழங்கள் ஒரு தத்துவ அடிப்படையிலான அல்லது நம்பிக்கைகளினாலான, நுண்ணறிவின் தொகுப்பு ஆழங்கள் என்றும் விவரிக்கிறார்கள். இதைத்தான் நான் “எளிமையான வேதாந்தம்” என்று கூறுகிறேன்.

இந்த இரண்டு பரிபூரணங்களும் எவ்வாறு வேறுபடுகின்றன என்பதைப் புரிந்து கொள்வதற்கு, இந்த மடாலயத்தின் சுவர்களிலும் நம்மைச் சுற்றியுள்ள கிராமப்புறங்களிலும் ஊடுருவி, பொருட்களின் அனைத்துத் துகள்களிலும் ஊடுருவிச் செல்லும் ஒரு பரந்த ஒளிக் கவசத்தை காட்சிப்படுத்துங்கள். ஒளி வடிவமற்றது, ஊடுருவிச் செல்வது என கூறலாம். ஆகையால், அனைத்துக் கற்பனையான வடிவங்களும், எப்போதும் நிலையற்றவை, எப்போதும் மாறிக்கொண்டே இருப்பவை. உண்மையில், அது படிக அமைப்பு அற்றது, உருவமற்றது அல்ல. இதை ஒரு படி மேலே எடுத்துச் சென்று பார்ப்போமேயானால், ஒளியையும், அது ஊடுருவிச் செல்லும் வடிவங்களையும் விழுங்கக்கூடிய அளவுக்கு அதிர்வில் மிகவும் உன்னதமான “ஏதோ” இருந்தது என்று வைத்துக்கொள்வோம். இதை விவரிக்க முடியாது, ஆனால் பரமசிவம் என்று அழைக்கலாம் - சிவனின் பூரணத்துவங்கள் எல்லாவற்றிலும் மிகப்பெரியதாகிய அது உணரப்பட வேண்டும். இதையும் ஒரு யோகி நிர்விகல்ப சமாதியில் அனுபவிக்கலாம். எனவே, பரமசிவத்தை நிர்விகல்ப சமாதியில் அறியப்படும் முழுமை என்றும், சச்சிதானந்தத்தைச் சவிகல்ப சமாதியில் அனுபவிக்கும் முழுமை என்றும் புரிந்துகொள்கிறோம். உருவமற்ற என்ற வார்த்தையின் மூலம், எந்த வடிவத்தையும் எடுக்கக்கூடிய அல்லது திட்டவட்டமான வடிவம் மற்றும் அளவு இல்லாததை நான் விவரிக்கவில்லை. அதாவது, வடிவமே இல்லாமல், வடிவத்திற்கு அப்பாற்பட்டு, வடிவம் மற்றும் வெளியை உண்டாக்கும் மனதையும் தாண்டி, மனமும் விழிப்புணர்வும் கூட வடிவங்களே.

மெய்மை இருப்பும், அதுவாகுவதும்

நுண்ணுயிரிலிருந்தே எப்பொழுதும் அண்டம் உருவாகிறது. காலமற்ற, காரணமற்ற மற்றும் உருவமற்ற பரமசிவத்திலிருந்தே எப்பொழுதும் எல்லா வடிவங்களும் வருகின்றன. காரணம் இல்லாத மாபெரும் மர்மம் இது. பரமசிவமாகிய தூய துல்லிய நிலையில் இருந்து ஒளி வருகிறது. இது அனைத்து வடிவங்களையும் குறிப்பிட்ட பிணைப்பினால் ஒன்றாக ஒருவகையாக இணைக்கிறது. ஆன்மாக்கள், ஒன்றிலிருந்து ஒன்றை வேறுபடுத்த தனித்தன்மையளித்து வடிவங்களைக் கொடுக்கிறது. இது எப்போதும் நடந்து கொண்டே இருக்கிறது. அதே நேரத்தில் போராடும் ஆன்மாக்கள் சிவனின் அருளால் தங்கள் பிணைப்பினை விடுவித்து சச்சிதானந்தத்திற்குள் சென்று, பின்னர் பரம்சிவத்தில் கரைந்து ஒன்றிணைகின்றன. இதுவும் கூட காரணம் இல்லாத மாபெரும் மர்மமாகவே உள்ளது.

சிவனின் மனதின் தெய்வீக ஒளி இந்த உலகத்தின் மொத்த வடிவங்களை வியாபித்துப் பேணிக்காப்பது போல பரமசிவம் என்றழைக்கப்படும் உயிர்ப்பொருள் எல்லையற்ற சச்சிதானந்தத்தை வியாபித்து, அதைப் பேணிக்காக்கிறது. பரமசிவம் சச்சிதானந்தத்தை உருவாக்கவில்லை, ஆனால், இல்லாமையின் இருப்பினால் சச்சிதானந்தம் பேணிக்காக்கப்படுகிறது. இப்போது, நீங்கள் “ஏன்?” என்று கேட்கலாம். இது நமது பெருமானான சிவனின் சித்தம் என்பது தான் பதில்.

எனவே, முதலில் நாம் செல்லும் பாதையைப் பற்றிய அறிவார்ந்த தெளிவைப் பெற முயல்கிறோம். இந்த செப்பஞ் செய்யப்பட்ட புத்தி ஒரு தத்துவத் தெளிவைத் தருகிறது. ஆனால் அத்தெளிவை எந்த வகையிலும் அதை எட்டிவிட்டதாக தவறாக நினைக்கக்கூடாது. தொழில்நுட்ப யுகத்தில் ஆயிரக்கணக்கானோர் கையில் உள்ள பணி, குறிக்கோளை எவ்வாறு அடைவது, தொடங்குவதற்குத் தேவையான திறன்கள், என்பவைகளைப் பற்றிய அறிவைக் கொண்டுள்ளனர். தோல்வியைப் பலமுறை சந்தித்து, அத்தோல்வியை வென்று அதன் இடத்தில் வெற்றியை அடையும் வரை, தாங்கள் ஏற்கனவே எதையும் தொடங்கிவிட்டதாகவோ அல்லது அடைந்துவிட்டதாகவோ தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக்கொள்ள மாட்டார்கள். ஆகவே, அறிவின் மூலத்தை அதீத உணர்வில் கொண்டுள்ள அனுபவமிக்க யோகிகளுக்கும், தனது அறிவுசார் புரிதலை ஒருவித மேம்பட்ட சாதனை என்று அடிக்கடி நினைக்கும் புத்தகப்பூச்சிகளான வேதாந்திகளுக்கும் இடையே நாம் வேறுபாட்டைக் காண்கிறோம். அது அப்படி அல்ல. மேற்கத்திய மக்கள், தொழில்நுட்பத்திலும், மனதைப் புரிந்துகொண்டு பயன்படுத்துவதிலும், வேதாந்தத்தைப் பற்றிய தனிப்பட்ட படிப்பிலும் வெகுதூரம் வந்துள்ளதால், இதற்கு இனியும் முக்கியத்துவம் அளிக்க மாட்டார்கள்.

இரண்டு பரிபூரணங்களும் மனிதன் தனக்குத்தானே கேட்கும், மிகக் குறைவான பதில்களைக் கொண்டுள்ள, ஆழமான கேள்விகளுக்கு நன்கு விடையளிக்கின்றன. ஆன்மாவின் உள்ளார்ந்த இந்த இரண்டு பரிபூரணங்களைத் தியானிப்பதன் மூலம், இறைவனும் மனிதனும் ஒன்றே என்ற மர்மத்தை நாம் ஊடுருவி அறிய முடியும். மனிதனும் இறைவனும் ஒன்றுதான், ஆனால் சிவனுக்கு மூன்றாவதான ஒரு பரிபூரணம் உள்ளது. மகேஸ்வரன், ஆதி மூலாதார ஆன்மா, ஏற்கனவே பரிபூரணமானவன், முழுமையானவன். அதேசமயம் மனிதனின் ஆன்ம உடல் இன்னும் முதிர்ச்சியடைகிறது, இன்னும் பரிணாம வளர்ச்சியடைந்து வருகிறது. ஒரு நாள், மனிதனின் ஆன்ம உடலானது இந்த மூன்றாவது பரிபூரணத்தில் சிவனுடன் இணையும். எனவே, மனிதன் பூரணமாக இருப்பதுடன், பூரணமாக மாறும் இரண்டையும் காண்கிறோம். அவன் ஏற்கனவே பரிபூரணமானவன், ஏனெனில் அவனது ஆன்மா, பரமசிவம் மற்றும் சச்சிதானந்தத்தின் சாரமாக, அவனுக்குள் எப்போதும் படைக்கப்படாத நிரந்தரமானதாக இருக்கிறது. மனிதன் பரிணாம வளர்ச்சியடைந்து கொண்டிருக்கிறான், அவனுடைய தனிப்பட்ட ஆன்ம உடல், சிவனால் படைக்கப்பட்டது, ஆயினும், இன்னும் முழுமையடையவில்லை. காலப்போக்கில் இன்னும் பரிணாம வளர்ச்சியடைந்து, இறுதியில் ஆதி மூலாதார ஆன்மாவும் படைப்பாளனுமான மகேஸ்வரனின் உருவமாகவும் அவனை ஒத்ததாகவும் முதிர்ச்சியடைகிறது.

மனிதனின் ஆன்மா படைக்கப்பட்டது, அதே நேரம் படைக்கப்படவில்லை என்று நான் கூறும்போது நீங்கள் ஆச்சரியப்படக் கூடும். உண்மை, ஆன்ம ஒளிமயமான உடல் சிவனால் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த ஒளிமயமான துல்லிய நிலை உடலுக்குள், ஆதி அந்தம் அற்ற, பரமசிவம் மற்றும் சச்சிதானந்தம் என்னும் இரண்டு பரிபூரணங்கள் உள்ளன. ஒருமை மற்றும் இருமை, பூரணமாக இருப்பதுடன், பூரணமாக மாறுவது, உருவாக்கப்பட்டதும் உருவாக்கப்படாததுமான துல்லிய நிலை என்பனவற்றின் முரண்பாடுகள் நமது உன்னத இறைவன் சிவனின் மூன்று பரிபூரணங்களைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம் நுட்பமாக வரையப்பட்டிருப்பதைக் காண்கிறோம்.

கருத்தரிப்பின் தொடக்கப் புள்ளி

கருத்தரிப்பின் தொடக்கப் புள்ளி என்பது படைப்பின் உச்சக்கட்டம். எந்த கட்டத்தில் நாம் கருத்தரிக்கிறோம், எப்படி நாம் படைக்கிறோம்? நம் துல்லிய நிலையை விளக்குவோம், உண்மையில் நம் துல்லிய நிலையை விளக்குவோம். படைப்பு என்பது ஏற்கனவே உள்ளதை மட்டும் அங்கீகரிப்பது என்பதை அறியத் தொடங்குவோம் - புதிதாக எதுவும் உருவாவதில்லை. எல்லாமே உங்களுக்குள்ளேயே ஏற்கன்வே இருந்தது. அது உங்களுக்குள் ஏற்கனவே உருவெடுத்து, முடிக்கப்பட்டுவிட்டது என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்ளும்போது அது வெளிமுகமாக சித்தரிக்கப்படுகிறது.

கருத்தரிப்பின் தொடக்கப் புள்ளியை படைப்பின் உச்சக்கட்டமாக ஆக்குவது எது? இதுவே உங்களின் கதை. சூரியன், சந்திரன், கோள்கள், பூமி, அனைத்தையும் உள்ளே கொண்டுவர, உங்கள் துல்லிய நிலையை விரிவுபடுத்துங்கள். உங்கள் வரையறுக்கப்பட்ட துல்லிய உணர்வானது ஒரு விஷயத்தில் கவனம் செலுத்தும் போது, “இதோ சூரியன் இருக்கிறது, பின்னர் சில மணிநேரத்தில் நான் சந்திரனைப் பார்ப்பேன்” என்று கூறுகிறீர்கள். சில மணிநேரத்தில் நீங்கள் உண்மையில் சந்திரனைப் பார்க்கிறீர்கள். நீங்கள் படைப்பாளி, ஆனால் நீங்கள் மனதின் தாழ்நிலைப் பகுதிகளுக்கு மட்டுமே படைக்கிறீர்கள். அனைத்தும் உங்களுக்குள் உள்ளன. சூரியன், சந்திரன், கிரகங்கள், தங்கள் வெவ்வேறு உணர்வு நிலைகளில் உள்ள மக்கள் அனைவரும் , அனைத்துமே வடிவத்தின் பல்வேறு வெளிப்பாடுகள். அவை அனைத்தும் உங்களுக்குள்ளேயே உள்ளன.

நீங்கள் ஒரு நேரத்தில் ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி அறிவைப் பெறும்போது, உங்கள் மனதின் தாழ்நிலைப் பகுதிகளுக்குள் அதை உருவாக்குகிறீர்கள். நீங்கள் அதை உங்கள் மனதின் தாழ்நிலைப் பகுதிகளுக்கு நகர்த்துகிறீர்கள். அது எது என்பதை நீங்கள் அங்கீகரித்து ஏற்கிறீர்களோ, அதையே நீங்களே உருவாக்குகிறீர்கள். இது மிகவும் ஆழமானது. இது சிந்தனை நோக்குடன் கூர்ந்து ஆராயும் மண்டலத்தில் உள்ளது. மேலும் அம்மண்டலத்தில் மட்டுமே நீங்கள் அதைப் பற்றிச் சிந்திக்கத் தொடங்குவீர்கள்.

உங்களில் சிந்தனை நோக்குடன் கூர்ந்து ஆராயப் போதுமான அளவு மனதை ஒருமுகப்படுத்தும் ஆற்றலைப் பெற்றவர்களது அன்றாட வாழ்வு மிகவும் தெய்வீகமாக இருக்க வேண்டும். உங்கள் உணர்வுபூர்வமான மனதுடன் நீங்கள் செய்யும் ஒவ்வொரு காரியத்தையும் மிகச்சிறப்பாகச் செய்வதற்கும், அவற்றைச் செய்து முடிப்பதற்கும், எப்பொழுதும் மற்றவர்கள் மேல் அக்கறையாக இருப்பதற்கும், நீங்கள் மிகவும் கடினமாக உழைக்க வேண்டும். அது உங்களை சிந்தனையின் அடுத்த கட்டங்களுக்கு அழைத்துச் செல்லும்.

சிந்தனை நோக்குடன் கூர்ந்து ஆராயும் நிலையை அடைந்த பிறகு, மனதின் தாழ்நிலைத் தளங்களில் நாம் கவனக்குறைவாக இருக்கும்போது, அந்தப் பாரிய இறைச்சக்தியை எதிர்மறையான வழியில் பயன்படுத்தி, மனதின் தாழ்நிலைத் தளங்களில் நம்மைத் தடுத்து வைத்திருக்கும் பெரிய தடைகளை நமக்குள் உருவாக்குகிறோம்.

ஆனால், பூசை வழிபாடு எனப்படும் பக்தி, மற்றும் பரிபூரண சேவை அல்லது கர்ம யோகம், என்பவற்றை எப்பொழுதும் விடாமுயற்சியுடன் முழுநிறைவாக்க பாடுபடும்போது - இருபத்தி நான்கு மணி நேரமும் விழிப்புணர்வுடன் இருப்பது - நாம் அடுத்ததாக அடுத்த ஆண்டு அல்லது அதற்கு அடுத்த ஆண்டு நாம் சந்திக்கப்போகும் தடைகளை விடுவிக்கிறோம். உங்கள் அடுத்த பிறவிகளில் வரவிருக்கும் கர்மவினைகளைக் கூட எரித்துச் சுத்தம் செய்கிறோம். மேலும், நீங்கள் முழுமையின் விளிம்பில் வாழத் தொடங்கும் வரை, சிந்தனை நோக்குடன் கூர்ந்து ஆராயும் ஒரு கட்ட தளத்திலிருந்து, அடுத்த கட்டத் தளத்தில் நிலையாகிவிடுவீர்கள். முழுமையின் விளிம்பில் உள்ள போதே, கருத்தரிப்பின் தொடக்கப் புள்ளியே படைப்பின் உச்சம் என்பதை நீங்கள் உணர ஆரம்பிப்பீர்கள். நீங்கள் அனைத்து வடிவங்களையும் உணர்வீர்கள், பின்னர் நீங்கள் அருவத் தன்மையை உணர்வீர்கள்.

விரிவடைந்த துல்லிய நிலை உணர்வு

நீங்கள் எப்போதும் அவதானத்துடன் இருந்தால், மனதுடனான போராட்டம் எளிதானதாகும். நீங்கள் எப்போதும், என்ன செய்ய வேண்டும் என்று உங்களுக்குத் தெரிந்ததைச் செய்யுங்கள். மனதின் உள்ளுணர்வு எண்ணத்தை எழ அனுமதிக்காதீர்கள். மனதானது உள்ளுணர்வு எண்ணங்களைத் தழுவும் போது அதை மன்னிக்காதீர்கள். அது தன்னை நியாயப்படுத்தவும், நியாயங்காட்டி வாதிடுவும், சாக்குப் போக்குச் சொல்லவும், சண்டையிடவும் அனுமதிக்காதீர்கள். ஆனால் மனதை எப்பொழுதும், ஒரு மலரின் மேல் சுற்றும் ஒரு ரீங்காரப்பறவை (ஹம்மிங்பேர்ட்) போலச் சீராக இருக்கச் செய்யுங்கள். இதனால் நீங்கள் தற்போதைய நிரந்தரத்தில், தொடர்ந்து நிலையாக வாழத் தொடங்குவீர்கள். பின்னர் நீங்கள் கேட்பது, படிப்பது, பேசுவது, பாடுவது போலல்லாது, உங்களது உட்புறம் இயற்கையாகிறது. ஏனென்றால் நீங்கள் தங்குதடையற்றவர்களாகிறீர்கள். உள்ளுக்குள் ஆன்மீக விழிப்புணர்வு கொண்டவர்களாகிறீர்கள்.

சிந்தனை நோக்குடன் கூர்ந்து ஆராய்தல் என்பது மனிதன் தனக்குள்ளே செல்லத் தொடங்கும் போது அவனது மனதின் மீதான அவனது சக்தியாகும். ஒருமுகப்படுத்துதல் என்பது ஒரு மனிதன், அவன் வாழ்க்கையின் சிக்கல்களைச் சமாளித்து வாழும் வாழ்கையில், அவனது மனதின் மீதான அவனது சக்தியாகும். அத்துடன் தியானம் மனிதனின் அறிவு நுட்பம் அல்லது ஞானம்.

நமது துல்லிய நிலை உணர்வை மீண்டும் ஒருமுறை விரிவுபடுத்தி, முழு பிரபஞ்சத்தையும் ஒரே நொடியில் உணர முடியுமா என்று பார்ப்போம். அந்தப் பிரபஞ்சம் எங்கே? அந்த நொடியில் அது உங்களுக்கு மிகவும் தெட்டத் தெளிவாக உள்ளது, ஆனால் அது எங்கே? நீங்கள் மேலே பார்த்து, “அது அங்கே உள்ளது” என்று கூறலாம், ஆனால் “அங்கே…” என்பது எங்கே? நீங்கள் “மேலே” எங்கே என்பது எங்கே என்று கருத்தரித்திருக்கிறீர்கள்? சூரியன் வானத்தில் மேலே இருக்கிறது என்று நீங்கள் கூறலாம். சந்திரனும் அப்படித்தான். ஆனால் உங்கள் கருத்தாக்கத்தின் குவிமையப் புள்ளி எங்கே? சூரியனை எவ்வாறு உருவாக்குவீர்கள்? சந்திரனை எவ்வாறு உருவாக்குவீர்கள்? நீர்வீழ்ச்சியின் சத்தம் உங்களிடமிருந்து இருபது அடி தொலைவில் உள்ளது என்று நீங்கள் கூறலாம். அந்த ஒலி எங்கிருந்து உருவாக்கப்பட்டது? நீங்கள் அதை எங்கே கருத்தரிக்கிறீர்கள்? மனதின் தாழ்நிலை பகுதிகளுக்கு மட்டுமே சூரியன் பல மில்லியன் மைல்கள் தொலைவில் உள்ளது அல்லது நீர்வீழ்ச்சி நீங்கள் இப்போது அமர்ந்திருக்கும் இடத்திலிருந்து பல அடி தூரத்தில் உள்ளது. உங்கள் துல்லிய நிலை உணர்வை விரிவுபடுத்துங்கள், இந்த உண்மையை நீங்கள் அறிய ஆரம்பிப்பீர்கள். ஒரு மிருகம் கூண்டில் அடைபட்டு வாழ்வது போல், பொய்யுடன் உங்களை பிணைத்துக்கொண்டு பொய்யில் வாழ்ந்து, நீங்கள் எதிர்மறையான மனநிலைக்கு வழிவகுக்காமல், உங்களால் செய்யக்கூடிய சிறிய சிறிய விஷயங்களைச் செய்யுங்கள். “உண்மையை அறிந்தால், அந்த உண்மை உங்களை சுதந்திரமாக்கி விடுவிக்கும்.”

எனவே, நீங்கள் எதை நினைவில் வைத்திருக்கிறீர்கள் என்பதிலிருந்தோ, எவ்வளவு நன்றாகப் பகுத்தறிந்து செயலாற்றுகிறீர்கள் என்பதிலிருந்தோ, சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்றவாறு பேசி அவற்றினுள் புகவும் வெளியேறவும் முடியுமாக உள்ளது என்பதிலிருந்தோ, எதிர்மறையான நிகழ்வுகளை நீங்கள் எவ்வளவு நன்றாக மன்னிக்கிறீர்கள் என்பதிலிருந்தோ, சுதந்திரம் உருவாவதில்லை. ஒவ்வொரு நாளும் தாழ்ந்த மன நிலையைக் கட்டுப்படுத்தி, தெய்வீக வாழ்க்கையை வாழும்போதுதான் உண்மையை அறியும் உணர்வு நிலை வரும். பின்னர் உங்கள் துல்லிய நிலை தானாகவே விரிவடையும். உங்கள் அன்றாட வாழ்க்கை உத்வேகம் தரும் பயணமாக மாறி, உங்கள் விரிவடைந்த துல்லிய நிலையில், நீங்கள் உண்மையை அறியத் தொடங்குவீர்கள். அந்த உண்மையை அறிவது உங்களை அந்தத் தாழ்ந்த மன நிலையிலிருந்து விடுவிக்கிறது. அத்துடன் அத்தாழ்ந்த மன நிலையானது, பொய், முழுப் பொய் என்றும் நீங்கள் உணர்வீர்கள். கருத்தரிப்பின் தொடக்கப் புள்ளி என்பது படைப்பின் உச்சக்கட்டம்.

உள்ளிருக்கும் ஒளியை விடாது பற்றிக்கொள்ளுதல்

பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், வசந்த காலத்தில், எங்கள் மலைப் பாலைவன மடாலயத்திற்கு, ஒரு இளைஞர், தான் உலகத்தைத் துறந்து இந்து துறவி ஆக விரும்புவதாக எனக்கு எழுதினார். “முழுமையின் விளிம்பில்” என்ற தலைப்பில் நான் அவருக்குப் பதிலளித்து எழுதிய ஒரு கடிதமும் ஒரு ஊக்கமளிக்கும் பேச்சும் பின்வருமாறு.

“வணக்கம்! இலங்கையில் அளவெட்டி ஆச்சிரமத்தையும், வேறும் எட்டு நாடுகளில் உள்ள எமது ஆச்சிரமங்களையும் உள்ளடிக்கிய இந்தியா ஒடிஸி யாத்திரையிலிருந்து இன்று தான் நான் மடாலயத்திற்குத் திரும்பினேன். திரும்பியபோது உங்கள் அழகான கடிதம் வந்தது. உங்கள் ஆன்மீகத் தேடலில் ஏற்கனவே செலவழித்த முயற்சிகளினால் நீங்கள் ஒரு உள் ஒளியில் இருக்கிறீர்கள் என்பதை, சந்தேகமே இன்றி, இந்த நல்ல நேரம் குறிக்கிறது. உங்கள் கடிதத்திலிருந்து, நீங்கள் உங்கள் பாதையில் பல ஏமாற்றங்களைச் சந்தித்துள்ளீர்கள் என்பது உறுதியாகிறது. ஒரு துறவி ஆகும் உங்கள் முடிவு மிகவும் நல்லது. இது ஒரு பெரிய படி. நீங்கள் அதுபற்றி நன்றாக யோசித்த்திருப்பீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியும். காலம் மாறிக்கொண்டிருக்கிறது. எங்கள் துறவறப் பாதையில், தேடுபவர்களை நிலைப்படுத்தவும், அவர்களுக்குக் கற்பிக்கவும், உங்களைப் போன்ற அர்ப்பணிப்புள்ள ஆன்மாக்கள் உதவியாளர்களாகத் தேவை. சைவ சித்தாந்த இந்து சமயத்தின் பரந்த போதனைகளை மேற்கத்திய மனங்கள் மீண்டும் கண்டுபிடிக்க வேண்டிய நேரம் இது.”

“இந்த வாழ்க்கையில் நாம் ஒன்றாகப் பகிர்ந்து கொள்ளக்கூடிய பல சவால்களில் முதலாவதை நான் உங்களுக்கு வழங்கப் போகிறேன். அது யாதெனில், ஒருமுறை சான் பிரான்சிஸ்கோ கோவிலில், சமய வாசிகள், துறவிகள், கலந்த ஒரு சிறிய கூட்டத்தில் நான் ஆற்றிய உரையை, ஒரு மாதம் முழுவதும் தினமும் ஆழ்ந்து ஆராய வேண்டும். சரியாக, அது ஆகஸ்ட் 28, 1960. உங்களைப் போலவே, அவர்களும் தங்களுடைய உள்ளார்ந்த சுயத்தின் பேரின்பம் மிகுந்த மற்றும் அமைதியான பகுதிகளை அனுபவிக்கத் தொடங்கினர். அப்பொழுது நாங்கள் முழுமையின் விளிம்பில் ஒருவர் கொண்டிருக்கும் அறிவொளியின் நுண்ணறிவுகளைப் பற்றிப் பேசினோம். இந்த ஒப்படைப் பணியால் நீங்கள் சவாலை எதிர்நோக்குவீர்கள். தேவைப்படும் முயற்சியை விட அதனால் கிடைக்கப்பெறும் வெகுமதிகள் அதிகம் என்பதை நினைவிற் கொள்ளுங்கள்.”

“சோதனைகள் இருக்கும் என்று உங்களுக்கு உறுதியளிப்பது உங்கள் ஆன்மீக ஆசிரியராகிய எனது கடமை. சன்னியாச வாழ்க்கை எளிதானது அல்ல. நீங்கள் நினைப்பதை விட இது உங்களிடமிருந்து அதிகமானவற்றைக் கோரும். சோர்வாக இருக்கும்போது சேவை செய்யும்படியும், கொஞ்சம் எரிச்சல் ஏற்படும்போது மற்றவர்களை உற்சாகப்படுத்தவும், கொடுக்க ஏதும் இல்லை என்று தோன்றும் தருணத்தில் மேலும் கொடுக்கவும் நீங்கள் நிச்சயமாகக் கேட்கப்படுவீர்கள். இந்த மகத்தான மடாலயத்திலிருந்து விலகுவது உங்களுக்கோ அல்லது உங்களைச் சார்ந்திருக்கக் கற்றுக் கொள்பவர்களுக்கோ நல்லதல்ல. ஒரு இந்து துறவற அமைப்பு உலகத்திலிருந்து விலகிச் செல்வதற்கான இடம் அல்ல. இருபது அல்லது முப்பது ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், இந்த வாழ்க்கையில் ஆன்மீகத் தலைவராக உங்கள் கர்ம விதியை நிறைவேற்றும் போது, மற்றவர்கள் உங்களால் பலம் பெறுவதற்கு, எங்களுக்கும் உங்களுக்கும், நாம் உங்களைச் சார்ந்திருக்க, நீங்கள் கற்றுத்தர வேண்டும்.”

“எனவே, இந்த வார்த்தைகளை கவனமாக வாசியுங்கள். உங்கள் வாழ்க்கையை கவனமாக எடைபோட்டு, உங்கள் பிரயத்தனத்தை எங்கு செலவிட விரும்புகிறீர்கள் என்பதை நன்கு சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவ்விலக்கு, நிச்சயமாக, சுயத்தை உணர்தலாக இருக்கும். அது இயல்பாகவே வரும். முதலில் ஒரு அடித்தளம் தேவை. மெதுவாகவும் கடினமாகவும் செய்யும் சிரமமான கற்றலின் மூலம் வளர்த்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு அடித்தளம் தேவை. நிகழ்த்தப்பட்ட ஆன்மீகப் பயிற்சிகளின் மூலமாகவும், நாடுபவருக்கு குருவால் கொடுக்கப்படும் அதிகாரத்துடனான கோரிக்கைகளின் மூலமாகவும் வளர்த்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு அடித்தளம் தேவை.”

முழுமையான விளிம்பில்:

துல்லிய நிலை எனப்படும் பிரக்ஞையின் உயர் நிலைகளை மிகச் சிலரே அறிந்திருக்கிறார்கள். அவற்றை ஒருபோதும் அனுபவித்க்காமல், அவைகளைக் கற்றுக்கொள்வது மிகவும் இனிமையானவையாக இருந்தாலும், விரிவடைந்த துல்லிய நிலை உணர்வின் நேரடி அனுபவத்தைப் பெறும் வரை அவை நம் கையில் இல்லை. மனம், அதனது கன அழுத்தத்தினால், சுயத்தைப் பற்றிய அறிவிலிருந்து நம்மைத் தடுத்து வைக்கிறது. பின்னர், ஆசைகள், ஏக்கங்கள், வெறுப்புகள் மற்றும் அச்சங்களிலிருந்தும், மனதின் பல்வேறுபட்டதும் வித்தியாசமானதுமான விஷயங்களிலிருந்தும், மனம் தன்னை சாதுவாக விடுவிப்பதன் விளைவாக நாம் சுயத்தின் இருப்பைப் பற்றிய ஒரு சிறிய அறிவைப் பெறுகிறோம். நான் “விஷயங்கள்” என்று சொல்கிறேன், ஏனெனில் நீங்கள் வெறுப்பைப் பார்க்க முடிந்தால், நீங்கள் அதை ஒருவருடன் துணையாக இருக்கும் ஒரு விஷயமாகக் காண்பீர்கள். நீங்கள் பயத்தைப் பார்க்க முடிந்தால், நீங்கள் அதை ஒரு விஷயமாகக் காண்பீர்கள். அத்துடன் புரிதல் வரும்போது, அந்தப் பயம் தன் வழியில் சென்றுவிடும், ஒருபோதும் திரும்பாது.

நீங்கள் ஆன்மீக ரீதியில் முன்னேறும் போது, உங்களுக்குத் தெரிந்ததை உங்களால் விளக்குவது கடினமாக இருக்கும். முதலில் நீங்கள் பிரகாசமான ஒரு ஒளி வீசுவதாக உணர்கிறீர்கள், அந்த ஒளியை நீங்கள் உங்கள் மனதினால் உருவாக்கினீர்கள் என்று நினைப்பீர்கள். ஆனால் நீங்கள் உங்கள் மனதை அமைதிப்படுத்தும்போது, அந்த ஒளியை மீண்டும் மீண்டும் பார்க்கக் கூடியதாக இருப்பதோடு அது மேலும் பிரகாசமாகவும் மாறும். அதன் பின், அந்த ஒளியின் மையத்தில் என்ன இருக்கிறது என்று நீங்கள் யோசிக்க ஆரம்பிப்பீர்கள். “இது என் சுயத்தின் உண்மையான வெளிச்சம் என்றால், அது ஏன் என் மனதை அமைதிப்படுத்தவில்லை?”

பின்னர், உங்கள் மனசாட்சிக்கு ஏதுவாக நடத்தும் “நல்ல வாழ்க்கை” என்று அழைக்கப்படும் வாழ்வை நீங்கள் வாழும்போது, அந்த ஒளி மேலுன் மேலும் பிரகாசமானதாக மாறும். நீங்கள் அதைப் பற்றி கூர்ந்து ஆராயும் போது, அந்த ஒளியின் மையத்தைத் துளைத்து, ஒரு நான்காவது பரிமாண உலகில், இந்த பெளதீக உலகம் வழங்குவதை விட பல்வேறு அழகான வடிவங்களையும், அழகான வண்ணங்களையும் நீங்கள் பார்க்கவும் தொடங்குகிறீர்கள். பின்னர் நீங்களே, “ஏன் வடிவங்கள்? நான் காலமற்றவன், காரணமற்றவன், உருவமற்றவன் என்று சாஸ்திரங்கள் சொல்லும் போது நிறம் எதற்கு?” என்று கேட்பீர்கள். நீங்கள் நிறமற்ற நிறத்தையும் உருவமற்ற உருவத்தையும் மட்டுமே தேடுகிறீர்கள். ஆனால் மனம் அதன் பல்வேறுபட்டதும், மாறுபட்டதுமான நிகழ்வுகளில், ஒரு நிரந்தரமான சினிமா நாடகம் போல, உங்களை கீழ்முகமாக இழுத்து, அதன் கிளைகளுக்குள் மறைத்து வைக்கிறது.

உங்கள் சுயத்தின் ஆழத்திற்கு

“அந்த” மனதைக் கட்டுப்படுத்த நீங்கள் தொடர்ந்து முயற்சி செய்கையில், உங்கள் ஆன்மா மனத்திடத்தின் வெளிப்பாடாகச் செயல்படத் தொடங்குகிறது. நீங்கள் அந்த மனதை மேலும் மேலும் அமைதிப்படுத்தி, ஆழ்ந்த சிந்தனை நோக்குடன் கூர்ந்து ஆராயும் நிலைக்குள் நுழைகிறீர்கள். அங்கு சூரியனை விடப் பன்மடங்கு சுடர்விட்டு ஒளிரும் ஒளியைக் காண்பீர்கள். அது உங்களுக்குள் வெடிக்கும்போது, நீங்கள் காணுவது போல் தோற்றமளிக்கும் அந்த ஒளியின் காரணம் நீங்கள் என்பதை அறிய ஆரம்பிப்பீர்கள். அந்த அறிவினால், நீரில் மூழ்கும் மனிதன் சமுத்திரத்தில் மிதக்கும் மரக் குச்சியைப் பற்றிக் கொள்வது போல நீங்கள் அதைப் பற்றிக் கொள்வீர்கள். நீங்கள் அதைப் பற்றிக்கொள்கிறீர்கள். உங்களுக்கு அதன் மேலான விருப்பம் வலுவடைகிறது. உங்கள் அந்த அனுபவத்தைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலமும், அவ்வனுபவம் எவ்வாறு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது என்தைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலமும் மனம் அமைதியடைகிறது. உங்கள் மனம் அதனது ஆசைகளையும், பற்றான நாட்டங்களையும், உங்கள் மீதிருந்து விடுவிக்கும் போது, நீங்கள் முனைப்புடன் சுடர் விட்டெரியும் அந்த ஒளியின் மையத்தினுள் ஆழமாக, அச்சமின்றி மூழ்கி, விழிப்புணர்வுக்கு அப்பாற்பட்டதில் உங்கள் உணர்வை இழப்பீர்கள்.

நீங்கள் மீண்டும் மனதிற்குள் வரும்போது, மனது என்னவென்பதைக் காண்பது மட்டுமல்லாமல் அம்மனதானது எதுவல்ல என்பதையும் காண்பீர்கள். நீங்கள் சுதந்திரமாக இருப்பீர்கள், ஆண்களும் பெண்களும் பிணைக்கப்பட்டிருப்பதைக் காண்பீர்கள். அத்துடன் பிணைப்பவரும் பிணைப்பும் ஒன்று என்பதனால், நீங்கள் எதனுடனும் பிணைக்கப்படவில்லை, என்பதையும் காண்பீர்கள். நீங்களே பாதையாக மாறுங்கள். நீங்களே வழி ஆகுங்கள். நீங்களே ஒளி. ஆன்மாக்கள் படிப்படியான வளர்ச்சியடைந்து விரிவடைவதை நீங்கள் பார்க்கும்போது, அவற்றில் சில மெய்ப்பொருளின் பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்க, மற்றவை மனத்தின் பாதையைத் தேர்வு செய்கின்றன. நீங்கள் பார்த்து ஆர்வம் கொள்ளும் போது, உங்கள் ஆர்வம் பிரபஞ்சத்தைப் பற்றிய சிந்தனையாக இருக்கும். முழுமையின் விளிம்பில் இருக்கையில் நீங்கள் மனதைப் பார்த்தால், ஒரே ஒரு சிறிய அணு முழு பிரபஞ்சத்தையும் விட தன்னைப் பெரிதாக்குகிறது. அதிலிருந்து நீங்கள் ஒரு கணத்தில், அந்த ஒரு சிறிய அணுவில், ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரையான, உள்ளேயும் வெளியேயுமான பரிணாம வளர்ச்சியைக் காணலாம்.

நீங்கள் வெளிப்புற வடிவத்தை விட்டுவிட்டு, அந்த ஒளியில் மூழ்கி அவ்வொளியாகவே ஆகும் போது, சிந்தனை மூலம் பெறமுடியாத ஆழமான அறிவை, புரிதலை விட ஆழமான அறிவை, உங்கள் ஆன்மாவின் மிக மிக ஆழமான அறிவை, உங்கள் உணர்தலுக்கு அப்பால் உணர்வீர்கள். நீங்கள் உங்கள் அழியாமையை உணர்வீர்கள். அதாவது இந்த உடல் எனும் மேல் ஓடும், இந்த மனம் எனும் உறையும், மறையும்போது, நீங்கள் அழியாதவர் என்பதை உணர்வீர்கள். அவை மறைவது கூட உண்மை இல்லை.

முழு உணர்வுடன், ஆன்மாவுக்கு பிரக்ஞை எனும் ஒரு துல்லிய நிலை, இருக்கிறது என்று நீங்கள் கூறினால், நீங்கள் அந்த சமாதியிலிருந்து வெளியே வரும்போது, நீங்கள் ஆன்மா என்பதை உணர்வீர்கள். நீங்கள் அந்த ஆன்மாவாவீர்கள். நீங்கள் உண்மையில் அந்த ஆன்மாவாக இருக்கிறீர்கள். ஒவ்வொரு உயிரிலும் நீங்களே அந்த ஆன்மா. நீங்களே அந்த அனைவரும். அவர்களின் அறிவார்ந்த நிலையில் அல்லது அவர்களின் அறியாமை நிலையில் நீங்களே அந்த அனைவரும். நீங்களே அனைவரும் பாடுபட்டு தேடும் அந்த உணர்வு - அந்த ஆன்ம உணர்வு.

பின்னர் மீண்டும் சுருக்கமான இடைவெளிகளுக்கு, நீங்கள் விழிப்புணர்வு மனதிற்குள் வந்து, கடந்த கால மற்றும் எதிர்காலத்துடன் வாழ்க்கையை தொடர்புபடுத்தி, சிறிது நேரம் அந்நிலையில் தங்குவீர்கள். ஆனால் ஒரு நொடிப்பொழுது கவனம் செலுத்தினால், உங்கள் கண், வேதாகமத்தின் ஒற்றை வரியை அல்லது மனதின் ஆர்வத்தைத் தூண்டும் எதையாவது சாடும் போது, கடந்த கால மற்றும் எதிர்காலத்தின் மாயை மறைந்து, மீண்டும் நீங்கள் அந்த ஒளியாகி, ஒவ்வொரு உயிருள்ள வடிவத்திலும் உள்ள ஆழமான உயிராக - காலமற்ற, காரணமற்ற, இடமற்ற உயிராக மாறுவீர்கள்.

அதன்பின், “ஏன், ஏன், சுயத்தை உணர்ந்த பிறகு, நீங்கள் ஒரு வடிவத்தை வைத்திருக்கிறீர்கள், நீங்கள் மனதின் விழிப்புணர்வை வைத்திருக்கிறீர்களா? ஏன்?” என்று நாம் கேட்போம். பதில் எளிமையானதும் முழுமையானதும் ஆகும்: நீங்கள் வைத்திருக்கவில்லை; உங்களைப் பொறுத்த அளவில் நீங்கள் வைத்திருக்கவில்லை. ஆனால் ஒவ்வொரு வாக்குறுதியும் அதன் பூர்த்தியை, நிறைவைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். நெருங்கிய பக்தர்களுக்கான வாக்குறுதிகளும், அவர்களின் உண்மையான தன்மையை உணர, அவர்கள் வைத்திருக்கும் ஆசையும், இந்த வடிவத்தை, இந்த மனதை, ஒரு தாழ்ந்த உணர்வு நிலையில் வைத்திருக்கும். பக்தர்களும் சீடர்களும் தங்கள் ஆசைகளை நிறைவேற்றும் எண்ணத்தை ஒரு நிமிடமாவது கைவிட்டார்களாயின், அவர்களின் சத்குரு மாயமாகி விடுவார். சுயத்தை உணர்ந்த பின், நீங்கள் நேரம், காரணம் மற்றும் மாற்றம் என்பவற்றைத் துறப்பீர்கள்.

ஒரு திறமையுள்ள சிஷ்யனுக்கு தீட்சை கொடுக்கும்போது, குருவானவர் அவனது ஆன்மாவில் நுழைந்து, சீடனின் உள்ளார்ந்த ஆன்மாவாகத் தன்னை நிலைநிறுத்தி, தனது சக்தியின் மூலம், சிஷ்யனின் சுயத்தின் அத்தியாவசியத் தன்மையைக் கட்டுப்படுத்தும் அனைத்து மாசுகளையும் நீக்குகிறார்.

சர்வ ஞானோத்தர ஆகமம்